Witam moja siostrzenica 9letnia strasznie bój się wiatru jak wieje to płaczę krzyczy chowa się chci

Dzień dobry,
Dzieci mogą tak reagować. Najprawdopodobniej wiatr kojarzy jej się z jakimś przykrym wydarzeniem, którego nie rozumie.
Taka sytuacja nie musiała się wydarzyć w rzeczywistości. Być może widziała takie zjawisko w jakiejś bajce - grze - filmie lub usłyszała coś co ją bardzo - " poruszyło".
Psycholog na pewno dotrze do sedna problemu i pomoże w zneutralizowaniutego lęku.
Pozdrawiam
JCC

Dzień dobry,

dziękuję za wiadomość. To, co Pani opisuje, może być dla dziecka bardzo realnym i silnym lękiem – nawet jeśli z perspektywy dorosłych wydaje się on trudny do zrozumienia.

U dzieci w tym wieku zdarza się, że lęk „przenosi się” z jednego obszaru na inny – wcześniej były to pasy, teraz wiatr. Ważne jest to, że ona naprawdę się boi, a jej reakcje (płacz, chowanie się) są sposobem radzenia sobie z tym napięciem.

Samo tłumaczenie często nie wystarcza, ponieważ lęk nie jest tylko „logicznym myśleniem”, ale przede wszystkim silną reakcją emocjonalną i fizyczną.

Warto spróbować:
– przede wszystkim ją uspokajać i dawać poczucie bezpieczeństwa („jestem przy Tobie, jesteś bezpieczna”),
– nie zawstydzać ani nie zmuszać na siłę do konfrontacji,
– stopniowo, bardzo małymi krokami oswajać z sytuacją (np. obserwowanie wiatru przez okno, rozmowa o tym, co się dzieje),
– nazywać jej emocje i pokazywać, że są zrozumiałe.

Jeśli lęk jest silny i utrudnia codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym – żeby lepiej zrozumieć jego przyczynę i pomóc dziecku go oswoić.

Jeśli ma Pani taką potrzebę, zapraszam na konsultację – możemy dokładniej przyjrzeć się tej sytuacji i dobrać konkretne sposoby wsparcia.

Pozdrawiam serdecznie,
Kornelia Cichoń
psycholożka