Czy dziecko lekkim upośledzeniem umysłowym może przybierać sobie do głowy na przykład gby chcieli go

Czy dziecko lekkim upośledzeniem umysłowym może przybierać sobie do głowy na przykład gby chcieli go przenieść do innej szkoły specjalne o a jest ogólnej dostępnej

5 odpowiedzi


Dzień dobry, proszę o doprecyzowanie pytania, chętnie pomogę. Pozdrawiam, Monika Trocha

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

To bardzo trafne i istotne pytanie, które świadczy o trosce i wnikliwej obserwacji dziecka. Odpowiadając jednoznacznie: tak, dziecko z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim (tzw. lekkim upośledzeniem umysłowym) może przeżywać bardzo silny lęk, stres i przygnębienie (czyli "przybierać sobie do głowy") w obliczu potencjalnego przeniesienia ze szkoły ogólnodostępnej do specjalnej. Reakcja ta wynika ze specyfiki funkcjonowania poznawczego i emocjonalnego tej grupy dzieci: Trudności w przetwarzaniu zmian i niepewności: Dzieci te potrzebują stałości i przewidywalności. Zmiana szkoły jest fundamentalnym zaburzeniem ich poczucia bezpieczeństwa. Mają trudności z przetwarzaniem abstrakcyjnej idei nowej placówki, zasad i rówieśników, co generuje intensywny lęk przed nieznanym. Wrażliwość na kontekst społeczny: Pomimo deficytów, dzieci te są świadome swojej "inności". Przeniesienie do szkoły specjalnej, choć często merytorycznie uzasadnione, może być przez nie odebrane jako ostateczne potwierdzenie porażki, wykluczenia lub "bycia gorszym", co negatywnie wpływa na ich i tak często zaniżoną samoocenę. Labilność i intensywność emocji: Uczuciowość u tych dzieci może być mniej adekwatna do siły bodźca, a samokontrola emocjonalna jest obniżona. Oznacza to, że lęk, smutek i poczucie straty mogą objawiać się w sposób gwałtowny, ale także pod postacią wycofania, fiksacji, a nawet problemów somatycznych. Zalecane podejście: Jeśli decyzja o przeniesieniu jest konieczna (np. z uwagi na lepsze dostosowanie wymagań), kluczowe jest zapewnienie maksymalnej płynności i wsparcia emocjonalnego: Prostota i Konkret: Tłumaczyć powody zmiany w bardzo prostych, konkretnych słowach, koncentrując się na korzyściach (np. „W nowej szkole będziesz miał więcej czasu i Pani, która będzie wiedziała, jak Ci pomóc, by było Ci łatwiej”). Odwiedziny i Zapoznanie: Umożliwić kilkukrotne wcześniejsze odwiedzenie nowej szkoły i poznanie kluczowych osób (wychowawcy, pedagoga). Akceptacja emocji: Nie umniejszać jego lęku. Nazwać emocje i potwierdzić, że ma prawo się bać, ale zapewnić o wsparciu. Pozdrawiam, Joanna Szelerska


Dzień dobry, Jeśli dobrze rozumiem zadane pytanie, wydaje się dotyczyć obaw związanych z możliwą zmianą otoczenia dziecka (to jest szkoły)z lekkim upośledzeniem umysłowym? Proszę mnie poprawić i wybaczać jeśli źle zrozumiałam. Natomiast w odniesieniu do pytania moja odpowiedź brzmi, że warto sprawdzić motywacje dziecka porozmawiać, na ile jest gotowe i chętne do zmiany szkoły? co widzi dobrego w tym? Czy w nowej szkole dostępny jest psycholog do wdrożenia w nowe miejsce, Czy jest możliwa rozmowa z nowym wychowawcą (przedstawienie potrzeb dziecka) Jeśli jest możliwość warto udać się do poradni psychologiczno - pedagogicznej w celu sprawdzenia zasobów dziecka. Jeśli dziecko w nowych sytuacjach na co dzień radzi sobie, myślę, że ma zasoby żeby poradzić sobie w nowej szkole.. Natomiast to co opisuje powyżej, to możliwości, którymi możemy wspierać ten proces i zadbać o bezpieczeństwo, a przede wszystkim sprawdzić czy zmiana szkoły to dobra decyzja. Najpierw warto porozmawiać jakie potrzeby ma dziecko w związku ze zmianą. Wszystkiego dobrego dla was.


Tak, dziecko z lekkim upośledzeniem umysłowym (obecnie częściej mówi się: z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim) może przybierać sobie różne rzeczy do głowy, tak samo jak każde inne dziecko. Oznacza to, że może emocjonalnie reagować, np. martwić się, bać, złościć czy buntować, jeśli ktoś chce je przenieść do innej szkoły — szczególnie jeśli lubi swoją obecną szkołę, kolegów i nauczycieli. Dzieci z lekką niepełnosprawnością intelektualną mają zwykle rozwinięte emocje na poziomie zbliżonym do rówieśników, ale mogą gorzej rozumieć przyczyny decyzji dorosłych i mieć większą potrzebę poczucia bezpieczeństwa i stabilności. Dlatego zmiana środowiska może być dla nich szczególnie stresująca. W takiej sytuacji ważne jest: • spokojnie i jasno wytłumaczyć dziecku, dlaczego rozważa się zmianę szkoły, • zaangażować je w rozmowę — zapytać, co czuje, czego się obawia, • jeśli to możliwe, pokazać nową szkołę, nauczycieli i kolegów, by oswoić zmianę, • współpracować z psychologiem szkolnym lub pedagogiem.


Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że tak — dziecko z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim może bardzo mocno przeżywać informację o planowanym przeniesieniu do innej szkoły, również „wziąć ją sobie do głowy”, wielokrotnie o niej myśleć, martwić się nią czy odbierać ją jako odrzucenie. Lekka niepełnosprawność intelektualna nie oznacza, że dziecko nie rozumie sytuacji społecznych czy nie ma silnych emocji. Może mieć przyjaciół, przywiązywać się do nauczycieli, rozumieć, że „szkoła specjalna” jest czymś innym niż obecna szkoła i obawiać się, co pomyślą inni. Czasami natomiast trudniej mu realistycznie przewidzieć, jak zmiana będzie wyglądała, więc lęk może być jeszcze większy. Może wtedy mówić np.: „Wysyłają mnie tam, bo jestem głupi.” „Nikt mnie tutaj nie chce.” „Stracę wszystkich kolegów.” „Już zawsze będę w specjalnej szkole.” Mogą pojawić się również płacz, złość, odmowa chodzenia do szkoły, problemy ze snem, bóle brzucha, ciągłe wracanie do tego samego tematu albo pozorne „nieprzejmowanie się”, za którym kryje się duży lęk. Bardzo ważne jest więc, jak dorośli o tej zmianie mówią. Unikałabym komunikatu: „Nie radzisz sobie tutaj, więc musisz iść do szkoły specjalnej.” Znacznie lepiej: „Szukamy takiej szkoły i takich warunków, w których łatwiej będzie Ci się uczyć i czuć dobrze. To nie jest kara i nie oznacza, że jesteś gorszy.” Sama diagnoza nie przesądza automatycznie o zmianie szkoły Przy lekkiej niepełnosprawności intelektualnej trzeba patrzeć nie tylko na wynik testu inteligencji, ale również na funkcjonowanie adaptacyjne: samodzielność, komunikację, relacje społeczne, tempo uczenia się, radzenie sobie z wymaganiami oraz to, jak dziecko rzeczywiście funkcjonuje w obecnej szkole. Niektóre dzieci dobrze funkcjonują w szkole ogólnodostępnej przy odpowiednim wsparciu. Inne rzeczywiście dużo lepiej odnajdują się w środowisku bardziej dostosowanym do ich potrzeb. Decyzja powinna być indywidualna, a nie oparta wyłącznie na etykiecie diagnozy. Jeżeli przeniesienie jest rozważane, bardzo pomaga stopniowe przygotowanie: pokazanie dziecku nowej szkoły, poznanie nauczyciela, zobaczenie klasy, wyjaśnienie planu dnia i możliwość zadawania pytań. Dziecko powinno wiedzieć co dokładnie się zmieni, a co pozostanie takie samo. Jeżeli natomiast widzą Państwo, że informacja o zmianie szkoły wywołuje bardzo silny lęk, dziecko obsesyjnie o niej mówi, przestaje spać, jeść, chodzić do szkoły albo mówi, że jest „głupie”, „do niczego” czy że nie chce żyć, warto skonsultować to z psychologiem dziecięcym. W ZESPOLE EMITBERG pracujemy również z dziećmi i rodzinami w sytuacjach związanych z niepełnosprawnością intelektualną, zmianą szkoły, trudnościami adaptacyjnymi i emocjonalnymi. Prowadzimy konsultacje stacjonarne i online. Na Instagramie EMITBERG będziemy także omawiać, jak wspierać dziecko przy zmianie środowiska szkolnego i jak rozmawiać o diagnozie bez budowania poczucia „jestem gorszy”. Najważniejsze: takie dziecko może bardzo dobrze rozumieć emocjonalne znaczenie zmiany szkoły i bardzo ją przeżywać. Nie należy zakładać, że „i tak nie rozumie”. Warto natomiast pomóc mu tę zmianę zrozumieć w prosty, konkretny i bezpieczny sposób.

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.