Witam, mam 16 lat ale w domu nie mam nic do powiedzenia jestem ciągle wyzywany i poniżany przez rod
Witam, mam 16 lat ale w domu nie mam nic do powiedzenia jestem ciągle wyzywany i poniżany przez rodziców ,uważają że nie mam prawa głosu i na nic nie zasługuje .Na dodatek uznają że kompletnie nic nie robię i uważają że jestem uzależniony od technologii często dlatego że rozmawiam z koleżanką 20 minut przez telefon ale podczas pandemii to chyba coś naturalnego że chcę mieć kontakt ze znajomymi. Moja matka uważa że skoro jestem w domu to mam robić więcej ale jest to niewykonalne ze względu że każda moja lekcja jest online i muszę być na nich by uniknąć nieklasyfikowania. Nie mogę włączyć laptopa i telefonu po lekcjach ponieważ moi rodzice uważają że nie płacę za internet i prąd a ja już wiele razy im mówiłem że nie mam żadnego źródła dochodów od kilku miesięcy grożą mi domem dziecka i psychiatrą i zaczynam już się bać nie mogę wychodzić z domu nawet w weekend bo mi nie pozwalają i uważają że ich okradam. Mam już naprawdę dość tej sytuacji a jeszcze na dodatek moja matka zaczyna mnie bić kiedy coś powiem i się jej to nie spodoba jeszcze nastawiła rodzeństwo przeciwko mnie i teraz muszę odpowiadać na każde ich zawołanie a jeśli nie odpowiem bo np. nie słyszę to zaczynają mnie wyzywać. Szukam pomocy już od dawna ale boję się konsekwencji. Wiem że może nie jestem najlepszym dzieckiem ale nie chcę codziennie słyszeć wyzwisk kierowanych w moją stronę ,bardzo proszę o pomoc.
3 odpowiedzi
Dzień dobry, W tej sytuacji należy działać ostrożnie, ale zdecydowanie i na kilku polach. Ważne jest uzyskanie wsparcia psychologicznego dla siebie, jeśli sytuacja jest tak zła jak Pan opisał to może być przydatna konsultacja prawna, a docelowo wydaje się, że jakaś forma terapii rodzinnej byłaby wskazana. Nie wiem do jakich zasobów ma Pan dostęp. Proszę spróbować dotrzeć do jakiegoś ośrodka interwencji kryzysowej, gabinetu psychologa i psychoterapeuty najlepiej z przygotowaniem z terapii systemowej, infolinii dla młodzieży, stowarzyszenia działające na rzecz młodzieży oraz rodzin. Pozdrawiam i powodzenia!
Dzień dobry, najpierw możesz spróbować porozmawiać z wychowawcą lub od razu z Dyrekcją szkoły, do której uczęszczasz. Od 2010 r. obowiązuje znowelizowana Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Zakłada ona m.in. opracowanie jednolitej procedury działań interwencyjnych prowadzonych przez szkołę i nakłada na placówki oświatowe nowy obowiązek, a mianowicie stosowanie procedury „Niebieskich Kart”. Jeśli to nie pomoże (mogą nie znać do końca procedur) koniecznie zgłoś się do: Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia" IPZ ul. Korotyńskiego 13, 02-121 Warszawa (nr telefonu znajdziesz w internecie) Pozdrawiam!
Twoja sytuacja jest bardzo poważna i wymaga natychmiastowej interwencji. To, co opisujesz, to nie tylko złe traktowanie, ale wręcz przemoc domowa. Oto konkretne kroki, które możesz podjąć: Pomoc specjalistyczna Skontaktuj się z pedagogiem szkolnym Zadzwoń na Niebieski Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży: 116 111 Możesz zgłosić się do: Ośrodka Pomocy Społecznej Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie Rzecznika Praw Dziecka Dokumentacja Notuj konkretne zdarzenia przemocy Jeśli możesz, nagrywaj (za wiedzą rodziców) Zbieraj dowody złego traktowania Ochrona prawna Przemoc fizyczna i psychiczna to przestępstwo Możesz złożyć zawiadomienie na Policji Szkoła i instytucje są zobowiązane Ci pomóc Wsparcie psychologiczne Skorzystaj z bezpłatnej pomocy psychologa Telefony zaufania oferują profesjonalne wsparcie Najważniejsze: Nie jesteś sam Nie Twoja wina Masz prawo do bezpiecznego domu i szacunku Pamiętaj - Twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze! Nie bój się prosić o pomoc.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.