Witam! Mam 28 lat mam taki problem mój tata zmarł 18 lat temu, miałam wtedy 10 lat i moje życie stan

Szczerze Pani współczuje, strata i to tak wielka ma swoje konsekwencje, które tak a nie inaczej sie w Pani odzywają, to żałoba i żal, który trzeba przepracować by iść dalej. Prosze skorzystać z psychoterapii. Pozdrawiam ciepło.

Dzień dobry, utrata ojca jest ogromną stratą, może wywrórcić cały nasz świat. Jednak gdy ten nasz świat po pewnym czasie nie stabilizuje się, nie układa w sposób umożliwiający powrót do satysfakcjonującego życia, z którego można czerpać radość może to oznaczać, że żałoba, w którą weszliśmy po stracie nie przebiegła prawidłowo. Taką żałobę można przepracować i w jakimś sensie przeżyć w sposób zdrowy podczas psychoterapii dając sobie w ten sposób szansę na uwolnienie się od zalewającego i krępującego bólu i cierpienia. Terapia może Pani pomóc uwolnić się od nadmiernego smutku i zrobić miejsce na radość i zadowolenie, na pożegnanie się z tatą, tak, aby mogła Pani iść dalej przez życie bez niego, ale silniejsza i szcześliwsza, do czego zachęcam. Pozdrawiam Sylwia Cano Dominguez

Dzień dobry,
rozumiem że mimo upływającego czasu Pani nadal bardzo mocno odczuwa brak taty. Gdy ktoś dla nas ważny umrze, może pojawić się wewnętrzna pustka, którą trudno jest załatać. Jeszcze trudniej może być, gdy jesteśmy w tym sami. Zachęcam Panią do zgłoszenia się na psychoterapię indywidualną, możliwe że z pomocą psychoterapeuty uda się ukoić wewnętrzny smutek i poczucie straty.