Czy to jest normalne,że partner słucha się matki, niczego ze mną nie konsultuje, ? Wszystkie decyzje

Zadaje Pani pytania, szuka odpowiedzi, a to ważny i duży krok w drodze do poradzenia sobie z tą trudną sytuacją. Być może pomocny byłby również kontakt np. Centrum Praw Kobiet (CPK), organizacji która pomaga kobietom. Na ich stronie internetowej znajdzie Pani pomocne informacje, organizacja ta oferuje również pomoc psychologiczną i prawną, prowadzi grupy wsparcia.

To, co opisujesz, może być bardzo trudne i stresujące dla ciebie. W takiej sytuacji istotne jest zrozumienie swoich uczuć i potrzeb oraz podjęcie działań mających na celu poprawę sytuacji.

1. **Komunikacja:** Rozmowa z partnerem może być pierwszym krokiem w kierunku zrozumienia jego zachowań i próby znalezienia rozwiązania. Wyraź swoje uczucia i obawy w sposób spokojny i otwarty.

2. **Granice:** Ważne jest ustalenie granic i wyraźne komunikowanie swoich oczekiwań. Jeśli czujesz, że twoje potrzeby nie są spełniane, określ, co konkretnie chciałabyś zmienić.

3. **Wsparcie:** Poszukaj wsparcia u bliskich, przyjaciół lub profesjonalisty, jeśli czujesz, że sytuacja jest trudna do poradzenia sobie samemu.

4. **Samopomoc:** Zadbaj o siebie i swoje emocje. Ćwiczenia relaksacyjne, medytacja, czy też aktywność fizyczna mogą pomóc ci zmniejszyć stres i zwiększyć poczucie kontroli nad własnym życiem.

5. Terapia: Jeśli sytuacja wymaga wsparcia terapeutycznego, rozważ rozpoczęcie terapii indywidualnej lub partnerskiej, aby lepiej zrozumieć siebie i swoje relacje oraz pracować nad konstruktywnymi sposobami radzenia sobie z trudnościami.

Pamiętaj, że to, co opisałaś, nie jest zdrową ani akceptowalną sytuacją w zdrowych relacjach. Ważne jest, abyś czuła się szanowana, wspierana i bezpieczna w swoim związku. Jeśli nie możesz tego osiągnąć, konieczne może być podjęcie trudnych decyzji dotyczących dalszego postępowania w relacji.

Zadane przez Panią pytania, dotyczą granic i ich przekraczalności. Opisuje Pani bycie poniżaną i bitą, a także pomijaną. Wyobrażam sobie, jak trudno to nazywać i opowiadać o tym publicznie - ten krok- najważniejszy - już za Panią. Przemoc ma to do siebie, że niepowstrzymana, przybiera na sile. Są instytucje takie, jak Centrum interwencji kryzysowej, czy mops, do których można udać się po bezpłatne wsparcie. Zespoły tam pracujące nie tylko otoczą Panią opieką, ale i pomogą postawić nieprzekraczalne granice, chroniące i Panią. Dodatkowo w centrach interwencji kryzysowej, można skorzystać z bezpłatnego wsparcia terapeutycznego, które w tak trudnej sytuacji może okazać się potrzebne. Pozdrawiam serdecznie, życząc spokoju.

Dzień dobry,
zachowanie twojego partnera są przemocowe i nic tego nie tłumaczy. Jest to zarówno przemoc fizyczna, jak i psychiczna. Nie można tego akceptować. Bardzo ważne, abyś w tej sytuacji ochroniła siebie oraz dzieci i zapewniła wam bezpieczeństwo. Związek stanowią dwie osoby i wszystkie konflikty i problemy powinny być w pierwszej kolejności omawiane i rozwiązywane między parą. Jeśli mama twojego partnera stanowi trzecią osobę w tym związku to nie wpływa to dobrze na wasze relacje. Piszesz, że partner podejmuje decyzje w porozumieniu ze swoją mamą, bez rozmowy z tobą. Może to świadczyć o tym, że jego relacja z mamą jest zbyt głęboka i nie potrafi się od niej uniezależnić. Kiedy dorastamy to zmienia się charakter naszych relacji z rodzicami. Nie chodzi o odcinanie się od nich, ale o usamodzielnienie się w kontekście podejmowania własnych niezależnych decyzji, przejęcie odpowiedzialności. Spróbujcie porozmawiać i ustalić, jakie tematy będziecie poruszać tylko między wami, aby ograniczyć ingerencję mamy twojego partnera w wasz związek. Życzę powodzenia i trzymam mocno kciuki.
Pozdrawiam serdecznie,
Psycholog Joanna Szlasa-Więczaszke