Chciałabym spytać co może oznaczać to że nie robi mi to że nie gadam z ludźmi i nie prób

Dzień Dobry,
Jeśli dobrze Panią zrozumiałam prawdopodobnie reprezentuje Pani jeden z czterech podstawowych typów osobowości.Ten typ osobowości łączy się z tendencjami do introwertyczności czyli przeżywaniem wewnętrznym wszystkiego co go spotyka oraz unikaniem kontaktów społecznych. Słabo znosi stres i często długo przeżywa to co się zdarzyło. Wewnętrzny krytyk ciągle uruchamia negatywny monolog wewnętrzny który wiąże się często z objawami depresyjno-lękowymi.
Warto zdiagnozować swój typ osobowości i poszerzyć swoją świadomość co do mechanizmów funkcjonowania i zastanowić się nad obszarami do rozwoju. Pozdrawiam Jolanta Suchłabowicz

Nie podejmę się próby oceny co może oznaczać, że Pani nie rozmawia z ludźmi. Mam za mało informacji na ten temat.

To co wiem na pewno to to że:
a) nierozmawianie z innymi i unikanie kontaktu z ludźmi nie oznacza, że jest Pani gorsza
b) jednocześnie ma to szereg negatywnych konsekwencji jeśli nawet nie już teraz, to w przyszłości; całkowita izolacja od ludzi i unikanie kontaktu z nimi jest na dłuższą metę szkodliwe (na krótszą bywa potrzebne). Jesteśmy zwierzętami stadnymi. Samotność nam nie służy, a ewolucyjnie jest zabójcza. Oczywiście różne osoby mają różny poziom potrzeb jeśli chodzi o kontakt z innymi, ale nie bardzo wierzę, że Pani potrzeby wynoszą 0.

Nie mam na to ochoty i mi się nie chce, może sugerować, że jakość relacji z ludźmi do jakich ma Pani dostęp jest niska. Nie dostaje Pani w relacjach z ludźmi tego, co by Pani chciała. Albo Pani najbliższe grono osób faktycznie nie wiele Pani daje albo Pani oczekiwania są nierealne.

Tak czy siak nie powinna Pani tej kwestii bagatelizować, ale przyglądać się temu, co przyciąga Pani do ludzi,a co odpycha oraz co robi Pani ZAMIAST bycia z ludźmi? Co Panią pociąga bardziej niż ludzie.

Brak chęci do nawiązywania kontaktów z innymi ludźmi może mieć wiele przyczyn, które nie sposób opisać w jednej odpowiedzi. Bycie osobą mniej rozmowną, mniej „rozrywkową” czy z węższym gronem znajomych nie jest wadą. Może to być cecha temperamentu. Niektórzy czerpią energię z dużych grup, inni wolą kameralne relacje. Oba sposoby są w porządku. Jeśli teraz nie masz ochoty szukać kontaktu z ludźmi, to też jest w porządku. Ważne jest, żeby odróżnić chwilowy brak potrzeby kontaktu od długotrwałego wycofania wynikającego z depresji lub lęku. Jeżeli z czasem zobaczysz, że to zaczyna cię ograniczać lub izolować w sposób, który pogarsza twoje samopoczucie, wtedy warto byłoby porozmawiać z psychologiem o tym, jak stopniowo odbudować zaufanie do ludzi i do siebie. Twoja wartość nie zależy od tego, ile osób masz w kontaktach, jak głośno się śmiejesz ani ile razy w miesiącu wychodzisz na imprezy. Ona wynika z tego, kim jesteś, a nie jak wyglądasz na tle innych.