Witam. Mój 10letni syn od trzech tygodni w zasadzie z dnia na dzień zaczął się bać. W ciągu dnia ni

Mój 10letni syn od trzech tygodni w zasadzie z dnia na dzień zaczął się bać. W ciągu dnia nic się nie dzieje, jest wesoly, normalnie się zachowuje ale w sytuacji kiedy ma zostać sam w domu, pojawia się u niego lęk. Jest również lękliwy na spacerze. Nie chce zostać nawet na 10 minut, kiedy ja sama ide na spacer z psem. Początkowo gdy pojawił się ten lęk, jak wychodziłam z psem byliśmy połączeni na rozmowie video żeby mnie widział. Teraz już nawet nie zostaje w domu na video, tylko wychodzi ze mną. Gdy wychodzimy trzyma mnie za rękę, rozgląda się dookoła, mam wrażenie że obserwuje otoczenie i boi się, gdy ktos koło nas przechodzi. Syn chodzi na treningi piłkarskie i zawsze zostawiałam go i odbierałam po treningu, a od tych 3 tygodni prosi żebym stała obok boiska, żeby mnie widział. W ostatnim czasie nie wydarzyło się nic złego i takiego, co mogłby go wystraszyć. Wcześniej zostawał sam w domu bez żadnych problemów. Dodam, że jestem w 8 miesiącu ciąży. Myślałam, że może to jest powodem - że boi się o być może o mnie? Mąż pracuje za granicą i od poniedziałku do piątku jesteśmy z synem sami w domu. Dodatkowo doszła nauka zdalna i od dłuższego czasu jesteśmy cały czas w domu, może to też ma wplyw? Czy powinnam już skonsultować się z psychologiem czy jeszcze poczekać? Tak jak pisałam trwa to 3 tygodnie. Dzisiaj powiedział mi w końcu, że on się boi ale nie wie czego. Nie potrafi powiedzieć dlaczego odczuwa lęk.
Problemem jest również to, że boi spać się sam. Ten problem niestety jest z nami od dawna. Myślę, że jest to spowodowane tym, że od zawsze spał ze mną, bo mąż pracuje w Niemczech i nie ma go w tygodniu w domu. Próbowaliśmy już milion razy oduczyc go tego ale on bardzo boi się spać w swoim pokoju. Potrafi do 3 w nocy leżeć jak kłoda na wznak i czekać aż zaśniemy, żeby do nas przyjść. Przyznam szczerze, że zdaje sobie sprawę z tego, że popełniłam błąd pozwalając mu spać że mną podczas nieobecności męża ale już nie wiem jak z tego wybrnąć. Jak się za to zabrać?
Dziękuję za pomoc.