Czy taka osoba kwalifikuje się do kształcenia specjalngo? Badanie testem wisc-r wykazało że ogólny r

Do wniosku o wydanie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego należy obowiązkowo dostarczyć zaświadczenie od lekarza, stwierdzające chorobę/ niepełnosprawność/ zaburzenie, które może być przyczyną uznania, że dziecko ma specjalne potrzeby edukacyjne. Myślę, że w tej sytuacji konsultacja z lekarzem jest niezbędna, wyniki WISC-R to za mało.

Dzień dobry, kształcenie specjalne przyznawane jest dla dzieci i uczniów ze względu na stwierdzoną niepełnosprawność. W kwestii ilorazu inteligencji orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego przysługiwać będzie wiec dla ucznia w IQ poniżej 70. Opisana powyżej sytuacja przedstawia osobę z inteligencją poniżej przeciętną (normy dla takiej inteligencji to 84-70) w związku z tym nie ma przesłanek w obszarze sprawności intelektualnej do kwalifikowania do kształcenia specjalnego. Z mojego doświadczenia jeśli u ucznia iloraz kształtuje się poniżej przeciętnej i równolegle nie stwierdza się niepełnosprawności w innych obszarach (np afazja, niedosłuch..) można wystąpić do Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej z wnioskiem o wystawienie opinii np.o dostosowaniu wymagań edukacyjnych w szkole.

Rozumiem, że taki wynik badania może budzić niepokój i wiele pytań, jednak wynik „inteligencja niższa niż przeciętna” nie oznacza, że osoba ta ma niepełnosprawność intelektualną ani że „na pewno musi” iść do szkoły specjalnej – to jest wciąż zakres szeroko rozumianej normy, choć z większymi trudnościami w nauce. Z opisu wynika, że badana osoba ma wyraźne słabsze strony w myśleniu niewerbalnym (zadania obrazkowe, przestrzenne), ale jednocześnie ma mocniejsze strony: lepsze zdolności językowe, pamięć słowną, rozumowanie arytmetyczne oraz przeciętne umiejętności klasyfikowania. W praktyce najczęściej oznacza to, że nie tyle „nie nadaje się” do zwykłej szkoły, ile potrzebuje dostosowanych wymagań, spokojniejszego tempa, jasnych instrukcji i uczenia się z wykorzystaniem mocnych stron, a niekoniecznie kształcenia specjalnego. Bardzo ważne jest też, żeby porozmawiać w poradni o pełnym obrazie funkcjonowania osoby badanej(zachowanie, samodzielność, emocje, relacje), bo decyzja o ewentualnym kształceniu specjalnym powinna opierać się na całości, a nie tylko na jednym teście – a prawem osoby badanej lub jej opiekuna (rodzica) jest zadawanie pytań, proszenie o wyjaśnienia i wspólne szukanie najlepszego wsparcia, nie obwinianie dziecka czy rodzica. Z poważaniem, Dominika Wieland-Lenczowska