Czy po przepracowaniu traumy molestowania będę mogła normalnie żyć? Jak to wyglada w praktyce? Czy j
Czy po przepracowaniu traumy molestowania będę mogła normalnie żyć? Jak to wyglada w praktyce? Czy jeśli mając 7 lat nadużycia dokonywał 17latek to jest molestowanie? Czasem już sama nie wiem...
4 odpowiedzi
Celem terapii jest szeroko rozumiana pomoc, mająca na celu uzyskanie dobrostanu pacjenta. To na ile ten proces zostanie zakończony powodzeniem a osoba poddana psychoterapii zyska komfort życia zależy od bardzo wielu czynników, nie zawsze zależnych zarówno od terapeuty jak i pacjenta. Z dużą dozą prawdopodobieństwa można założyć, że jest to możliwe i że uda się Pani odzyskać radość z życia a sytuacja, którą Panią spotkała zostanie przepracowana i przestanie mieć aż tak ogromny wpływ na Pani życie. Odpowiadając natomiast na Pani drugie pytanie - owszem, jest to jak najbardziej możliwe. Molestowanie to bardzo szerokie pojęcie, można by uznać że każda forma kontaktu na który nie godzi się jedna ze stron. Molestowaniem można nazwać zarówno kontakt słowny jak i cielesny, nie musi dojść wcale do obcowania płciowego aby uznać że doszło do nie chcianej sytuacji. Stąd pojęcie "innych czynności seksualnych" obecne w kodeksie karnym. Natomiast to, czy w Pani konkretnym przypadku doszło do molestowania rozstrzygnąć może jedynie dogłębna analiza tamtych wydarzeń w kontakcie z psychoterapeutą.
To o czym Pani pisze to są zwykle trudne sprawy. Osoby, które doświadczyły nadużycia seksualnego często nie mają pewności, czy to zdarzyło się w rzeczywistości. To efekt działania psychicznych mechanizmów obronnych. Dodatkową trudnością jest fakt, że często sprawcą jest członek rodziny. Nie czekałabym długo na znalezienie psychoterapeuty, z którym można by przepracować tę traumę. Powodzenia Alina Wiśniewska
Witam Na pytanie czy 17 latek mógł molestować 7latkę? Odp. brzmi niestety tak. Jednak jest to bardzo delikatna sprawa, i wymaga dużej uważności i omówienia. Myślę że praca nad tą traumą i omówienie będzie pomocne do spojrzenia na te przeżycia z innej perspektywy. Jednak aby móc spojrzeć z innej perspektywy najpierw często osoby, które doświadczyły molestowania muszą uznać że zostały skrzywdzone oraz wyrazić w zwiazku z tym swoje emocje. Niestety na poczatku jest to trudne bo to cięzkie przeżycie oraz uruchamiajace w takich osobach duże pokłady wstydu z którym nie potrafią sobie poradzić. Niestety radzą sobie przez zapomnienie lub umniejszanie temu wydarzeniu. Jednak przepracowanie sytuacji traumatycznej oraz praca z emocjami związanymi z tym może pomóc żyć w sposób w którym może nie zapomnimy o tym , ale nauczymy się funkcjonowac w satysfakcjonujący nas sposób na tyle aby ta sytuacja na nas negatywnie nie oddziaływała. Życzę odwagi i powodzenia. Pozdrawiam Serdecznie Mateusz Dabrowski
To bardzo ważne pytanie i rozumiem, że musi to być dla Pani trudne. Tak – to, co Pani opisuje, jest molestowaniem seksualnym i jest przestępstwem. W wieku 7 lat dziecko nie ma ani dojrzałości emocjonalnej, ani zdolności do wyrażenia świadomej zgody na jakiekolwiek zachowania o charakterze seksualnym, niezależnie od tego, że druga osoba miała „tylko” 17 lat. W tej relacji była duża różnica wieku, pozycji i wpływu, co czyni tę sytuację formą wykorzystania dziecka. Jeśli chodzi o terapię – tak, po przepracowaniu traumy można żyć "normalnie". Proces terapeutyczny polega m.in. na odzyskiwaniu poczucia bezpieczeństwa, zaufania do siebie i innych, rozumieniu reakcji ciała i emocji oraz odbudowie poczucia własnej wartości. W praktyce to stopniowe uczenie się, że przeszłość już nie musi kierować teraźniejszością. Skuteczne metody terapii traumy obejmują m.in.: EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) – pomaga „przeprocesować” wspomnienia traumatyczne, by przestały wywoływać silne emocje i napięcie; Brainspotting – wykorzystuje połączenie ruchu gałek ocznych i świadomości ciała, by dotrzeć do głęboko zapisanych emocji i je uwolnić; Somatic Experiencing – koncentruje się na fizjologicznych reakcjach organizmu, ucząc jak regulować układ nerwowy po traumie. To, że Pani o tym mówi, to już pierwszy krok w stronę uzdrowienia – i absolutnie warto zrobić następny, zgłaszając się po profesjonalną pomoc. Z ogromnym szacunkiem i wsparciem Anna Kupryjaniuk
Podobne pytania
- Dzien dobry. okolo 8 lat temu zdiagnozowo u mnie chorobe afektywna dwubiegunową. jeszcze rok temu us
Wiem, że temat ADHD jest ostatnio gorący, ja zaczęłam nad nim myśleć już znacznie wcześniej ale w ka
Czuję okropny fizyczny ból kiedy zakładam gdzieś konto. Natomiast kiedy je usunę ból całkowicie mija
Narzeczony miał zwyczaj dość często sięgać po piwo, szczególnie w stresie,złości lub frustracji.Obec
Czy istnieje uzależnienie od słodkiego jedzenia ? Proszę o informację jeśli tak , do kogo się najlep
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.





