Przewidywany czas odpowiedzi:

Moje doświadczenie

Z wykształcenia jestem psychologiem oraz pedagogiem.
Moją specjalizacją była psychoterapia i terapia seksualna oraz resocjalizacja społecznie nieprzystosowanych.

Obecnie szkolę się w czteroletniej szkole psychoterapii w nurcie poznawczo-behawioralnym z dialogiem motywującym, terapią zorientowaną na schematy oraz terapią trzeciej fali.

Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej.

Mam doświadczenie w pracy z trudną młodzieżą, z którą potrafię nawiązać kontakt bez oceniania i uprzedzeń, minimalizować dystans, co pozwala jej się otworzyć, a co za tym idzie, skutecznie nad sobą pracować.

W kontakcie z dorosłym pacjentem, podobnie jak z młodzieżą, ważne jest dla mnie stworzenie życzliwej, akceptującej, bezpiecznej i autentycznej relacji, która sprzyja rozmowie, często przecież na bardzo trudne tematy.
W pracę wkładam całe serce i zaangażowanie, a każdego pacjenta traktuję bardzo indywiduanie.
Zależy mi tym żebyś podczas spotkań ze mną czuł się swobodnie i naturalnie. Nie wytwarzam bariery pacjent-terapeuta :)
więcej O mnie

Podejście terapeutyczne

Psychoterapia
Psychoterapia młodzieży
Psychoterapia par

Zakres porad

  • Psychologia dzieci i młodzieży
  • Psychologia kryzysu

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli (Tylko pod niektórymi adresami)

Rodzaje konsultacji

Konsultacje online

Usługi i ceny

  • Konsultacja online (pierwsza wizyta)

    190 zł

  • Konsultacja psychologiczna online (rozmowa wideo)

    190 zł

  • Terapia par online pierwsza wizyta

    200 zł

  • Terapia online

    190 zł

  • Sesja online

    190 zł

Adresy (3)

Dostępność

Płatność online

Akceptowana

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Centrum Terapii Elementy

Rumiana 49, Wilanów, 02-956 Warszawa

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Dom Rozwoju

Rakowiecka 41, Mokotów, 02-521 Warszawa

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

9 opinii

Najczęściej wymieniane przez pacjentów

  • Skuteczność leczenia
  • Zaangażowanie lekarza
  • Szczegółowe wyjaśnienia

Nowy profil na ZnanyLekarz

Pacjenci dopiero zaczęli dodawać opinie.

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • E

    Świetny specjalista-Pani doktor wykazała się ogromną wiedzą i cierpliwością.Zaproponowany plan terapii był dostosowany do mnie,w kazdym momencie czułam wsparcie. Każda wizyta odbywała się w bezpiecznej atmosferze a to było dla mnie bardzo ważne. Jeśli ktoś szuka rzetelnego i zaangażowanego psychologa, to polecam.

    • Zaangażowanie lekarza
    • Szczegółowe wyjaśnienia
    • Skuteczność leczenia
    • Przyjazny gabinet
     • Centrum Terapii Elementy Konsultacja psychologiczna  • 

  • Ł

    Terapia behawioralno poznawcza. Za dużo stresu (dystresu). Pani Anna, dość konkretnie omowila ze mną przyczyny oraz mechanizmy generujące stres w pracy. Jak się odciąć. I kilka ćwiczeń wzmacniajacych poczucie własnej wartości oraz jak przekształcać pojawiający się stres.
    Bardzo polecam

    • Szczegółowe wyjaśnienia
    • Skuteczność leczenia
     • Dom Rozwoju Konsultacja psychologiczna  • 

  • A

    Polecam z całego serca terapię z Panią Anią. Podczas sesji Pani Ania potrafiła stworzyć atmosferę pełną wsparcia i akceptacji, dzięki czemu przez cały proces czułam się bardzo bezpiecznie, oraz miałam pewność, że mogę się otworzyć.
    Bardzo doceniam pełen profesjonalizm, zaangażowanie, oraz indywidualne podejście specjalisty. Terapia z Panią Anią pozwoliła mi uświadomić sobie mechanizmy moich zachowań, oraz otrzymałam praktyczne narzędzia do dalszego działania.
    Sesje pozwoliły mi uporządkować swoje życie, nauczyłam się jak stawiać granice, oraz rozpoznawać zniekształcenia poznawcze.
    Mam poczucie, że była to niezwykle dobra inwestycja we własną przyszłość. Jestem wdzięczna za naszą współpracę i serdecznie polecam każdemu, kto szuka skutecznej pomocy.

    • Zaangażowanie lekarza
    • Skuteczność leczenia
    • Przyjazny gabinet
     • Online psychoterapia online  • 

    mgr Anna Zakrzewska

    Pani Anno, dziękuję za komentarz. Bardzo się cieszę, że skorzystała Pani z naszych spotkań. Życzę wszystkiego do
    brego. Pozdrawiam serdecznie. :)


  • A

    Bardzo polecam terapię u pani Anny. Dzięki jej pomocy udało nam się szybko zidentyfikować destrukcyjne wzorce komunikacji i zastąpić je nowymi, konstruktywnymi metodami dialogu. Stworzyła bezpieczną atmosferę, w której oboje czuliśmy się wysłuchani i traktowani z empatią, wnoszą równocześnie obiektywność i wnikliwość w identyfikowaniu wzorców, których nie byliśmy świadomi. Dzięki pracy nad relacją i konkretnym narzędziom, terapia przyniosła wymierne efekty, a nasz związek funkcjonuje znacznie lepiej. Pełen profesjonalizm i zaangażowanie, polecam!

    • Zaangażowanie lekarza
    • Szczegółowe wyjaśnienia
    • Skuteczność leczenia
     • Online konsultacja online  • 

  • M

    Miałem duży problem z opanowaniem agresji, co niszczyło moje relacje i pracę. Dzięki terapii u Pani Ani, w końcu potrafię rozpoznać moment, w którym bierze górę złość i umiem nad nią zapanować, zanim wybuchnę. Nauczyłem się nazywać swoje emocje, co kompletnie zmieniło moje funkcjonowanie w domu i w firmie. Szczerze polecam każdemu, kto czuje, że gniew zaczyna rządzić jego życiem.

    • Zaangażowanie lekarza
    • Skuteczność leczenia
     • Online konsultacja online  • 

  • M

    Chciałabym polecić Panią Anię z całego serca. Jej ciepłe podejście daje poczucie bezpieczeństwa – od razu czuć, że można otwarcie mówić o wszystkim, bez żadnego dystansu czy oceniania. Dzięki naszym rozmowom moje spojrzenie na życie, przeszłość i własne ambicje bardzo się zmieniło.

    Nauczyłam się lepiej reagować na stres, a także korzystać z konkretnych narzędzi, które pomagają w codziennym życiu. Dzięki Pani Ani lepiej rozumiem siebie, mam większe poczucie własnej wartości i potrafię realistycznie spojrzeć na swoje cele. Terapia z Panią Anią to prawdziwa inwestycja w siebie i swoje dobre samopoczucie.

    • Zaangażowanie lekarza
    • Skuteczność leczenia
     • Online konsultacja online  • 

  • A

    Odbyłam z panią Anią 10 sesji terapeutycznych, które bardzo mi pomogły. Pojawiały się u mnie lęki i współtowarzyszące ataki paniki. Pani Ania potrafiła je wyciszyć i pokazywała mi, że rozwiązanie jest dużo prostsze niż mi się wydaje, a sam problem był tak duży tylko w mojej głowie. Dzięki Pani Ani pokonałam ataki paniki, za co bardzo dziękuję. Z całego serca polecam.

     • Online konsultacja online  • 

  • N

    Na terapię z Anią chodzę już około rok i szczerze powiem, że nadal wyczekuję naszych spotkań z niecierpliwością. Bardzo szybko czułam, że to odpowiednia terapeutka dla mnie - potrafi wysłuchać bez oceniania, nie umniejsza problemom, a nakierowuje na ich możliwe przyczyny, podchodzi całościowo do pacjenta. Nie słyszałam od niej tylko słów, lecz także propozycje działania, które realnie pomagają mi na co dzień. Na terapii pracujemy z lękami oraz z objawami ADHD. Dzięki terapii jestem bardziej wyrozumiała dla siebie, przełamuje lęki (kończę pisać pracę dyplomową!), wdrażam w codzienność sposoby na organizację dnia i wypełniam swoje małe postanowienia. Krok po kroku uczę się kochać i akceptować siebie oraz doceniać swoje osiągnięcia, Jestem wdzięczna, że trafiłam na Anię!

    • Zaangażowanie lekarza
    • Szczegółowe wyjaśnienia
    • Skuteczność leczenia
     • Online konsultacja online  • 

  • E

    Polecam. Bardzo szybko nawiązałyśmy kontakt, pomimo, że online. Bardzo życzliwie podchodzi do klienta. Dogłębnie analizuje sprawę, żeby skutecznie dotrzeć do sedna sprawy. Po wspólnych spotkaniach na pewno dała "kopa" pozytywnego do działania i dalszych zmian w życiu. Zdecydowanie POLECAM!!

    • Zaangażowanie lekarza
    • Szczegółowe wyjaśnienia
    • Przyjazny gabinet
     • Online konsultacja online  • 

Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

2 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Witam. Jestem osobą około trzydziestki, od wielu lat mieszkam i żyję samodzielnie. Parę miesięcy temu wprowadzili się do mnie rodzice. Mieli pewne problemy finansowe i aby im pomóc zaproponowałam by wprowadzili się do mnie. Mam dość duże mieszkanie, a siostra ma mniejsze mieszkanie i małe dziecko oraz psa. Dodam, że dogadywałam się z rodzicami zawsze bardzo dobrze. Często się spotykaliśmy, dość często u mnie nocowali. Niestety od chwili wspólnego zamieszkania moja mama stała się zaborcza. Nie mogę nigdzie wyjść bez tłumaczenia jej się, chce robić mi pranie, wchodzi do sypialni gdy się przebieram bądź rozmawiam z przyjaciółmi i to pod byle pretekstem - by podlać kwiaty, by pokazać mi coś w gazecie itp.. W każdy wolny dzień, niedzielę czy święto, ustala trasy spacerów dla nas, nie pytając mnie wcześniej o plany. Nie sprząta w domu i nie gotuje bo jak tłumaczy nie chce mi się wtrącać i nie wie gdzie co jest. całe dnie spędza przed telewizorem lub na telefonicznych rozmowach z koleżankami. Gdy chcę z nią porozmawiać o tym zawsze się obraża i mówi, że jestem niewdzięczna i się jej czepiam. Co więcej, w stosunku do mnie jest nadopiekuńcza podczas gdy z tatą nie chce rozmawiać. Wielokrotnie udaje że nie słyszy jego pytań czy odpowiada mu krzykiem. Mama nie pracuje i nie chce wrócić do pracy twierdząc, że jest potrzebna mi i mojej siostrze. Czy mama powinna zgłosić się do psychologa? Jak mam jej to zasugerować by jej nie urazić?

Dzień dobry,

opisuje Pani sytuację, która dla wielu dorosłych dzieci jest bardzo trudna — z dobrej intencji i chęci pomocy powstaje układ, który zaczyna naruszać Pani prywatność, autonomię i poczucie bezpieczeństwa we własnym domu. To, że wcześniej relacje były dobre, a dopiero wspólne zamieszkanie ujawniło napięcia, jest zjawiskiem częstym i nie świadczy o Pani „niewdzięczności”, lecz o zmianie warunków, które dla Pani mamy okazały się zbyt obciążające.

To, co Pani opisuje — wchodzenie do sypialni bez zapowiedzi, kontrolowanie Pani planów, nadopiekuńczość, obrażanie się na próby rozmowy — wskazuje, że mama może mieć trudność z zaakceptowaniem nowej roli: nie jest już „gospodynią domu”, ale gościem w przestrzeni dorosłego dziecka. Dla wielu rodziców to bardzo wymagające emocjonalnie.

Jednocześnie jej zachowania przekraczają Pani granice i mają realny wpływ na Pani codzienne funkcjonowanie. To ważne, że Pani to zauważa.

Warto byłoby, aby skorzystała ze wsparcia — nie dlatego, że „coś jest z nią nie tak”, ale dlatego, że wygląda na osobę przeciążoną, zagubioną i reagującą w sposób, który szkodzi zarówno jej, jak i relacjom rodzinnym. Trudności w komunikacji z tatą, wycofanie z aktywności, unikanie pracy, nadmierna kontrola — to sygnały, że mogłaby skorzystać z profesjonalnej rozmowy.

Jak jej to zasugerować, by jej nie urazić?
Najczęściej pomaga mówienie o sobie, nie o niej. Na przykład:

„Widzę, że ta sytuacja jest trudna dla nas wszystkich. Chciałabym, żebyśmy lepiej się dogadywały. Myślę, że rozmowa ze specjalistą mogłaby Ci pomóc poczuć się pewniej i spokojniej.”

„Martwię się o Ciebie, bo widzę, że dużo rzeczy Cię przytłacza. Psycholog mógłby Cię wesprzeć, tak jak mnie kiedyś pomógł.”

„Chciałabym, żebyśmy obie czuły się dobrze w tym domu. Sama nie wiem, jak to ułożyć — może ktoś z zewnątrz pomógłby nam znaleźć rozwiązania.”

Warto też jasno, spokojnie i konsekwentnie stawiać granice — np. zamykać drzwi, informować, że potrzebuje Pani prywatności, ustalać zasady dotyczące wspólnej przestrzeni. To nie jest brak szacunku, tylko dbanie o zdrową relację.

Jeśli czuje Pani, że sytuacja zaczyna Panią przerastać, również dla Pani rozmowa z psychoterapeutą może być pomocna — nie po to, by „naprawiać mamę”, ale by odzyskać wpływ, spokój i narzędzia do radzenia sobie w tej trudnej dynamice.

Pozdrawiam serdecznie

mgr Anna Zakrzewska

Mam 17 lat i jestem nieheteronormatywna. Ciężko jest mi określić swoją orientację. Nie wiem czy jestem biseksualna czy lesbijką pod efektem "comphet" czyli tzw. obowiązkowego heteroseksualizmu. Moi rodzice są po rozwodzie, więc mieszkam z mamą. Ukrywam to kim jestem od około 2 lat. Tak naprawdę to od zawsze wiedziałam, że nie jestem hetero. Może nie dokładnie tak ale już jako mała dziewczynka w podstawówce nie zwracałam uwagi na chłopców tak jak inne koleżanki. Nie podobali mi się ci sami idole co im. Po czasie zauważyłam, że pod wpływem presji koleżanek po wielu pytaniach "Kto ci się podoba?", "Który chłopak jest bardziej w twoim typie?" itd. wybierałam kogoś i mówiłam, że mi się podoba tylko po to aby mieć spokój. Prawie 2 lata temu byłam w moim pierwszym związku z dziewczyną i ogólnie moim pierwszym związku w życiu. Już na starcie zauważyłam, że mimo tego ile szczęścia sprawiała mi ta osoba miałam w sobie dużo lęku, zwątpienia i takiego jakby niepokoju. Bałam się, że mama, siostra albo jakaś jej koleżanka zobaczy nas na mieście. Bałam się, że się domyśli i zacznie coś podejrzewać. Moją dawną partnerkę nazwijmy X. X nie chowała się ze swoją orientacją, więc czułam jakiegoś rodzaju presję. Wtedy zrozumiałam, że nigdy nie będę wystarczająca w związku skoro nie jestem w stanie nawet przytulić tej osoby żegnając się na ulicy. W ten sposób po około 2-3 miesiącach doszło do zerwania z powodu mojego strachu przed uczuciem i przed tym kim jestem. Ostatnio kwestia coming outu nie daje mi spokoju. Chciałabym powiedzieć mamie kim jestem i że tak naprawdę nadal jestem tą samą córką, której mówi, że ją kocha i że jest z niej dumna. Ciężko jest mi wyczuć jej nastawienie do osób lgbt bo przy różnych ludziach wypowiada się różnie. Jeśli ktoś szkaluje np. gejów ona z reguły albo milczy albo popiera te słowa. Jeśli jednak wypowiada się jej najlepsza przyjaciółka (która jest dla mnie bardzo bliska znam ją od kiedy mam 9 lat i traktuję ją jak ciocię) popierajać lgbt to moja mama robi to samo. Ta przyjaciółka też często wypowiada się przy mojej mamie na zasadzie, że może kiedyś do domu przyprowadzę chłopaka albo córkę. Mam wrażenie, że się domyśla. O wiele łatwiej byłoby gdyby moja mama też się domyślała w taki pozytywny sposób. Nie wiem w jaki sposób mam to powiedzieć mamie i jak zacząć ten temat. Boję się odrzucenia przez najważniejszą osobę w moim życiu. Boję się, że nie zrozumie tego, że nadal jestem taka sama tylko szczera.

To co przeżywasz jest całkowicie zrozumiałe. Masz prawo szukać swojej tożsamości i jednocześnie przeżywać lęk. Spróbuj znaleźć bezpieczny moment, by porozmawiać z mamą. Małymi krokami, dzieląc sie z nią swoimi emocjami i uczuciami. Twoja szczerość, to bardzo ważny krok ku wewnętrznemu spokojowi.

mgr Anna Zakrzewska

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania