mgr Maciej Maks

Jestem psychologiem i neuropsychologiem. Ukończyłem pięcioletnie studia magisterskie z psychologii na Uniwersytecie Łódzkim oraz studia podyplomowe z neuropsychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS.

Ukończenie studiów podyplomowych z neuropsychologii klinicznej poszerzyło moje przygotowanie w zakresie oceny funkcjonowania poznawczego oraz rozumienia zależności między funkcjonowaniem mózgu a zachowaniem i procesami psychicznymi. Wiedzę tę wykorzystuję w diagnozie neuropsychologicznej oraz w planowaniu indywidualnie dostosowanych oddziaływań ukierunkowanych na wspieranie funkcjonowania poznawczego.

Od wielu lat pracuję z dziećmi i młodzieżą. Doświadczenie w tym obszarze zacząłem zdobywać już jako wychowawca podczas obozów i kolonii, a następnie rozwijałem je w pracy zawodowej psychologa. Obecnie pracuję z dziećmi i młodzieżą, wspierając je w trudnościach emocjonalnych, relacyjnych i adaptacyjnych oraz w sytuacjach kryzysowych.

Szczególnym obszarem mojej pracy jest diagnoza psychologiczna i neuropsychologiczna. Jej celem jest możliwie dokładne poznanie funkcjonowania dziecka lub nastolatka, zrozumienie źródła zgłaszanych trudności oraz określenie jego potrzeb i obszarów wymagających wsparcia. W procesie diagnostycznym uwzględniam zarówno funkcjonowanie emocjonalne i społeczne, jak i procesy poznawcze, takie jak uwaga, pamięć czy funkcje wykonawcze.

Prowadzę również poradnictwo psychologiczne i psychoedukację. Zależy mi przede wszystkim na trafnym rozpoznaniu trudności i zaproponowaniu adekwatnych form pomocy. Dlatego często pracuję w formule krótkoterminowej, obejmującej diagnozę, omówienie jej wyników oraz – w razie potrzeby – kilka spotkań psychoedukacyjnych lub konsultacyjnych. W zależności od sytuacji wskazuję również dalsze możliwości pomocy i rekomenduję kontakt z innymi specjalistami.

W ramach przygotowania neuropsychologicznego prowadzę także oddziaływania ukierunkowane na wspieranie i usprawnianie funkcji poznawczych, dobierając ich formę do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka lub nastolatka.

W kontakcie z dzieckiem stawiam na uważność, empatię i budowanie poczucia bezpieczeństwa. Każdą osobę traktuję indywidualnie, dostosowując sposób pracy do jej wieku, możliwości, potrzeb oraz sytuacji rodzinnej i szkolnej. Zależy mi nie tylko na zrozumieniu zgłaszanego problemu, ale również na przekazaniu konkretnych, praktycznych wskazówek dotyczących dalszego postępowania.

Uważam, że skuteczna pomoc dziecku i nastolatkowi często wymaga spojrzenia na jego sytuację z różnych perspektyw. Dlatego, gdy jest to potrzebne, współpracuję z lekarzami psychiatrami oraz innymi specjalistami zaangażowanymi w pomoc młodej osobie. Współpraca psychologa i psychiatry, przy zachowaniu kompetencji właściwych dla obu zawodów, może umożliwić pełniejsze rozpoznanie potrzeb dziecka i spójne zaplanowanie dalszego wsparcia.

Wierzę, że dobra pomoc psychologiczna zaczyna się od uważnego słuchania, akceptacji i stworzenia przestrzeni, w której dziecko lub nastolatek może swobodnie mówić o swoich trudnościach.