Dobry wieczór, bardzo chciałbym znaleźć poradę w następującej kwestii: Nie potrafię znieść byc

Dzień dobry, z opisu wnioskuję, że miejsce, słowo ‘dom’ wywołuje u Pana reakcje lękowe i za tym idące reakcje unikania takich miejsc. Z opisu nie wynika i trudno stwierdzić, czy jest to fobia, jak długo trwa opisana przez Pana sytuacja, czy i jakie ma Pan konkretne objawy ciała w sytuacji pozostania w takim miejscu. Z opisu wynika, że Pana lęk, niepokój nie wynika z rzeczywistego zagrożenia. Być może ma to swoje źródło w Pana domu rodzinnym.. Warto by pogłębić temat. Życzę dużo zdrowia. Pozdrawiam.

Dzień dobry, Co dla Pana oznacza bycie w "domu"? Jakie emocje się z tym wiążą? Co by Pan czuł, gdyby to była ławka na ogrodzie przy domu? Jak wyglądało spędzanie czasu wolnego w Pana domu rodzinnym? Od kiedy obserwuje Pan u siebie takie odczucia? Jakie emocje wywołuje u Pana stwierdzenie "zamknięty w czterech ścianach?" Czy jest jakieś miejsce, gdzie nie czuje Pan tej presji? - to zaledwie kilka pytań, które może Pan wziąć pod refleksję zgłębiając temat. Przebywanie na świeżym powietrzu, kontakt z naturą działa bardzo prozdrowotnie i kojąco również dla układu nerwowego. Jednocześnie, jeśli ta silna presja mówiąca, że musi się Pan koniecznie wydostać z budynku, utrudnia Panu codzienne funkcjonowanie i jest źródłem cierpienia, warto ten temat zgłębić z terapeutą. Życzę powodzenia w odnalezieniu równowagi.

Dzień dobry,
problem, który opisujesz wymaga głębszej analizy. Na podstawie krótkiego opisu nie można wywnioskować żadnych przyczyn. Być może w twojej przeszłości miały miejsce jakieś wydarzenia, które rozwinęły u ciebie lęk przed przebywaniem w domu. Zachęcam do spotkania z psychologiem, gdzie będziesz mógł poszukać źródła problemu oraz wypracować rozwiązania.
Trzymam kciuki i życzę powodzenia.
Pozdrawiam serdecznie,
Psycholog Joanna Szlasa-Więczaszek

Dzień dobry,
Zamknięte przestrzenie mogą wywoływać poczucie "uwięzienia", nawet jeśli obiektywnie są bezpieczne i na świadomym poziomie tak Pan je odbiera. Pomocne mogłoby być przyjrzenie się, czym dla Pana jest to poczucie "presji", z czym się kojarzy oraz jakie emocje pojawiają się podczas przebywania w zamknięciu. Temat jest dość szeroki i czasem jego źródła mogą sięgać wczesnych doświadczeń.

To, co Pan opisuje, może, ale wcale nie musi mieć związku z neuroróżnorodnością. Niektóre osoby opisują potrzebę zmiany otoczenia, ruchu czy większą wrażliwość układu nerwowego, ale zwykle jest to część szerszego obrazu funkcjonowania. Przebywanie na zewnątrz daje też więcej przestrzeni i poczucia wyboru, co może działać kojąco na układ nerwowy.

Nie musi to oznaczać od razu zaburzenia. To być indywidualny sposób regulowania napięcia i dopóki nie ogranicza to znacząco Pana życia, to nie musi stanowic większego probolemu. Jeśli jednak odczuwa Pan w związku z tym cierpienie lub unika ważnych sytuacji, rozmowa z psychologiem może pomóc lepiej zrozumieć Pana reakcje.