Witam Na wizytę Prywatną poszłam dlatego ponieważ były szybkie dostępne terminy. Jak zachować się

Witam Na wizytę Prywatną poszłam dlatego ponieważ były szybkie dostępne terminy. Jak zachować się w sytuacji w której Lekarz zadaje mocno prywatne pytania ? Będąc na wizycie prywatnej usłyszałam pytania gdzie pracuje, z kim mieszkam , na czyim utrzymaniu jestem. Mam sytuacje że staram się o rentę ze wzgledu na stan zdrowia i mieszkam z rodzicami. Lekarz do którego poszłam na wizytę prywatną wiedząc o mojej sytuacji zaproponował kolejną wizytę prywatną oraz dużo badań również prywatnych mimo że przyjmuje na NFZ. Miałam nadzieję że pytając o tak delikatne sprawy dostane kontakt do poradni na ubezpieczenie. Chciał również żebym przyniosła dokumentację medyczną na następną wizytę u lekarzy do których chodzę na wizyty kontrolne które nie są związane z endokrynologią a Ja nie chciałabym bez zgody udostępniać na przykład nazwiska lekarzy czy tak osobiste dane. Moim celem wizyty u endokrynologa było poświęcenie tylko i wyłącznie tarczycy i tematów związanych z endokrynologią. Natomiast jestem typem osoby przytakujacej , nie mającej swojego zdania , nieśmiałej. Moim pytaniem jest to jak postawić swoje granice komfortu , prywatności na takiej wizycie? Jak nauczyć się z szacunkiem ale pewnością swoich granic nie czuć obowiązku odpowiadania na pytania tak bardzo osobiste ?

5 odpowiedzi


Dzień dobry, Postawienie granic, zwłaszcza w sytuacjach medycznych, może być wyzwaniem, szczególnie jeśli masz tendencję do przytakiwania i unikania konfrontacji. Natomiast jest to kluczowe dla Twojego komfortu i poczucia bezpieczeństwa. Oto kilka strategii, które mogą Ci pomóc w takiej sytuacji: Uświadomienie sobie swoich praw – Lekarz nie ma prawa wymuszać odpowiedzi na pytania, które nie są związane z wizytą, zwłaszcza jeśli dotyczą kwestii prywatnych, niezwiązanych z diagnozą. Masz prawo odmówić podania informacji, które uznajesz za zbyt osobiste. Możesz prosić o skierowanie na badania w ramach NFZ, jeśli lekarz przyjmuje również w tej formie. Ćwiczenie krótkich, stanowczych odpowiedzi – Jeśli czujesz się niekomfortowo, nie musisz się tłumaczyć ani uzasadniać swojej decyzji. Możesz odpowiedzieć w sposób uprzejmy, ale zdecydowany: „Nie czuję się komfortowo, odpowiadając na to pytanie.” „Chciałabym skupić się na problemach związanych z moją tarczycą.” „Na ten moment nie jestem zainteresowana dodatkowymi prywatnymi badaniami.” „Rozumiem, że może to być istotne, ale nie czuję potrzeby dzielenia się tymi informacjami.” Zadawanie pytań zwrotnych – Jeśli lekarz prosi o rzeczy, których nie chcesz udostępnić, możesz śmiało dopytać: „Czy te informacje są konieczne do diagnozy tarczycy?” „Czy te badania są niezbędne do oceny mojego stanu zdrowia w zakresie endokrynologii?” „Czy istnieje możliwość skierowania mnie na badania w ramach NFZ?” Przygotowanie się do wizyty – Jeśli obawiasz się, że trudno Ci będzie postawić granice w trakcie rozmowy, możesz spisać na kartce kilka kluczowych zdań, które możesz wykorzystać. Przećwiczyć w myślach (lub na głos przed lustrem) możliwe sytuacje i Twoje odpowiedzi. Poprosić kogoś bliskiego, żeby pomógł Ci przećwiczyć asertywne odpowiedzi. Nauka asertywności bez poczucia winy – Nie masz obowiązku spełniać oczekiwań lekarza, jeśli są one poza Twoim zakresem komfortu. Asertywność nie jest niegrzecznością – to forma dbania o swoje potrzeby. Możesz stanowczo, ale uprzejmie odmówić – nie musisz się tłumaczyć ani usprawiedliwiać. Jeśli czujesz, że lekarz przekracza Twoje granice – Jeśli lekarz nalega lub czujesz presję, możesz powiedzieć: „Czuję się niekomfortowo z tym pytaniem, wolałabym tego nie omawiać”. Jeśli nadal masz wątpliwości co do intencji lekarza, możesz rozważyć konsultację u innego specjalisty. Warto pamiętać, że możesz zmienić lekarza, jeśli czujesz, że Twoje granice nie są respektowane. Stawianie granic to proces, ale każdy ma prawo decydować, jakie informacje chce ujawniać i w jakim zakresie. Z czasem stanie się to dla Ciebie łatwiejsze.

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry. Pani pytanie jest uzasadnione, ponieważ ma pani prawo przede wszystkim być poinformowana co do kosztów, metod leczenia, możliwości w innych miejscach. Lekarz ma swoją drogę leczenia i być może również chce po prostu zarobić. Może być tak, że odczytuje pani komunikaty niewerbalne jako zgodę. Zachęcam panią do pracy nad swoją asertywnością: warto umieć stawiać granice werbalnie, słownie, za pomocą gestów korzystając z konkretnych metod np. zdartej płyty czy uprzedzania krytyki. Zapraszam, możemy na ten temat porozmawiać. Pozdrawiam i zapraszam Robert Turek psycholog z Gdańska. Przyjmuje również online


Z jednej strony masz prawo do prywatności, z drugiej niektóre informacje mogą być istotne medycznie. Coraz więcej badań sugeruje holistyczne ujęcie rożnych problemów zdrowotnych. Jeśli czujesz, że niektóre pytania wkraczają w twoją prywatność i nie są związane z leczeniem- warto o to zapytać: „dlaczego Pan o to pyta? Dlaczego potrzebna jest Panu taka informacja?”, a jeśli nie uzyskasz satysfakcjonującej odpowiedzi- po prostu odmówić. Jeśli chodzi o łączenie wizyt prywatnych z możliwością leczenia na NFZ to warto o to zapytać wprost, jednak w wielu miejscach nie ma takiej możliwości np. ze względu na kolejki do specjalisty.


Dzień dobry. Bardzo dziękuję za przesłaną wiadomość. To bardzo zrozumiałe, że ta sytuacja wzbudziła w Pani dyskomfort — wiele osób czuje się podobnie, gdy podczas wizyty padają pytania, które wykraczają poza temat, z jakim przyszły. Każdy z nas ma prawo do zachowania swojej prywatności i do tego, aby samodzielnie decydować, jakimi informacjami chce się podzielić, nawet jeśli rozmowa odbywa się w gabinecie lekarskim. Warto pamiętać, że niektóre pytania (np. o sytuację życiową, miejsce zamieszkania czy źródła utrzymania) mogą być dla lekarza próbą zrozumienia Pani ogólnego kontekstu zdrowotnego — nie zawsze wynikają ze złej woli. Jednak ma Pani pełne prawo powiedzieć spokojnie i z szacunkiem, że woli Pani skupić się na konkretnej kwestii zdrowotnej, np. „Rozumiem, że te pytania mogą mieć znaczenie, ale wolałabym porozmawiać dziś tylko o kwestiach dotyczących tarczycy.” W taki sposób będzie to przedstawione w formie, która stawiania granicę z poszanowaniem drugiej osoby — bez konfrontacji, ale z wyraźnym zaznaczeniem swojego komfortu. Warto też pamiętać, że asertywność nie jest brakiem szacunku, lecz sposobem dbania o siebie. Warto również na wizycie powiedzieć wprost lekarzowi o tym, że chciałaby Pani kontynuować leczenie na NFZ jeżeli jest taka możliwość. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego.


Pani pytanie jest bardzo ważne i dotyczy czegoś, z czym wiele osób ma trudność – stawiania granic w relacji z autorytetem, szczególnie w gabinecie lekarskim. Nie każdy pacjent ma obowiązek odpowiadać na pytania, które nie są związane z celem wizyty, czyli w tym przypadku – z endokrynologią. Pytania o miejsce pracy, sytuację finansową czy rodzinę mogą być potrzebne tylko wtedy, gdy mają wpływ na zdrowie (np. stres, tryb życia, dieta), ale lekarz powinien wyjaśnić, dlaczego o to pyta. Na przyszłość może Pani zareagować spokojnie i z szacunkiem, np.: – „Wolałabym nie odpowiadać na to pytanie, jeśli nie ma ono znaczenia dla leczenia.” albo – „Czy mogłaby Pani/Pan wyjaśnić, w jakim celu potrzebne są te informacje?” To wystarczy. Nie trzeba się tłumaczyć. Ma Pani prawo chronić swoją prywatność, także w relacji z lekarzem. Jeśli czuje Pani, że lekarz naciska, warto rozważyć zmianę specjalisty lub zgłoszenie uwagi do placówki, w której przyjmuje. I proszę nie obwiniać się za to, że jest Pani „nieśmiała” – to lekarz ma obowiązek zadbać o atmosferę bezpieczeństwa i szacunku, a nie pacjent.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.