Dzień dobry, chciałabym dowiedzieć się jak mogę sobie pomóc w podobnej sytuacji.Przytoczę jedną sytu

Dzień dobry, chciałabym dowiedzieć się jak mogę sobie pomóc w podobnej sytuacji.Przytoczę jedną sytuacje, które chyba dobrze obrazuję mój problem. Ostatnio rozwiązywałam test online i niestety stronka się zacięła. Czas uciekał a nie mogłam wpisać odpowiedzi. Wynik był więc niski. Zamiast skonsultować się z pomocą techniczną uznałam, że znów zawiodłam i sprawiam problemy. Choć wiem, że nie jest to moja wina nie potrafię nie czuć się winna i zawstydzona. Ciągłe poczucie winny, wstydu i jednoczesna świadomość, że jest ono absurdalne posuwają mnie do fizycznej przemocy wobec siebie. Tak też było w tym przypadku. Wydaje mi się, że moje niezdrowe podejście do samej siebie przekłada się również na problemy z wychodzeniem z domu, trudności w nawiązywaniu znajomości, ciągły niepokój i zmęczenie. Teraz jestem sama w wielkim mieście bez bliskich i akty autoagresji stają się coraz bardziej regularne. Coraz częściej mam również myśli samobójcze. Bardzo ważni są dla mnie moi bliscy...chyba teraz już tylko wyłącznie dlatego tu jestem bo nie chce ich zranić.

4 odpowiedzi


Myślę, że wsparcie psychologa jest tu wskazane aby nauczyć się żyć świadomym porażek i znaleźć sposób aby poradzić sobie w podobnych sytuacjach.

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Opisane przez Panią przykłady sytuacji moga wskazywać na występujący u Pani wysoki poziom neurotyczności. Prymat wątpliwości nad pewnością, znaczne zahamowanie popędów, nadmierne poczucie winy, wyparcie, które wraca w postaci symptomów, a także mechanizmy autodestrukcyjne to szereg cech, na które można zwrócić uwagę korzystając ze wsparcia psychologa, do czego zachęcam.


Bardzo mi przykro słyszeć, przez co przechodzisz. Twoje uczucia są ważne i zasługujesz na wsparcie w tej trudnej sytuacji. To, że czujesz się winna i zawstydzona w sytuacjach, które nie są Twoją winą, jest niezwykle obciążające. Przyjrzyj się swoim emocjom bez oceniania ich. Możesz spróbować prowadzić dziennik, aby zapisywać swoje myśli i uczucia. To może pomóc w zrozumieniu, skąd te emocje się biorą. Rozważ rozmowę z terapeutą lub specjalistą zdrowia psychicznego. Mogą oni pomóc Ci w pracy nad tymi uczuciami i nauczyć zdrowych mechanizmów radzenia sobie. Pozdrawiam serdecznie


To, co Pani opisuje, nie brzmi jak typowa reakcja ani coś, z czym trzeba zostawać samemu. Z tego, co widzę, Panią także to martwi. Bardzo dobrze, że napisała Pani tutaj i szuka wsparcia i zachęcam do poszukania doraźniejszej pomocy w Pani okolicy, lub też online. Zdecydowanie warto sięgnąć po dłuższą pomoc, na przykład konsultację psychologiczną, czy też psychiatryczną.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.