Witam ! Od dwóch lat zmagam się z atopowym zapaleniem skóry. Głównie chodzi mi o to że od kąd
2
odpowiedzi
Witam !
Od dwóch lat zmagam się z atopowym zapaleniem skóry.
Głównie chodzi mi o to że od kąd choruje na tą chorobę to nie jestem w stanie wstać z łóżka i z trudnością zmuszam się do wykonania najprostszych czynności, mam spowolnione ruchy jak już wykonuje daną czynność, stałam się nerwowa, nie spokojna, otępiała, smutna, ludzie.
Nie wychodzę z domu, zazwyczaj leżę w łóżku, nie mam sił na nic.
Co jest w tym najdziwniejsze? Że, brzydzę się swojej skóry, ona śmierci zsiadłym mlekiem zgnilizną, brzydzę się również ubrań, ręczników, mebli, wszystkiego do okoła nawet ludzi, dotyku mojego chłopaka. Gdy mówię o tym moim bliskim, twierdzą że się za bardzo przejmuję że to nie możliwe aby była to nie wyleczalna choroba a czasami nawet mówią że to przez stres, a prawda jest taka że to poważna dermatoza.
Stałam się zawistna o urodę, zdrowię i zgorzkniała, wszystkie dźwięki są dla mnie za głośne, drażniące, unikam ludzi po to żeby nie nawiązywać z nimi kontaktu wzrokowego.
Jestem wściekła że ta choroba dotknęła mnie i najgorsze jest to że moje dziecko na bank ją odziedziczy.
Wydałam 1200 zł na lekarzy i badania które nic nie pomogły.
Ludzie koło mnie nie siadają, czasami jak usiądę koło kogoś to ta osoba się przesiada, wkurza mnie to i ich rozumiem i z drugiej strony nienawidzę.
Gdzie jest Bóg ? Ciągle się modlę o uwolnienie z tej choroby i nic.
A inni twierdzą że sobie ją wymyśliłam.
Nie mam u nikogo wsparcia, wszystko robię źle , ciągłe pretensje ze strony matki,
Ciągle muszę wychodzić z psem co dwie godziny pod dyktando matki, rozmowy nic nie dają, nie nawidzę swojej twarzy wszystkiego i ludzi do okoła.
Nie długo rodzę czuje że nie dam rady nie mam pieniędzy na mieszkanie, boje się że moje dziecko będzie wyśmiewane przez to że mną pokój z rodzicami bo nie stać nas na wynajem ani kupno mieszkania, jakbym chciała pokój to musiałabym kupić Bratu mieszkanie pomimo że sam dobrze zarabia ponieważ tak jest w akcie notarialnym.
Od dwóch lat zmagam się z atopowym zapaleniem skóry.
Głównie chodzi mi o to że od kąd choruje na tą chorobę to nie jestem w stanie wstać z łóżka i z trudnością zmuszam się do wykonania najprostszych czynności, mam spowolnione ruchy jak już wykonuje daną czynność, stałam się nerwowa, nie spokojna, otępiała, smutna, ludzie.
Nie wychodzę z domu, zazwyczaj leżę w łóżku, nie mam sił na nic.
Co jest w tym najdziwniejsze? Że, brzydzę się swojej skóry, ona śmierci zsiadłym mlekiem zgnilizną, brzydzę się również ubrań, ręczników, mebli, wszystkiego do okoła nawet ludzi, dotyku mojego chłopaka. Gdy mówię o tym moim bliskim, twierdzą że się za bardzo przejmuję że to nie możliwe aby była to nie wyleczalna choroba a czasami nawet mówią że to przez stres, a prawda jest taka że to poważna dermatoza.
Stałam się zawistna o urodę, zdrowię i zgorzkniała, wszystkie dźwięki są dla mnie za głośne, drażniące, unikam ludzi po to żeby nie nawiązywać z nimi kontaktu wzrokowego.
Jestem wściekła że ta choroba dotknęła mnie i najgorsze jest to że moje dziecko na bank ją odziedziczy.
Wydałam 1200 zł na lekarzy i badania które nic nie pomogły.
Ludzie koło mnie nie siadają, czasami jak usiądę koło kogoś to ta osoba się przesiada, wkurza mnie to i ich rozumiem i z drugiej strony nienawidzę.
Gdzie jest Bóg ? Ciągle się modlę o uwolnienie z tej choroby i nic.
A inni twierdzą że sobie ją wymyśliłam.
Nie mam u nikogo wsparcia, wszystko robię źle , ciągłe pretensje ze strony matki,
Ciągle muszę wychodzić z psem co dwie godziny pod dyktando matki, rozmowy nic nie dają, nie nawidzę swojej twarzy wszystkiego i ludzi do okoła.
Nie długo rodzę czuje że nie dam rady nie mam pieniędzy na mieszkanie, boje się że moje dziecko będzie wyśmiewane przez to że mną pokój z rodzicami bo nie stać nas na wynajem ani kupno mieszkania, jakbym chciała pokój to musiałabym kupić Bratu mieszkanie pomimo że sam dobrze zarabia ponieważ tak jest w akcie notarialnym.
Dzień Dobry, widze, ze sprawa jest trudna, zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie
Witaj,
bardzo mi przykro, że zmagasz się z tak trudnymi doświadczeniami. Z tego, co opisujesz, nie chodzi tylko o fizyczne objawy atopowego zapalenia skóry, ale także o ogromny wpływ tej choroby na Twoje samopoczucie psychiczne, relacje z ludźmi i codzienne życie. Twoje emocje i frustracja są całkowicie zrozumiałe.
Chciałabym Cię jednak zachęcić, byś poszukała wsparcia psychologicznego. Objawy, które opisujesz – takie jak otępienie, brak energii, wycofanie społeczne i negatywne myśli – mogą wskazywać na depresję, która często towarzyszy przewlekłym chorobom. Rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą może pomóc uporządkować emocje i znaleźć sposoby na radzenie sobie z obciążeniem.
Jeśli chodzi o atopowe zapalenie skóry, warto skonsultować się z dermatologiem, który specjalizuje się w tej chorobie, najlepiej w większym ośrodku dermatologicznym. Możliwe, że konieczna będzie zmiana strategii leczenia lub uzupełnienie go o nowe metody. Czasem też pomocna bywa konsultacja z alergologiem lub dietetykiem, którzy mogą zidentyfikować czynniki zaostrzające objawy.
Twój strach o przyszłość i dziecko jest bardzo naturalny. Pamiętaj, że mimo trudności nie jesteś sama. Warto także rozważyć poszukiwanie grup wsparcia – online lub na żywo – gdzie możesz spotkać osoby z podobnymi doświadczeniami. Takie rozmowy mogą być źródłem siły i inspiracji.
Trzymaj się i nie rezygnuj z poszukiwania pomocy – na pewno są sposoby, by Twoje życie mogło się poprawić.
bardzo mi przykro, że zmagasz się z tak trudnymi doświadczeniami. Z tego, co opisujesz, nie chodzi tylko o fizyczne objawy atopowego zapalenia skóry, ale także o ogromny wpływ tej choroby na Twoje samopoczucie psychiczne, relacje z ludźmi i codzienne życie. Twoje emocje i frustracja są całkowicie zrozumiałe.
Chciałabym Cię jednak zachęcić, byś poszukała wsparcia psychologicznego. Objawy, które opisujesz – takie jak otępienie, brak energii, wycofanie społeczne i negatywne myśli – mogą wskazywać na depresję, która często towarzyszy przewlekłym chorobom. Rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą może pomóc uporządkować emocje i znaleźć sposoby na radzenie sobie z obciążeniem.
Jeśli chodzi o atopowe zapalenie skóry, warto skonsultować się z dermatologiem, który specjalizuje się w tej chorobie, najlepiej w większym ośrodku dermatologicznym. Możliwe, że konieczna będzie zmiana strategii leczenia lub uzupełnienie go o nowe metody. Czasem też pomocna bywa konsultacja z alergologiem lub dietetykiem, którzy mogą zidentyfikować czynniki zaostrzające objawy.
Twój strach o przyszłość i dziecko jest bardzo naturalny. Pamiętaj, że mimo trudności nie jesteś sama. Warto także rozważyć poszukiwanie grup wsparcia – online lub na żywo – gdzie możesz spotkać osoby z podobnymi doświadczeniami. Takie rozmowy mogą być źródłem siły i inspiracji.
Trzymaj się i nie rezygnuj z poszukiwania pomocy – na pewno są sposoby, by Twoje życie mogło się poprawić.
Podobne pytania
- Czy leki zyx , krople pronasal , xylometazolin i nasic mogą opóźnić miesiączkę i ile maksymalnie?
- Czy Bóg albo Lucyfer może miec okreslony rodzaj osobowosci wg MBTI?
- Witam. W wieku 13 lat miałem resekcję płuca lewego (teraz w wieku 28 lat). Chciałbym zrobić coś z mięśniem najszerszym grzbietu. Z racji tego że został przecięty i teraz jest problem z jego rozwojem (jest blizna jakby po drapnięciu kota). Chciałbym zacząć czuć się komfortowo, aczkolwiek z tą wadą mam…
- Witam mam problem od 4 rano mam ból zęba i policzka co zrobić żeby trochę złagodzić ból zdretfiala mi lewa strona biorę tabletki i nic silne proszki na ból i nic
- Witam choruje na endometriozę,przegrodę w pochwie oraz dwuroznosc macicy . Zaszłam w ciąże jestem aktualnie 5/6 tydzien. Czy jest możliwość urodzenia dziecka czy będzie poronienie bądź chore dziecko ? Błagam o pomoc
- Kilka dni temu zrobiłam chłopakowi tak zwanego "loda" a spermę połknęłam. Odrazu po połknięciu spermy zaczęliśmy się całować. Następnie po 30/40 minutach zrobił mi "minetkę". Jest możliwość żebym sperme ze swoich ust przeniosła do ust partnera, a on robiąc mi "minetkę" przeniósł sperme do pochwy oraz…
- Witam , mam córkę, 13 lat, jedynaczka , calkowicie stracilysmy kontakt. Na nic rozmowy o uczuciach , o sprawianiu przykrości , nic do niej nie dociera. Dostała konia niedawno od nas , od rodzicow , ja bylam przeciwna temu bo to duzy wydatek , oplaty , od tego czasu nic Ją nie interesuje tylko koń , zadne…
- Dzień dobry , mam córkę, 13 lat, jedynaczka wyczekana wypieszczona , calkowicie stracilysmy kontakt. Na nic rozmowy o uczuciach , o sprawianiu przykrości , nic do niej nie dociera. Dostała konia niedawno od nas , od rodzicow , ja bylam przeciwna temu bo to duzy wydatek , oplaty , od tego czasu nic Ją…
- Dzień dobry, rok temu przy rzucie piłką lekarską strzelił mi kręgosłup w dolnej części. Zrobiłem wtedy RTG i z opisu lekarza wyszło obsunięcie kręgu L1. Zignorowałem to z braku czasu i dzisiaj nie odczuwam w tym miejscu bólu. Jest jednak problem, w okolicach szyi odczuwam nieprzyjemne uczucie strzelania,…
- Mam 29 lat, od 20 z lat z przerwami przebieram się w damskie ubrania. Zaczęło się od zwykłej ciekawości gdy byłem sam w domu przymierzyłem ubrania siostry i potem robiłem to coraz częściej i za każdym razem gdy byłem sam w domu. Gdy zakładałem jej ubrania wyobrażałem sobie, że jestem w jej ciele i chcę…
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.