Witam, od ok 5 lat zażywałam z różną częstotliwością bardzo wysokie dawki Alprazolamu, z powodu fobi

Od ok 5 lat zażywałam z różną częstotliwością bardzo wysokie dawki Alprazolamu, z powodu fobii społecznej. Czasem zażywałam 10 mg, czasem 15, 20 a nawet 25 mg na dobę. Od kilku miesięcy dość mocno zredukowałam dawkę i zażywam 5-6 mg na dobę, nawet w sytuacjach, w których rok temu zażywałam 10 mg dziś wystarczy mi 5 mg lub mniej. Zmniejszam przyjmowanie leku bardzo powoli, nie odstawiam Alprazolamu tak jak planowałam tygodniowo o 0,25 mg, czuję, że to za szybko dla mnie. Mój lekarz psychiatra, uważa, ze powinnam zacząć brać Wenlafaksynę, ponieważ to pomogłoby mi szybciej odstawić Alprazolam. Kilka miesięcy temu zupełnie odstawiłam 20 mg Escitalopramu, który zażywałam przez ponad dwa lata, wcześniej ciągle brałam inne leki z grupy SSRI, Asentrę i Sertralinę. Wielu specjalistów od uzależnień uważa, że wbrew obiegowej opinii łatwiej jest odstawić Alprazolam, jeśli nie zażywa się jednocześnie leków przeciwdepresyjnych. Nie mam problemów z tym, by wstawać, dbać o higienę osobistą, pomagać rodzicom w domu, wystarcza mi 7 -8 godzin snu. Uważam, że nie mam depresji. Nie chcę testować na sobie kolejnego leku, nie wiem, jak mój organizm zareaguje. Na różnych forach, czytam, że odstawiając powoli alprazolam, powinnam jednak stosować jeszcze jakiś lek wspomagający, czy to antydepresant czy pregabalinę, czy długo-działającą benzodiazepinę. Czy to znaczy, że bez wspomagaczy nie dam rady odstawić zupełnie alprazolamu?