Chciałem się zapytać co mam robić? Odczuwam od dłuższego czasu smutek/ przygnębienie. Czasami ogarni

Dzień dobry. Wspomina Pan o trudności w wyrażaniu emocji oraz siebie w stosunku do innych ludzi. Kieruje Pan przeżycia do wewnątrz. Emocje te nazywa Pan "męczącymi". Ponadto wspomina Pan o poszukiwaniu sensu w tym, co Pan robi. Warto skonsultować się z psychologiem - być może podjęcie psychoterapii (najlepiej w nurcie psychodynamicznym lub egzystencjalnym) pozwoli Panu na dotarcie do "sedna" siebie samego. Pozdrawiam.

Witam, może udałoby się Panu porozmawiać z kimś, do kogo ma Pan zaufanie, kto umiałby życzliwie Pana zrozumieć. Można też spotkać się z psychoterapeutą, spróbować ustalić powody pogorszenia samopoczucia. Terapia uczy, jak wyrażać swoje emocje, jak rozumieć siebie, pomaga w zrozumieniu swego miejsca wśród ludzi, rozpoznać swoje potrzeby, cele, dysfunkcyjne myśli, które Pana przygnębiają itd. W terapii może Pan ustalić, czego Pan oczekuje, wspólnie ustalić sposoby pracy, by najpełniej realizować swoje życie. Pozdrawiam

Dzień dobry. Proszę udać się do psychoterapeuty. Pozdrawiam

Witam,
Problemy, które Pan opisuje z dużą pewnością są wskazaniem do spotkania w ramach konsultacji terapeutycznej a później psychoterapii. Decyzja oczywiście należy do Pana. Ma Pan tendencje do przeżywania większości emocji "w środku" czyli wewnątrz siebie. Takim bezpiecznym miejscem na zrozumienie swojego funkcjonowania jest gabinet psychoterapeuty. Zachęcam Pana aby nie poprzestał Pan na szukaniu pomocy na poziomie porad internetowych. Wejście w relacje terapeutyczną może skuteczniej i trwalej poprawić Pana samopoczucie.
Zapraszam na sesję konsultacyjną. Jeżeli zdecyduje się Pan na spotkanie ze mną to proszę się umówić przez stronę ZnanyLekarz.pl albo bezpośrednio poprzez wejście na moją stronę internetową zbigniewmarciniak-psychoterapia.pl na której znajdzie Pan do mnie nr telefonu.
Pozdrawiam serdecznie,
Zbigniew Marciniak

Panie Łukaszu, warto byłoby zająć się sobą i sprawdzić, co blokuje przeżywanie emocji, a co wywołuje ich nadmiar. Do tego potrzebny byłby specjalista, który pomoże Panu zrozumieć i przeżyć to, co się z Panem dzieje. Proszę pomyśleć o psychoterapii i pomóc sobie. Pozdrawiam. Edyta Olczak-Kaczoń

Dzień dobry! Potrzebuje Pan pomocy, dzięki której zobaczy Pan, co stanowi Pana problem, sygnalizowany przez emocje, a więc konsultacja psychologiczna, a potem być może praca terapeutyczna.

Witam, Panie Łukaszu być może warto przyjrzeć się swoim emocjom, swojej złości przygnębieniu i tym wszystkim trudnością, o których Pan pisze? W trudnych chwilach dobrze jest sięgnąć po specjalistę-psychoterapeutę. W bezpiecznej przestrzeni gabinetu jest miejsce na zrozumienie siebie, poszerzenie swojej świadomości, doświadczenie emocji, odkrycie kim jestem, czego potrzebuję, co i dlaczego sprawia mi trudność w byciu np w grupie?
Życzę odnalezienia dla siebie właściwego terapeuty.
Pozdrawiam. Karina Budzynowska

Dzień dobry, myślę, że warto byłoby udać się na konsultację do specjalisty, który pomoże Panu uporać się z negatywnym myśleniem i przygnębieniem. Pozdrawiam.

Panie Łukaszu, myślę, że psychoterapia mogłaby dać Panu przestrzeń na zrozumienie, tego co Pan obecnie przeżywa. Na terapii zweryfikować Pan może strategię na emocje - tłumienie, unikanie, wybuchanie, bądź inne. Często tłumienie emocji powoduje wycofanie i nadmierną rolę wewnętrznego krytyka, o którym Pan pisze "czasami czuję się taki do niczego". Zapraszam na sesję konsultacyjną. Przyjrzymy się Pana objawom i znajdziemy plan poprawy samopoczucia. Pozdrawiam

Dzień dobry, Panie Łukaszu,

dziękuję, że napisał Pan o tym, co Pan przeżywa. Opisane objawy — smutek, przygnębienie, trudność z wyrażaniem emocji, uczucie złości i napięcia „w środku”, poczucie bezsensu, a także wycofanie w kontaktach z ludźmi — mogą wskazywać na zespół objawów depresyjno-lękowych. To stan, który nie wynika ze słabości, ale często z długotrwałego napięcia emocjonalnego, przeciążenia lub braku możliwości odreagowania trudnych emocji.

W terapii poznawczo-behawioralnej pracuje się nad zrozumieniem, jak myśli wpływają na emocje i zachowanie, oraz jak przerwać błędne koło, w którym smutek prowadzi do wycofania, a to z kolei pogłębia poczucie izolacji i niską samoocenę. Uczy się też rozpoznawania emocji, bezpiecznego ich wyrażania i regulowania napięcia.

Pomocne mogą być:

regularne rozmowy z psychoterapeutą (CBT lub terapia schematów),

wprowadzenie drobnych, codziennych aktywności przywracających rytm i poczucie wpływu,

konsultacja psychiatryczna, jeśli obniżony nastrój utrzymuje się dłużej lub wpływa na codzienne funkcjonowanie.

To, że Pan szuka pomocy i potrafi nazwać to, co się dzieje, jest bardzo ważnym pierwszym krokiem — i dobrym początkiem zmiany.