Witam moja siostrzenica 9letnia strasznie bój się wiatru jak wieje to płaczę krzyczy chowa się chci

Dzień dobry, Dzieci mogą tak reagować. Najprawdopodobniej wiatr kojarzy jej się z jakimś przykrym wydarzeniem, którego nie rozumie. Taka sytuacja nie musiała się wydarzyć w rzeczywistości. Być może widziała takie zjawisko w jakiejś bajce - grze - filmie lub usłyszała coś co ją bardzo - " poruszyło". Psycholog na pewno dotrze do sedna problemu i pomoże w zneutralizowaniutego lęku. Pozdrawiam JCC

Dzień dobry, dziękuję za wiadomość. To, co Pani opisuje, może być dla dziecka bardzo realnym i silnym lękiem – nawet jeśli z perspektywy dorosłych wydaje się on trudny do zrozumienia. U dzieci w tym wieku zdarza się, że lęk „przenosi się” z jednego obszaru na inny – wcześniej były to pasy, teraz wiatr. Ważne jest to, że ona naprawdę się boi, a jej reakcje (płacz, chowanie się) są sposobem radzenia sobie z tym napięciem. Samo tłumaczenie często nie wystarcza, ponieważ lęk nie jest tylko „logicznym myśleniem”, ale przede wszystkim silną reakcją emocjonalną i fizyczną. Warto spróbować: – przede wszystkim ją uspokajać i dawać poczucie bezpieczeństwa („jestem przy Tobie, jesteś bezpieczna”), – nie zawstydzać ani nie zmuszać na siłę do konfrontacji, – stopniowo, bardzo małymi krokami oswajać z sytuacją (np. obserwowanie wiatru przez okno, rozmowa o tym, co się dzieje), – nazywać jej emocje i pokazywać, że są zrozumiałe. Jeśli lęk jest silny i utrudnia codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym – żeby lepiej zrozumieć jego przyczynę i pomóc dziecku go oswoić. Jeśli ma Pani taką potrzebę, zapraszam na konsultację – możemy dokładniej przyjrzeć się tej sytuacji i dobrać konkretne sposoby wsparcia. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka