Czuję się bardzo osamotniona.Moja przyjaciółka wyjechała z chłopakiem do innego miasta i mamy słaby
Czuję się bardzo osamotniona.Moja przyjaciółka wyjechała z chłopakiem do innego miasta i mamy słaby kontakt, mój chłopak pracuje od rana do wieczora a potem idzie spać, więc gadamy i spotykamy się praktycznie tylko w weekendy. Próbowałam znów zakolegować się ze starymi znajomymi, ale gdy się z nimi spotykam dalej czuję się samotna. Dosłownie potrafię siedzieć przed kimś przy kawie i czuć się tak samotnie, że chce mi się płakać. Hobby też nie daje mi żadnej radości, pozostaje pustka przez co nie mam ochoty nawet zaczynać. Wieczorami nie mogę zasnąć, a co poranek dzieje się coś strasznego, rano mam takiego doła, że zastanawiam się czy moje beznadziejne życie ma sens. Mam wrażenie, że nic nie osiągnę, bo jestem do niczego. Nie żyje tylko po prostu jestem. Nie nadaje się do niczego, wstaje rano tylko dlatego, by nie sprawić zawodu rodzicom, a pracuje i studiuje. Udaje, że jest okej, ale mam coraz bardziej dość. Jak już zasnę to potrafię spać i 12h,a rano znów to uczucie. Często nawet błagam znajomych o spotkania byleby tylko nie być samą, a one i tak potem nie dają mi satysfakcji i łapie doła. Coraz częściej mam też ataki paniki, które utrudniają mi funkcjonowanie. Mam też wrażenie, że nie odcięłam się od "pępowiny" w odpowiednim momencie i boli mnie nawet to, że mimo, że jestem w moim domu rodzinnym to moi rodzice mają swoje życie, chodzą do znajomych a ja siedzę w domu i czekam na nich, żeby mieć z kim pogadać. Chciałabym zmienić swoje życie, ale zbyt się boję, że się nie uda, że nie dam rady, że umiem za mało. Boję się nawet, że jak się z kimś spotkam to ta osoba uzna mnie za zbyt nudną by nawiązać ze mną głębsze relacje.
4 odpowiedzi
Witaj, Kiedy czytam Twój wpis, to zwraca moją uwagę to, jak wiele miejsca poświęcasz temu, jak mogą postrzegać Ciebie inni ludzie, bardzo nie chcesz nikogo zawieść. Mało w tym poście jest o Tobie, i przyszła mi myśl, że może to co się z Tobą dzieje jest zaproszeniem do tego, żebyś zatrzymała się na chwilę i pozwoliła sobie sprawdzić, co jest w tym wszystkim naprawdę Twoje. Piszesz o tym, że nie odcięłaś jeszcze pępowiny, chciałabyś tego ale jednocześnie się boisz. Wierzę, że tak nazwana perspektywa może się wydać przerażająca i trudna do ogarnięcia. A gdyby tak zacząć od mniejszych kroczków, np. od codziennego zapisywania tego, co w danym dniu sprawiło Ci przyjemność? To nie muszą być wielkie rzeczy, na początku może też być ich niewiele ale zobacz jak to będzie, jeśli zaczniesz zadawać sobie to pytanie - jak się czuję z tym, co teraz robię, czy to daje mi przyjemność, radość? Zobacz też, jakie to dla Ciebie będzie, jeśli codziennie usiądziesz i zapiszesz te momenty, które były dla Ciebie przyjemne. Druga rzecz, która mi przyszła, kiedy czytałam o Twoim uczuciu samotności i smutku, wiąże się z tym, jak często pozwalasz sobie w pełni odczuć te uczucia? Często jest tak, że kiedy przychodzi coś tak trudnego, to umysł uznaje, że jest to nie do zniesienia i próbuje nas chronić przed wszystkimi takimi "niewygodnymi" uczuciami np. poprzez poszukiwanie innych zajęć, a także symptomy z ciała, które mają za zadanie odwrócić uwagę chociaż na chwilę (ataki paniki też spełniają taką rolę). Zachęcam Ciebie do tego, żebyś próbowała spojrzeć na uczucie smutku czy samotności jak na posłańców, którzy mają dla Ciebie jakąś ważną wiadomość. Być może, jeśli nie zamkniesz im drzwi przed nosem, tylko pozwolisz im mówić (to będzie wbrew umysłowi, który będzie Cię przekonywał, że to bez sensu i nie dasz rady, nie wytrzymasz tego), to coś ważnego dla siebie odkryjesz. W takich momentach skup się na spokojnym oddechu, możesz sobie wyobrażać, że kierujesz ten oddech w stronę swoich uczuć (lub miejsca w ciele, gdzie się pojawiają). I po prostu obserwuj, to, co się pojawia. Trzymam za Ciebie kciuki, a jeśli poczujesz taką gotowość i potrzebę dalszej podróży do poznania siebie, to zapraszam na spotkania ze mną, pracuję również online :) Pozdrawiam Cię ciepło Paulina Stachura-Drost
Dzień dobry. Z Pani opisu wynika, że może Pani cierpieć na zaburzenia nastroju. Pomocne mogłoby być przyjrzenie się czynnikom, które mają wpływ na obecną sytuację, a także skorzystanie z psychoterapii. Pozdrawiam serdecznie.
Witam, możliwe, że cierpi Pani obecnie na zaburzenia depresyjne lub depresyno - lękowe. proszę się nie zaniedbywać tylko poszukać dla siebie odpowiedniej, profesjonalnej pomocy. Psychoterapia jest tu właściwym kierunkiem. Proszę się nie wahać tylko zaufać specjalistom. Pozdrawiam Magdalena
Dzień dobry, to co opisujesz, brzmi jak głęboki stan emocjonalnego przeciążenia, który może być związany z objawami depresji, samotności i lęku. Osamotnienie, które odczuwasz nawet w obecności innych, brak satysfakcji z kontaktów społecznych i codziennych aktywności, a także poranne obniżenie nastroju, długi sen, uczucie pustki, nieadekwatności i pojawiające się ataki paniki – to sygnały, których nie wolno ignorować. Bardzo ważne jest, abyś jak najszybciej zgłosiła się na konsultację psychoterapeutyczną i porozmawiała z kimś, kto pomoże Ci bezpiecznie przejść przez ten czas i zbudować plan realnej zmiany. W ESC Ośrodku Leczenia E-Uzależnień oferujemy terapię indywidualną online oraz stacjonarną, również w podejściu integracyjnym, które łączy elementy pracy poznawczo-behawioralnej, terapii schematu, pracy z ciałem i emocjami oraz mindfulness. Zachęcam Cię także do rozważenia udziału w naszym programie terapeutycznym PREMIUM, który oferuje intensywne wsparcie psychologiczne w formie warsztatów, pracy grupowej i sesji indywidualnych z różnymi specjalistami – to forma całkowitego zanurzenia w proces, która pomaga odzyskać kontakt z sobą, zbudować poczucie sensu i wzmocnić zdrowe relacje. Twoje życie nie jest beznadziejne, ono po prostu teraz potrzebuje troski, pomocy i zrozumienia. Nie musisz przez to przechodzić sama. Jesteśmy tutaj, żeby Ci pomóc. Mam nadzieję, że choć trochę pomogłem. Pozdrawiam - Radosław Helwich CEO ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień ul. Boguckiego 6/3 Warszawa Żoliborz
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.