Witam, mam 16 lat wiem, że jestem młoda ale borykam się z problemami psychicznymi przynajmniej takie

Witam, mam 16 lat wiem, że jestem młoda ale borykam się z problemami psychicznymi przynajmniej takie są moje obawy. Potrzebuje pomocy i jestem bardzo zdesperowana dlatego też tu piszę, bo to jest jedyna możliwość bym uzyskała jakąś podpowiedź.
Otóż, miałam bardzo trudne dzieciństwo wiele przeszłam i nie będę się na ten temat rozpisywać, bo myślę, że tego byłoby naprawdę dużo. Mój tata był alkoholikiem wychowałam się w dosyć patologicznej rodzinie, lecz mama zawsze była dobrą osobą. Przemoc fizyczna od strony ojca się pojawiała ale już z nami nie mieszka. Mama jest za granicą a ja mieszkam z braćmi, jeden z nich znęca się nademną psychicznie i walczę z tym, mama też ale niewiele może zrobić gdy jest daleko by zarabiać na rodzine. Miewam ataki paniki bardzo często gdy muszę mówić o emocjach, nie jestem w stanie dokładnie powiedzieć jak się czuje miewam wtedy pustkę, „czarną dziurę w głowie”. Wiele razy się samookaleczałam, mam derealizacje i depersonalizacje. Paraliże senne miewałam jakiś czas temu codziennie po kilka razy, zaczęłam mieć koszmary i odczuwam bardzo duże zmęczenie. Mało rzeczy sprawia, że jestem szczęśliwa. Chce sobie pomóc,bo później może być za późno. Za dzieciaka jadłam swoje włosy, żułam je przez wiele lat. Aktualnie gdy płacze odczuwam bardzą dużą złość, że aż mam ochotę w coś uderzyć czy krzyczeć. Musiałam szybko dorosnąć i teraz czuje ze jestem sama nie ufam nikomu kłamie sama siebie nie wiem kim jestem nie wiem co czuje mam wrażenie ze z czasem jest coraz gorzej. Piszę ogólnikowo i w skrócie choć to nie wszystko. Nie mam co liczyć na pomoc mamy w sprawie psychologa ani nikogo dlatego pisze to bo czuje bezsilność naprawdę mam dość tego jak sie czuje chciałabym zakończyć swoje życie i wiem że bym to zrobiła ale nie mogę bo mój piesek nie będzie miał opieki. Proszę o jakiekolwiek nakierowanie jeśli coś mi dolega. dziękuje