Dlaczego osoby z inteligencją poniżej przeciętnej nie kwalifikują się do kształcenia specjalnego sko

To zależy od wyniku badania ( widełki są dość szerokie od 70 do 84 ), zakresu deficytu, które dziecko wykazuje oraz profilu kształcenia. Reszta ... raczej pytanie do Kuratorium a może Ministerstwa, które ustala zasady kształcenia.

Może warto iść na ponowna diagnostykę do poradni p-p, jeśli problemy w szkole są tak duże lub porozmawiać z nauczycielami, aby dostosowanie było jeszcze bardziej dobrane. Czasem można stworzyc też indywidualną ścieżkę kształcenia, jeśli dziecko ma szczególne problemy lub osiągnięcia z danego przedmiotu (1 lub więcej), te przedmioty mogą być realizowane indywidualnie. Zapraszam do kontaktu, jeśli chce Pani coś więcej dowiedzieć się na ten temat.

By skierować osobą do kształcenia specjalnego konieczne jest posiadanie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego przez poradnię psychologczno-pedagogiczną. W przeciwnym wypadku na podstawie opinii z poradni lub na wniosek rodzica szkoła powinna przygotować IPET (Indywidualny Program Edukacyjno Terapeutyczny), w którym powinny zostać zawarte indywidualne wymagania i dostosowania do dziecka ze specjalistycznymi potrzebami opiekuńczymi.

Dzień dobry, w polskim prawie kształcenie specjalne nie jest odpowiedzią na same trudności szkolne ani na wynik IQ poniżej przeciętnej, tylko na sytuację, gdy uczeń należy do grup wskazanych w ustawie i wymaga specjalnej organizacji nauki oraz metod pracy. Art. 127 Prawa oświatowego mówi wprost, że kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież niepełnosprawne, niedostosowane społecznie lub zagrożone niedostosowaniem społecznym, a szczegółowe rozporządzenie wiąże organizację kształcenia specjalnego z posiadaniem orzeczenia poradni o potrzebie kształcenia specjalnego. W praktyce "niższa niż przeciętna" inteligencja często nadal mieści się w granicach normy i nie jest tym samym co niepełnosprawność intelektualna, dlatego nie zawsze spełnia przesłanki do orzeczenia, nawet jeśli w zwykłej klasie jest naprawdę ciężko. To nie znaczy, że uczeń zostaje bez wsparcia: prawo przewiduje w pierwszej kolejności pomoc psychologiczno ‑ pedagogiczną w szkole, która polega na rozpoznaniu potrzeb i możliwości ucznia i może być udzielana także z powodu niepowodzeń edukacyjnych; jest bezpłatna, dobrowolna i organizuje ją dyrektor szkoły. Jeśli ktoś "nie daje rady", sensowne bywa wrócić do poradni po diagnozę, która obejmuje nie tylko IQ, ale też uwagę, tempo pracy, język i funkcjonowanie w codziennych wymaganiach, bo to zwykle najlepiej wskazuje, jakie dostosowania i formy pomocy będą skuteczne, niezależnie od tego, czy wchodzi w grę orzeczenie. Pozdrawiam serdecznie, Maciej Gajewski