Pytania pacjentów (1072)

[Ponawiam Pytanie] Piszę jeszcze raz ponieważ nie ma opcji skomentowania aktualnego wątku:
Mam problem z częstym oddawaniem moczu nie jest to raczej problem zdrowotny gdyż byłem z tym u lekarza i powiedział że wszystko w normie, więc wpadłem na to, że może to być nerwica pęcherza. Pojawiło się to znikąd pewnego razu po prostu jak wyszedłem z domu poczułem mocne parcie na pęcherz musiałem się wrócić do domu do łazienki i potem znów wyjść jednak po jakichś 20 minutach znów problem wrócił i tak już minęło pół roku. Gdy siedzę w domu przed kompem lub telewizorem nie zauważam tego żebym jakoś często chodził do łazienki jedynie najgorzej jest gdy wyjdę już się spotkać ze znajomymi lub nawet do sklepu ( co ostatnio się prawie nie zdarza przez ten problem). I tu pytanie czy są jakieś ćwiczenia lub cokolwiek innego co mógłbym zrobić sam w domu żeby chociaż trochę pomóc sobie z tym problemem jest to bardzo uciążliwe bo nawet gdybym chciał jechać do Psychologa / Psychiatry to zwyczajnie nie mam jak ponieważ do najbliższego takiego lekarza mam kawałek i musiał bym dojechać tam autem i jeszcze wytrzymać w poczekalni, więc znalazłem tą stronkę i pomyślałem, że zapytam tutaj o jakieś porady.

[Nowy wpis] Brałem leki typu Positivum i Nervomix jednak nic nie pomagało. Uważam, że to nie problem zdrowotny ponieważ w domu wszystko jest normie problem się zaczyna dopiero gdy wyjdę gdzieś na miasto bądź do znajomych. Często lecz nie zawsze problem ustępuje również gdy wypiję piwko ze znajomym co jeszcze bardziej mnie przekonuje, że to jednak jakaś Nerwica lub coś podobnego czasem też jak zacznie się parcie na pęcherz a ja wiem, że nie ma blisko toalety wpadam w lekką panikę i dziwnie się wtedy czuję.

Czy da się wyleczyć zespół lęku uogólnionego i nerwice bez leków, sama terapia? Obecnie leczę choroby autoimmunologiczne i nie chciałabym dociążać wątroby kolejnymi tabletkami. Niestety w związku z dużą ilością stresu, lęku i czarnowidztwa nie radzę sobie na co dzień. Czy w stolicy znajdę cenowo przystepna terapię? Dziękuję za odpowiedź.

Bardzo dziękuję za pomoc. Czy mogłaby Pani jeszcze wyjaśnić dlaczego są przepisywane 3 leki, które w głównej mierze działają na to samo? Pytam dlatego, że koleżanka brała 1 tabl. afobamu, a ja biorę aż 5szt dziennie.

Pozdrawiam

Proszę o wskazówki.
W kwietniu br. w związku z bólami kręgosłupa odcinka L-S brałem chodząc do pracy dość często lek nimesil, ale wszystko zgodnie z receptą przez 5-10 dni. W inne dni, nie łączac tego z poprzednio wymienionym lekiem brałem raz dziennie ibuprom max. Mimo bólu i stresu chodziłem do pracy biorąc te leki. Bardzo się meczyłem i oczekiwałem tzw. wolnego w majówkę.

W pierwszym dniu wolnego podczas majówki, gdy się obudziłem czułem się ewidetnie jakbym wypił 2-3 piwa, odczuwałem "bycie lekko pijanym", choć alkoholu nie piłem od ponad 3 miesięcy. Ten stan niestety utrzymuje się do teraz. Czekam na badanie MRI głowy. Laryngolog mimo nie zrobienia badania błędnika stwierdził, że to nie problem z błędnikiem. Dodam ze czesto mam cisnienie 140/90, nawet 150/100. Skoków cisnienia nigdy nie miałem. Badania krwi OK. TSH OK.

Bylem ostatnio u psychiatry - po 30 sek mojego odpowiadania przepisał mi w minimalnych dawkach leki przeciwdepresyjne ktorych nazwy nie jestem w stanie przepisać bo bardzo niewyraznie napisał. Nie zapoznal sie nawet z dokumentacja innych lekarzy. Powiedzial ze pod wplywem stresu organizm mogl tak zareagowac i to minie jak nie bede sie na tym koncentrował. Przed ponad miesiac czasu to bagatezlizowalem ale zaczyna mnie ten stan juz irytować i męczyć. Odczuwam też bol glowy od tego. Wyczytalem ze jest cos takiego jak derealizacja. ALE u mnie nie ma niewyraznego widzenia, czucia sie nierealnie, oddalenia itd. czuje sie po prostu ewidetnie jak po przysłowiowych 3 piwach. Proszę o wskazówki.

Jeżeli bardzo pomaga lek Rispolept to co jeszcze może pomóc ?

Stosuję od paru dni lek o nazwie Asentra (sertralina) 25mg za parę dni mam wejść na calą tabletkę, czyli 50 mg. Wiem ,że na początku leczenia mogą dziać się cuda jak na różnych typu SSRI bo już brałem kiedyś inny lek z tej grupy. Mój problem polega na tym,że mimo małej dawki leku odczuwam akatyzję tzn. muszę ruszać nogami, nie mogę wysiedzieć w miejscu i odczuwam niepokój. Na ulotce jest napisane,że ten stan może się utrzymywać przez pierwszych kilka tygodni. Moje pytanie: czy to minie i czy jakbym zmienił na inny lek z tej grupy byłoby to samo. Mam na wsparcie tego stanu kwetiapine o przedłużonym uwalnianiu albo olanzapine.
Warto czekać te kilka tygodni,czy skoro jak wsytępuje to zwiększe dawkę i będzie gorzej ??

Nie radzę sobie w życiu. Dowiedziałam się że zostałam zdradzona. Zraniona. Nie mogę odzyskać rzeczy. Nie radzę sobie. Nawet groźby o samobójstwie nie dają rady. Strasznie mnie kuje z lewej strony głowy. Brzuch ściska mnie. Nie wiem jak sobie poradzić. Tabletki nawet na uspokojenie nie działają.

Czy tydzień po odstawieniu anafranilu w dawce 25 mg na dobę zażyte tylko raz, czy mogę wziąć tabletkę przeciwbólową polopirynę s? Pytanie nr 2 - czy węgiel karbo usuwa po takim okresie od odstawienia anafranilu jego resztki z organizmu?

Jestem płaczliwa, mam obniżony nastrój i niechęć do samej siebie, nic mnie nie cieszy - co mogłabym z tym zrobić ?

Mam poważny problem. Moja mama ma 53 lata i od paru miesięcy przechodzi menopauzę. Tydzień temu zaczęły się problemy: problem z pamięcią, drgawki, lęk itp. Na oddziale skierowano nas na odział psychiatryczny i zdiagnozowano zaburzenie dysocjacyjno konwersyjne. Dostała leki ( pregabalin 75, kwetaplex xr 50, bioxetin zomiren,). Po tych lekach mama ma zaburzenia pamięci, równowagi, czasem śpi nawet w dzień i ciężko ją dobudzić. Moim zdaniem jest otumiona tymi lekami. Już nie wiem co mam robić. Proszę o pomoc.

Moja dziewczyna 2 razy po alkoholu miała bardzo mocny atak złości/agresji. Zazwyczaj gdy wypije trochę więcej nic się nie dzieje i ma zwykłe humorki, dwa razy jednak zdarzyło się, że nie mogłem jej opanować miała niesamowicie mocny i bezpodstawny atak złości - mamy bardzo dobry związek, na co dzień nie ma żadnych większych problemów i dogadujemy się bardzo dobrze - jednakże w tych dwóch wypadkach zaczęła się na mnie rzucać, atakować oraz mówić rzeczy kompletnie sprzeczne z rzeczywistością (że zniszczyłem jej życie, jestem najgorszy, żałuje, że mnie nie zdradziła i, że z chęcią to zrobi, że się zabije etc etc.) wszystko trwało tak długo, aż się nie zmęczyła (nie pozwalałem jej na wyjście itp. na ile mogłem, choć zostałem dosyć mocno pobity/pogryziony, a sam nie miałem zamiaru używać przemocy. Na drugi dzień oczywiście przepraszała choć większości nie pamiętała. Zapisałem ją do psychologa który jej w miarę pomógł (mimo udanego związku ma zaniżoną samoocenę i myśleliśmy, że to może stąd), póki co wszystko jest ok, ale boję się o kolejne takie sytuacje, czy warto przeprowadzić jeszcze jakieś badania i sprawdzić ewentualne inne problemy? Choć problem nie powrócił od pół roku to jednak zdarzają się okazje do napicia się i przez to co się stało mam straszne obawy, czy się to nie powtórzy czego byśmy bardzo nie chcieli. Sytuacja jest jak dla mnie dziwna i im więcej o tym myślę, tym bardziej niepokoję się czy chodziło tylko o podłoże psychologiczne.

Jestem uzależniona od leku onirex (3 lata po 1,5-1 tabletka na noc) które nierzadko popijalam piwem. Moje pytanie: Należy je odstawić od razu czy stopniowo schodzić? Mój lekarz rodzinny kazał mi od razu i przepisał ketrel ale nie wiem kiedy go brac

Od ponad 2 tyg. biore sympramol w dwóch dawkach po 50mg. I chydroksyzyne w wyjatkowych sytuacjach na zaburzenia somatyzacyjne. Czy te leki moga źle zadziałać z zapaleniem marichuany. Czy zagraża to zdrowiu? Wczesniej nie miałam złych doświadczeń z thc.

Jestem kobietą, mam 31 lat. Od 2 lat źle się czuje, a od pół roku praktycznie mam problem z funkcjonowaniem. Miałam w tym czasie wykonane badania krwi, moczu, tarczycę, test na pasożyty, tk głowy, usg brzucha, kolonoskopię, ciśnienie czasem skakało ale w sytuacjach stresowych, normalnie 120/80 za to tętno około 80-100. Wszystkie badania wyszły dobrze poza rtg szyji - zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatia C4-C5. Moje objawy ostatnio znacznie utrudniają mi życie-ciągłe uczucie ciśnienia w głowie(przy normalnym ciśnieniu) lub delikatne zawroty, nagłe uczucie gorąca, ciężkość nóg, potliwość, uczucie jakbym była nie w swoim ciele, uczucie odrealnienia, nadwrażliwość na dźwięk, problem z koncentracją,ściskanie w żołądku i brak apetytu, biegunki naprzemiennie z zapraciami (z kolonoskopii stwierdzony został zespół jelita nadwr.), Boje się każdego dnia, że będzie to samo i jest, chciałabym, zeby było tak jak dawniej. Dodam, że taki stan zaczął się po wypadku 2 lata temu w którym prawie straciłam ręke-uratowana została, ale w połowie nie mam czucia z czym nie mogę się pogodzić. Dodam jeszcze, że w ciągu tych 2 lat wiele myślałam o chorobach i myślałam, że je mam, żyje w ciągłym lęku bo nadal nie wiem co mi jest... Dlaczego się tak czuje

Bylam u psychologa 3 razy, na początku było ok jednak nikt nie jest w stanie mi pomóc. Najchetniej bym spala i nie wstawala z łóżka jest to bardzo męczące. Nie wysypiam się, ile bym nie spala. Nie wiem już do kogo zwrócić sie o pomoc. Moje życie ostatnio to ciągły sen lub zmęczenie ciężko się za coś zabrać. Nawet w pracy strasznie jestem senna, przez to ciężko się zebrać żeby do niej iść. Co mi może być? Gdzie mam iść o poradę? Dodam ze chora tarczyca już jest wykluczona.

Mam pytanie odnośnie leku alprox 0,5 mg. Do jakiego czasu po zażyciu jednej tabletki można ją wykryć w ślinie narkotestem. Pytam ponieważ mam problemy ze spaniem jedynie benzodiazepiny na mnie w miarę dobrze działają Niestety nie można po nich prowadzić maszyn. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Mam pytanie dotyczące stosowania leku nasen. Lek przyjmuje sporadycznie, gdyż mam okresowe problemy z bezsennością. Wiem, że leku nie można łączyć z alkoholem, ale czy tyczy się to również dnia następnego po zażyciu wieczornej dawki ?

Mam brata schizofrenika, który od dłuższego czasu nie bierze leków,ale do psychiatry chodzi,w domu strasznie krzyczy na mnie i na mamę, która jest poważnie chora chce żebyśmy robili to co on chce pytałam się psychiatry co mogę zrobić poradził mi abym wystąpiła w trybie związkowym do sądu rodzinnego opiekunem brata jest moja mama prosiłam ją wiele razy żeby porozmawiała z jego lekarzem, ale niestety nie chce,moim zdaniem ustępowanie choremu psychicznie pogłębia jego chorobę brat ma obecnie 55 lat. Co w tej sytuacji robić?

mam problem z nerwami ,nie umie poradzić sobie sama ,nie chce zazywać leków uspakajajacych a problem w którym sie znalazłam bedzie trwał jeszcze chwilę.nie potrafie sie skupic ,przytłacza mnie praca a raczej opóznienia w jejwykonywaniu.moze sa jakies srodki które nie otumania ale wycisza abym mogła skupic sie na tym co robię

Jestem siostrą, osoby, która ma bardzo duży problem z amfetaminą, od około 4 lat bierze regularnie, klasycznie kłamiąc wszystkim, że nic się nie dzieję, że już nie bierze itd. Jego żona mimo jego agresywnych zachowań trwa przy nim, wybaczając kłamstwa i kłótnie, jednak dziś zadzwoniła do mnie, że potrzebuje pomocy i że mam z nim porozmawiać, bo ona nie ma już siły. Starszy go rozwodem, a on kompletnie nic sobie z tego nie robi. Mój brat nie ma pojęcia, że wiem, więc jego żona liczy na to, że jeśli ja z nim porozmawiam to on oprzytomnieje, ale wielu już próbowało i nie miało to żadnego skutku. Muszę z nim porozmawiać, bo jestem jej ostatnią deską ratunku, ale nie wiem w jaki sposób. On wypiera jakiekolwiek argumenty. Czy mam zacząć rozmowę pod tytułem "zauważyłam, że jesteś chory" czy od razu przyznać się, że znam jego "tejemnicę"? Czy postawić go pod ścianą, na zasadzie szantażu, typu "powiem naszej mamie i będziesz miał ją na sumieniu, bo gdy się o tym dowie..." czy raczej spokojnie, że chciałabym mu pomóc? Dodam, że jest to osoba bardzo impulsywna, ale i wrażliwa, w masce "twardziela".
Bardzo proszę o pomoc jak najszybciej.