Zacznę od tego, że mam 17 lat. Od pewnego czasu odczuwam ciągłe przygnębienie, brak ochoty i sił na

Zacznę od tego, że mam 17 lat. Od pewnego czasu odczuwam ciągłe przygnębienie, brak ochoty i sił na cokolwiek, bardzo częste wahania nastroju. Nie chce mi sie wstawać z łóżka, czuje, że to wszystko nie ma sensu, nie mam żadnych określonych celi. Każde wyjście z domu jest dla mnie czymś trudnym, ludzie mnie irytują. W codziennych sytuacjach bardzo łatwo jest mnie wyprowadzić z równowagi, co kończy się krzykiem na rodzinie, wiem, że to nie powinno mieć miejsca, ale nie kontroluję tego. Mam problemy ze snem, budzę się w środku nocy i nie mogę zasnąć. W roku szkolnym mieszkam w internacie w innym mieście, mam kilka dziewczyn w pokoju, potrafię się zirytować ich głosem, że robią coś za głośno, jaką kolwiek błachostką. Kiedyś byłam bardzo otwarta, koleżeńska, nie trudem było dla mnie poznanie kogoś, ale większość znajomych odsunęłam od siebie. Teraz nie mam wielkiego grona znajomych, ale kilka osób. Są dni, kiedy chciałabym do nich wyjść, spędzić fajnie czas, ale po chwili znów się czymś zdenerwuje i nie mam momentalnie na nic siły i znów wskakuję do łóżka.
Stąd moje pytanie, czym to jest spowodowane?Jak to zmienic? Mam dosyć sama siebie i nie wiem co robic. Z góry dziękuję.