Chciałbym się zapytać czy z powodu fobi społecznej można stwierdzić niezdolność do pracy.

Bez kontekstu trudno powiedziec. W dzisiejszych czasach praca via home office umozliwia bycie obecnym, ale niewidocznym, wiec mysle, ze zadna fobia nas od pracy nie dyskwalifikuje...

Jeśli chodzi o okresową niezdolność do pracy, to oczywiście ,że tak. Diagnoza psychiatryczna, rozmowa z lekarzem pozwoli określić Pańskie funkcjonowanie. Lekarz , diagnosta podejmie najlepszą dla Pana decyzję.

Tak, znam takie sytuacje. Podstawą do ustalania stopnia niepełnosprawności jak najbardziej mogą być "utrwalone zaburzenia lękowe o znacznym stopniu nasilenia" - taką formę może przybierać również fobia społeczna. Kluczową strategią typową dla zaburzeń lękowych jest unikanie. W przypadku fobii społecznej prowadzić ona może do stopniowego zanikania kontaktów społecznych, pogorszenia wyników w szkole czy pracy (chorzy często pracują znacznie poniżej indywidualnych możliwości), problemów w nawiązywaniu relacji . Jednym z kryteriów, na podstawie których osoba chora jest kwalifikowana do danego stopnia niepełnosprawności jest m.in. zdolność do sprawowania ról społecznych (w tym dbania o swoje zdrowie: regularnego uczestnictwa w psychoterapii, wizyt u lekarza) oraz niezdolność do pracy zarobkowej. Osoba z nasiloną fobią społeczną może wymagać, np. czasowej, częściowej pomocy innych osób aby brać udział w leczeniu, co może ją kwalifikować do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Rokowanie w terapii fobii społecznej zależy od wielu czynników. Uważa się, że ważny jest np. wiek, w którym zaczęły się objawy oraz postać fobii. Fobia w postaci ogranicznonej do jednej lub kilku sytuacji (np. publiczne przemawianie), rozpoczynająca się w wieku młodzieńczym rokuje lepiej. Ale już typ uogólniony, dotyczący większości sytuacji społecznych, rozpoczynający się w dzieciństwie prowadzić może do całkowitej izolacji i unikania jakichkolwiek kontaktów społecznych. Ponadto, w typie uogólnionym fobii często współwystępują inne zaburzenia psychiczne: depresja, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne czy nadużywanie substancji psychoaktywnych. Wówczas towarzyszące problemy oddziałują negatywnie na przebieg procesu leczenia fobii społecznej, co może wiązać się z orzeczeniem czasowej niezdolności do pracy.

Fobia społeczna może być uznana za podstawę niezdolności do pracy, zarówno przy ocenie rentowej ZUS, jak i przy orzekaniu stopnia niepełnosprawności, jednak pod warunkiem, że jest to postać ciężka, przewlekła, odpowiednio udokumentowana i rzeczywiście przekładająca się na brak możliwości pracy zarobkowej. Polskie przepisy formalnie to dopuszczają, co potwierdzają kategorie w wykazach schorzeń („utrwalone zaburzenia lękowe o znacznym nasileniu” jako podstawa orzeczeń). W praktyce orzeczniczej wymaga to jednak przekonania lekarzy i/lub komisji co do skali zaburzenia - stąd kluczowa jest współpraca z lekarzem prowadzącym, rzetelna dokumentacja oraz - jeśli to możliwe - korzystanie z rehabilitacji (psychoterapia, treningi umiejętności społecznych). Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego.