Witam, od dłuższego czasu czuje zmęczenie i nerwowe nastawienie w pracy, negatywne myśli i niechęć s

Skorzystaj z profesjonalnego wsparcia. Rozmowa z psychoterapeutą może pomóc Ci zrozumieć, co się dzieje i dlaczego właśnie teraz. Nazwać potrzeby, które być może od dawna były odkładane. Znaleźć sposoby, jak odbudować kontakt ze sobą i swoją motywacją.Wypalenie nie świadczy o Twojej słabości, wręcz przeciwnie, często dotyka tych, którzy przez lata byli zaangażowani i odpowiedzialni. Masz prawo zatrzymać się i poszukać pomocy.

Rozumiem, że odczuwasz zmęczenie, nerwowość i ogólną niechęć do pracy, która kiedyś sprawiała Ci satysfakcję. To bardzo trudne doświadczenie, zwłaszcza gdy trwa tak długo i wpływa na Twoje codzienne samopoczucie. Fakt, że nadal wywiązujesz się ze swoich obowiązków, mimo wewnętrznego wypalenia, świadczy o Twojej silnej woli, ale jednocześnie pokazuje, jak obciążająca jest ta sytuacja.
To, co opisujesz, bardzo przypomina objawy wypalenia zawodowego. Nie jesteś w tym sam – wiele osób, nawet po wielu latach w zawodzie, doświadcza podobnych problemów.
Ważne, żeby ropoznać najgłębsze przyczyny Twojego stanu, np. Czy u podstaw leży przeciążenie pracą, brak wpływu na decyzje w firmie, konflikty w pracy lub osłabieniem relacji w zespole, zmiany kadrowe, problemy komunikacyjne, przekraczanie granic, rozczarowanie, brak docenienia, monotonia, brak zmian i możliwości rozwoju, brak równowagi między pracą i odpoczynkiem czy może Twój perfekcjonizm... A może Twoje ciało w ten sposób daje do zrozumienia, że potrzebuje czegoś więcej? Polecam skorzystać z profesjonalnej pomocy psychoterapeuty, psychologa, doradcy zawodowego lub coucha w zależności, jakie są Twoje priorytety. Na pewno warto na dobry początek zadbać o swoje zdrowie psychiczne i emocjonalne, żeby poznac swoje nieuświadomione potrzeby, zaspokoić je i znowu czerpać satysfakcję z życia.

Barbara Kiełbus

Wahania nastroju uznaje się za normę, ale jeśli opisany stan psychiczny przedłuża się, to warto zasięgnąć konsultacji psychoterapeutycznej.

To, co Pan/Pani opisuje, brzmi jak przeciążenie i możliwe oznaki wypalenia zawodowego.
Szczególnie znaczące jest to, że praca, która przez lata dawała Panu/Pani satysfakcję, teraz zaczęła kojarzyć się głównie z napięciem i przetrwaniem.
Czasami psychika przez długi czas może funkcjonować na wysokich obrotach, aż w pewnym momencie zaczyna sygnalizować, że zasoby się wyczerpują, spadkiem sensu czy nasileniem negatywnych myśli.
Warto zatrzymać się i przyjrzeć temu, co mogło doprowadzić Pana/Panią do tego momentu: czy to nadmiar obowiązków, przewlekły stres, brak odpoczynku, a może coś poza pracą, co dodatkowo obciąża?
To co może pomóc, to nie tylko odpoczynek, ale realne odzyskiwanie równowagi- stawianie granic, regeneracja, a także rozmowa z kimś, kto pomoże nazwać i uporządkować myśli i emocje.
Jeśli stan, który Pan?Pani opisuje trwa dłużej i się pogłębia, sugerowałabym skonsultować się z psychoterapeutą.