Dlaczego osoby z inteligencją poniżej przeciętnej nie kwalifikują się do kształcenia specjalnego sko
3
odpowiedzi
Dlaczego osoby z inteligencją poniżej przeciętnej nie kwalifikują się do kształcenia specjalnego skoro nie radzą sobie w normalnej szkole?
Może warto iść na ponowna diagnostykę do poradni p-p, jeśli problemy w szkole są tak duże lub porozmawiać z nauczycielami, aby dostosowanie było jeszcze bardziej dobrane. Czasem można stworzyc też indywidualną ścieżkę kształcenia, jeśli dziecko ma szczególne problemy lub osiągnięcia z danego przedmiotu (1 lub więcej), te przedmioty mogą być realizowane indywidualnie. Zapraszam do kontaktu, jeśli chce Pani coś więcej dowiedzieć się na ten temat.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
By skierować osobą do kształcenia specjalnego konieczne jest posiadanie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego przez poradnię psychologczno-pedagogiczną. W przeciwnym wypadku na podstawie opinii z poradni lub na wniosek rodzica szkoła powinna przygotować IPET (Indywidualny Program Edukacyjno Terapeutyczny), w którym powinny zostać zawarte indywidualne wymagania i dostosowania do dziecka ze specjalistycznymi potrzebami opiekuńczymi.
Dzień dobry,
w polskim prawie kształcenie specjalne nie jest odpowiedzią na same trudności szkolne ani na wynik IQ poniżej przeciętnej, tylko na sytuację, gdy uczeń należy do grup wskazanych w ustawie i wymaga specjalnej organizacji nauki oraz metod pracy. Art. 127 Prawa oświatowego mówi wprost, że kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież niepełnosprawne, niedostosowane społecznie lub zagrożone niedostosowaniem społecznym, a szczegółowe rozporządzenie wiąże organizację kształcenia specjalnego z posiadaniem orzeczenia poradni o potrzebie kształcenia specjalnego. W praktyce "niższa niż przeciętna" inteligencja często nadal mieści się w granicach normy i nie jest tym samym co niepełnosprawność intelektualna, dlatego nie zawsze spełnia przesłanki do orzeczenia, nawet jeśli w zwykłej klasie jest naprawdę ciężko.
To nie znaczy, że uczeń zostaje bez wsparcia: prawo przewiduje w pierwszej kolejności pomoc psychologiczno ‑ pedagogiczną w szkole, która polega na rozpoznaniu potrzeb i możliwości ucznia i może być udzielana także z powodu niepowodzeń edukacyjnych; jest bezpłatna, dobrowolna i organizuje ją dyrektor szkoły. Jeśli ktoś "nie daje rady", sensowne bywa wrócić do poradni po diagnozę, która obejmuje nie tylko IQ, ale też uwagę, tempo pracy, język i funkcjonowanie w codziennych wymaganiach, bo to zwykle najlepiej wskazuje, jakie dostosowania i formy pomocy będą skuteczne, niezależnie od tego, czy wchodzi w grę orzeczenie.
Pozdrawiam serdecznie,
Maciej Gajewski
w polskim prawie kształcenie specjalne nie jest odpowiedzią na same trudności szkolne ani na wynik IQ poniżej przeciętnej, tylko na sytuację, gdy uczeń należy do grup wskazanych w ustawie i wymaga specjalnej organizacji nauki oraz metod pracy. Art. 127 Prawa oświatowego mówi wprost, że kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież niepełnosprawne, niedostosowane społecznie lub zagrożone niedostosowaniem społecznym, a szczegółowe rozporządzenie wiąże organizację kształcenia specjalnego z posiadaniem orzeczenia poradni o potrzebie kształcenia specjalnego. W praktyce "niższa niż przeciętna" inteligencja często nadal mieści się w granicach normy i nie jest tym samym co niepełnosprawność intelektualna, dlatego nie zawsze spełnia przesłanki do orzeczenia, nawet jeśli w zwykłej klasie jest naprawdę ciężko.
To nie znaczy, że uczeń zostaje bez wsparcia: prawo przewiduje w pierwszej kolejności pomoc psychologiczno ‑ pedagogiczną w szkole, która polega na rozpoznaniu potrzeb i możliwości ucznia i może być udzielana także z powodu niepowodzeń edukacyjnych; jest bezpłatna, dobrowolna i organizuje ją dyrektor szkoły. Jeśli ktoś "nie daje rady", sensowne bywa wrócić do poradni po diagnozę, która obejmuje nie tylko IQ, ale też uwagę, tempo pracy, język i funkcjonowanie w codziennych wymaganiach, bo to zwykle najlepiej wskazuje, jakie dostosowania i formy pomocy będą skuteczne, niezależnie od tego, czy wchodzi w grę orzeczenie.
Pozdrawiam serdecznie,
Maciej Gajewski
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.