Witam. Mam 24 lata. Już nie wiem co się ze mną dzieje. Jestem zrezygnowany do całego życia. Jak p

Mam 24 lata. Już nie wiem co się ze mną dzieje. Jestem zrezygnowany do całego życia. Jak patrzę na swoją przeszłość to widzę, że we wszystkim co robię zaczynam się wypalać. Tak było w każdej mojej pracy i jest tak też w obecnej, czuję się jakbym pracował na siłę, nie mam z tego przyjemności. Zamykam się przed światem, nie chce mi się z domu wychodzić, nie chce mi się robić czegoś co wcześniej sprawiało mi przyjemność i widziałem w tym sens. Już sam się gubię w tym co tak naprawdę lubię robić i jak chciałbym żyć, wiem że chciałbym być po prostu szczęśliwy i cieszyć się życiem, jednak po prostu kompletnie nic nie daje mi radości. Załamuję się wszystkim dookoła. Być może to ma związek z tym, że ponad 1,5 roku temu moja mama popełniła samobójstwo. Z tym że wiem po sobie, że już wcześniej też miałem takie odczucia w życiu co teraz. Podejrzewam, że to może być związane z depresją lub innymi chorobami. Boję się tych chorób i ciężko mi się pogodzić z życiem jakie mam. Dodam jeszcze, że ten brak motywacji przekłada się również na to, że nie mam siły coś zjeść czy np się umyć. Ciągle gdzieś w głowie mam takie myśli jak brak sensu życia, miałem myśli samobójcze, przy życiu trzyma mnie strach przed bólem i śmiercią oraz nie chcę żeby moje bliskie otoczenie na tym cierpiało chociaż i tak czuję się dla większości obojętny. Czuję się samotny, bo chciałbym spędzać czas z pewną dziewczyną, jednak jej sytuacja jest taka, że bardzo rzadko możemy się spotykać. Czuję ogólnie, że mam mnóstwo problemów które mnie przytłaczają i jest ich zbyt dużo. Być może trochę chaotycznie to napisałem ale wiem że potrzebuję pomocy, chociaż boję się np leków od psychiatry do którego idę w przyszłym tygodniu. Chciałbym po prostu być szczęśliwy jak kiedyś. Chciałbym, żeby wróciła mi chęć działania i rozwoju. Czuję, że życie mi ucieka i że nie chcę tak dłużej żyć i tkwić w tym stanie. Boję się wizyty u psychiatry również dlatego, że nie wiem czy będę umiał dobrze mój problem opisać i czy lekarz zastosuje odpowiednie leczenie. Jeszcze mam takie myśli, że nie mam sił, żeby pracować, mam problemy ze wstaniem z łóżka, a jeszcze za pomoc psychologiczną muszę płacić i mam odczucia, że ten świat jest zepsuty, że wszystko opiera się na pieniądzach. Kiedy ktoś ich nie ma to nie otrzyma pomocy. Jestem zagubiony i nie potrafię się odnaleźć w dorosłym życiu, które doprowadza mnie do stresu, zmęczenia, rezygnacji.

Zauważyłem, że łatwiej mi coś pisać niż rozmawiać, dlatego mam pytanie: czy mógłbym uzyskać jakąś pomoc psychologiczną poprzez pisanie w internecie? Czekam na państwa sugestie co mógłbym zrobić by lepiej się poczuć i normalnie żyć. Z góry dziękuję za odpowiedzi.