Czy jeśli fantazjujemy i na przykład wyobrażamy sobie siebie jako znaną osobę i wymyślamy historie k

Jak najbardziej normalne. W ten sposób trenujemy swoją wyobraźnie, ale tez wrażliwość oraz ciekawość świata i ludzi

Istotną jest proporcja między fantazjowaniem a realnym życiem oraz okoliczności jej powstawania.To ciekawy temat do rozmowy. Pozdrawiam Bogna Gadomska Karwacka

Jest to jak najbardziej normalne i naturalne. Ludzie od zawsze fantazjowali i świadczy to o rozwiniętej wyobraźni. Istotne jest to, żeby nie mylić świata z wyobraźni ze światem realnym. Pozdrawiam, Piotr Grzelak, psycholog.

Fantazjowanie i wyobrażanie sobie siebie jako znanej osoby czy tworzenie fikcyjnych historii, w których uczestniczysz, jest zupełnie normalnym zjawiskiem psychologicznym. Wielu ludzi regularnie oddaje się tego typu wyobrażeniom, choć nie zawsze otwarcie o tym mówią. Takie fantazje pełnią kilka ważnych funkcji: 1. Są formą mentalnej rozrywki i odprężenia 2. Pozwalają eksplorować różne możliwości i scenariusze życiowe 3. Mogą być sposobem na chwilową ucieczkę od codziennych stresów 4. Stymulują kreatywność i wyobraźnię 5. Pomagają w przetwarzaniu emocji i pragnień Psychologowie czasem nazywają to "marzeniami na jawie" lub "fantazjami identyfikacyjnymi" i uznają je za zdrowy mechanizm psychologiczny, o ile nie zakłócają funkcjonowania w realnym życiu. Wiele osób twórczych (pisarze, artyści, aktorzy) często przyznaje, że ich praca czerpie z bogatego życia wewnętrznego i fantazji. Zresztą nasza zdolność do wyobrażania sobie alternatywnych rzeczywistości jest jedną z unikalnych cech ludzkiego umysłu. Dopóki potrafisz odróżnić fantazję od rzeczywistości i nie wpływa to negatywnie na Twoje codzienne życie, nie ma w tym nic niepokojącego - to po prostu jeden ze sposobów, w jaki nasz umysł przetwarza informacje i emocje.​​​​​​​​​​​​​​​​