Czy praco-szczęście jest możliwe, czy to tylko mit. Mam na myśli czerpanie zadowolenia i satysfakcji

Neurotyzm jest opisywany jako względnie stała cecha - słowo "względnie" jest tu słowem kluczem, mówi o tym, że możliwa jest zmiana, modyfikacja reakcji, zachowań. To oznacza, że jest możliwe, żeby osoba o cechach opisywanych jako neurotyczność czerpała zadowolenie z pracy. Faktycznie w pracy spędza się dużo czasu, warto więc dążyć do tego, aby przynosiła satysfakcję. Oczywiście jest to możliwe, ale to nie oznacza, że jest to łatwe. Być może pomocne byłoby przeanalizowanie swojego potencjału i mocnych stron, a także ustalenie, jakie są Pani/Pana oczekiwania względem pracy. Wiele badań wskazuje, że dla satysfakcji z pracy ważne jest dopasowanie do niej. Jeżeli wie Pani/Pan o sobie, że np. zbyt szybkie tempo pracy byłoby obciążające, warto rozejrzeć się za taką, w której będzie można w jak największym stopniu zadbać o swoje potrzeby.

Witam, ważne aby dopasować swój temperament do pracy którą się wykonuje. Jeśli tak jest to są duże szanse że praca będzie przynosiła satysfakcję. Jeśli tak nie jest to męczy się i wykonujący daną pracę i otoczenie które oczekuje konkretnych efektów których nie dostaje.

Dopasowanie wydajności, oraz tempa pracy powinno sprawić, że będzie ona przynosić satysfakcję. Pod warunkiem, że lubimy to co robimy. W przeciwnym razie nic z tego.Pozdrawiam

Bez wątpienia czerpanie przyjemności, zadowolenia i satysfakcji z pracy bez dużego (ciągłego, a nie okazjonalnego) stresu jest możliwe. W przeciwnym przypadku należałoby uznać, że WSZYSCY ludzie cierpią w pracy, a przecież znajdziemy liczne przykłady tego, że tak nie jest.

To bardzo słuszna uwaga, że w pracy spędza się dużo czasu ok. 40 godzin tygodniowo. Z dojazdami to może być 45-50 godzin. To jest jakieś 24-30% całego tygodnia. Więcej tylko śpimy.
Tak więc faktycznie ważne jest, aby przynajmniej praca była akceptowalna.

Problematyczne może być natomiast słowo "szczęście". Różnie jest ono rozumiane, czasem przesadnie, co może utrudniać poczucie, że faktycznie je osiągamy.

Neurotyczność, czyli generalnie większa skłonność do przeżywania emocji przykrych, większa lękliwość, większa podatność na stres na pewno nie ułatwia cieszenia się pracą czy życiem w ogóle, ale nie ma innego wyjścia jak starać się jakoś te swoje cechy spożytkować i ewentualnie trzymać w ryzach.
Nie jest też dla mnie pewne skąd Pan / Pani czerpie wiedzę o byciu neurotykiem. Czy to wynik jakiejś profesjonalnej diagnozy czy raczej samoocena. Ten temat na pewno warto zgłębić.

Głównymi czynnikami satysfakcji z pracy są:
- dopasowanie swoich cech i predyspozycji do wykonywanych zadań
- zgodność zainteresowań z wykonywaną pracą
- odpowiednia organizacja pracy dająca możliwość realizowania powierzonych nam zadań
- zgrany zespół, w którym dobrze się czujemy i z którym chcemy współpracować.

Zachęcam do rozpoczęcia takiego oto ćwiczenia:
1) proszę sobie wyobrazić skalę od 0 do 10, gdzie 0=najgorsza, najmniej satysfakcjonująca i najbardziej stresująca praca jaką może sobie Pan / Pani wyobrazić, a 10=praco-szczęście.
2) jak na tej skali wypada Pani / Pana obecna praca? (ocena punktowa)
3) dlaczego taka ocena? = jakie ta praca ma zalety, które sprawiają, że nie daje jej Pan / Pani 0? (zakładam, że taka ocena nie zostanie przyznana)
4) co by się musiało zmienić, aby mógł Pan / Pani przyznać swojej aktualnej pracy ocenę o 0,5 lub 1 pkt wyższą? co z tych rzeczy jest zależne od Pana / Pani i jak Pan / Pani może zadbać, aby te rzeczy wdrożyć?
(jeśli w obecnej pracy nie widzi Pan/Pani możliwości poprawy tego wyniku, to jaka praca pozwoliłaby ten wynik poprawić? jak Pan / Pani może ją zdobyć?

Generalnie tak się składa, że specjalizuję się w konsultacjach kariery, czyli właśnie w pomaganiu innym w czerpaniu większej satysfakcji ze swojej pracy.
W razie czego zapraszam do kontaktu, np. poprzez znalezienie mniej na portalach Facebook czy LinkedIn.

Pozdrawiam i powodzenia :)