Czy kartka o takiej treści: "Podejrzewam u siebie: zespół lęku uogólnionego, depresja, fobia społecz

Mam wrażenie, że masz dużą potrzebę autodiagnozy. To znaczy, że masz umiejętność obserwacji i oceny swoich zachowań. A gdybyś tak odłożyła na chwilę na bok (do szuflady) wszystkie diagnozy i spróbowała się zastanowić: "Co jest, tak naprawdę, przyczyną twojego cierpienia? Z twojej perspektywy. Jak to czujesz? Czego w twoim życiu jest za dużo, a czego za mało?" I spróbowała o tym po prostu opowiedzieć. Wierząc, że specjalista po drugiej stronie (psychiatra, psychoterapeuta) zapyta o to, co jest ważne do postawienia diagnozy, ale przede wszystkim, ważne żebyś poczuła się usłyszana, przyjęta z tym jak przeżywasz siebie w świecie, swoje życie. Objawy i diagnoza to drugorzędna sprawa. Po prostu s

Dzień dobry,

Dziękuję za Pani pytanie. To, że stara się Pani uporządkować swoje myśli i przygotować do spotkania ze specjalistą, świadczy o dużej samoświadomości i chęci uzyskania rzetelnej pomocy.

Czy taka kartka się nadaje?
Tak, taka kartka może być bardzo pomocna podczas pierwszej wizyty u psychiatry, psychologa lub psychoterapeuty. Dzięki niej specjalista zyska szybki wgląd w Pani obawy i obszary, które Panią niepokoją. To również ułatwi rozmowę, zwłaszcza jeśli odczuwa Pani stres lub lęk przed bezpośrednim opisaniem swoich objawów.

Jak można to ulepszyć?
Choć lista nazw zaburzeń jest pomocna, jeszcze bardziej wartościowe będzie uzupełnienie jej o konkretne objawy, które Pani odczuwa. Zamiast skupiać się na samych nazwach diagnoz (które może zweryfikować specjalista), można dodać:
a. Jakie objawy Pani odczuwa? (np. trudności z koncentracją, ciągłe napięcie, unikanie kontaktów społecznych)
b. Od kiedy występują objawy? (czy to nowa sytuacja, czy objawy pojawiają się od lat)
c. Jak wpływają na codzienne życie? (np. trudności w pracy, relacjach, utrata zainteresowań)
d. Czy coś łagodzi objawy? (np. odpoczynek, konkretne aktywności)

Przykładowa treść kartki:
„Od dłuższego czasu doświadczam objawów, które utrudniają mi codzienne funkcjonowanie. Podejrzewam u siebie: zespół lęku uogólnionego, depresję, fobię społeczną, DDA, osobowość unikającą, osobowość anankastyczną, dystymię, uporczywe zaburzenia nastroju, agorafobię.
Nie jestem pewna, czy mam te zaburzenia, ale zauważyłam u siebie:

[wymienić objawy, np. ciągłe napięcie, unikanie ludzi, trudności ze snem, brak motywacji]
Objawy pojawiły się około [podać okres], wpływają na [np. życie zawodowe, relacje z bliskimi].
Chciałabym zrozumieć, co się ze mną dzieje i jak mogę sobie pomóc.”
Dlaczego to ważne?
Specjalista na podstawie wywiadu klinicznego oceni, które objawy są kluczowe i czy pasują do określonych diagnoz. Nie musi Pani sama stawiać diagnozy – to zadanie psychiatry lub psychoterapeuty. Pani rolą jest opisać swoje doświadczenia jak najdokładniej.

Podsumowanie:
Proszę śmiało zabrać taką kartkę na wizytę. To dobry sposób, by uporządkować swoje myśli i nie pominąć niczego ważnego. Specjalista doceni Pani zaangażowanie, a rozmowa będzie bardziej konkretna i efektywna.

Życzę powodzenia na wizycie i odwagi w dalszej drodze do lepszego samopoczucia.

Radosław Helwich
Terapeuta uzależnień