Witam Państwa... chciałbym się dowiedzieć czy oglądanie filmów grozy (horrory, thrillery, etc.) z mo

Nie widzę wielkiej zbieżności między depresyjnością, a oglądaniem takcich treści. Te treści nie są depresyjne - one są sadomasochistyczne. Być może osoba depresyjna oglądająca te treści ma duże problemy z wyrażaniem złości i gniewu, zbyt łatwo ulega innym i to z jednej strony nakręca stany depresyjne, a z drugiej strony zachęca do uciekania świat, gdzie można bezkarnie mieć pełną kontrolę nad ofiarą i zadawać jej wszelkiego rodzaju cierpienia i robić co się chce.

Może to być forma rozładowania impulsów - pytanie czy faktycznie jest. Trzeba by zapytać z jakimi emocjami osoba kończy seans, jak się czuje później czy następnego dnia. Do czego ją motywuje oglądanie tego typu treści.
To czy jest to forma "bezpieczna, cywilizowana i akceptowana społecznie" to bym był ostrożny. Znajdą Państwo sporo osób, które słysząc nawet fabułę filmu stwierdzą, że jest to "chore i nienormalne", więc w przypadku tego typu treści już z ich "społeczną akceptowalnością" może być różnie ;)

Dzień Dobry, raczej nie, natomiast zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie

Wg mnie oglądanie filmów grozy i thrillerów z motywami przemocy, seksu czy patologii może pełnić różne funkcje, zwłaszcza w kontekście osób z zaburzeniami depresyjnymi. Filmy te mogą służyć jako forma katharsis, czyli sposobu na bezpieczne i kontrolowane przeżywanie intensywnych emocji, które mogą być trudne do wyrażenia w codziennym życiu. Dla osoby z zaburzeniami depresyjnymi, które często mają stłumione emocje, takie filmy mogą oferować możliwość konfrontacji z własnymi lękami i agresjami w sposób, który jest artystyczny i oddzielony od rzeczywistego świata. Przemoc i patologia w filmach mogą również stanowić metaforyczne odbicie depresyjnych i pesymistycznych postaw wobec świata. Może to być sposób na eksplorację i zrozumienie własnych odczuć dotyczących życia i rzeczywistości. W tym sensie, filmy te mogą pełnić rolę lustrzanej powierzchni, w której można zobaczyć i zrozumieć własne wewnętrzne przeżycia. Oglądanie takich treści w kontrolowanym środowisku może być formą odreagowania emocji, która jest społecznie akceptowalna i nie naraża osoby na rzeczywiste ryzyko. Ważne jest jednak, aby monitorować, czy ten sposób radzenia sobie nie staje się ucieczką od rzeczywistych problemów czy emocji, i aby upewnić się, że nie wpływa negatywnie na ogólne samopoczucie lub zachowanie. Zapraszam