Wiem że całe życie będę sam mam 23 lata i jestem prawiczkiem nie mam tego czego chcą kobiety więc ch

Witam , a może należało by popracować nad postrzeganiem tego. Skąd się bierze takie czarno- białe myślenie. Proszę rozważyć konsultację z psychoterapeutą, który jest równocześnie seksuologiem. Pozdrawiam.

Dzień dobry! Czasami przychodzi frustracja i trudne emocje. Warto wziąć wtedy głębszy oddech i odzyskać kontakt z tu i teraz. Być może porozmawiać z kimś życzliwym, popatrzeć na znaną, miłą twarz. Pod wpływem emocji i tak nie podejmie się dobrej decyzji, trudno wówczas o racjonalne myślenie. Gdy emocje opadną, być może warto zauważyć, że na świecie jest co najmniej 6 mld ludzi, więc gdy dobrze się rozejrzeć, każdy ma szansę znaleźć dla siebie kogoś odpowiedniego, chyba że sami blokujemy innym dostęp do siebie. Z reguły generalizacje typu nigdy, nikt, nigdy, żadna kobieta itd są zwyczajnie nieprawdziwe, bo wśród 6 mld (w tym połowa kobiet) na pewno znajdzie się wyjątek. To samo dotyczy myśli, że jest za późno. Nigdy, do końca życia nie jest za późno na stworzenie dobrych relacji, a przede wszystkim na odczuwanie szczęścia i satysfakcji. Pozdrawiam serdecznie!

Szanowny Panie,
Pana wiadomość zawiera wiele negatywnych myśli na temat Pana sytuacji. Rozumiem, że jest Panu trudno z powodu sytuacji, w której się Pan znajduje, natomiast zastanawiam się również skąd myśl, że ominęło Pana życie i z jakiego powodu uważa Pan, że jest za późno? Skąd Pan wie, że całe życie będzie Pan sam? Być może rozmowa z kimś zaufanym, lub z psychologiem pomoże Panu uzyskać wsparcie oraz zidentyfikować źródło takich przekonań. Trzymam za Pana bardzo mocno kciuki i życzę wszystkiego dobrego!

To, co piszesz, brzmi jak ogromny ciężar, który nosisz w sobie od dłuższego czasu — jakbyś już dziś próbował zamknąć przed sobą przyszłość, żeby mniej bolało rozczarowanie. Często kiedy ktoś długo doświadcza samotności, braku bliskości czy poczucia odrzucenia, pojawia się przekonanie, że tak będzie zawsze. W takich momentach umysł bardzo łatwo zamienia obecny ból w pewność dotyczącą całego życia.

Warto jednak zauważyć, że masz 23 lata — to nie jest moment, w którym można uczciwie powiedzieć, że „jest za późno”. To raczej etap, w którym wiele osób dopiero zaczyna budować relacje, uczyć się bliskości, poznawać siebie i swoje miejsce w kontakcie z drugim człowiekiem. Fakt, że do tej pory nie było związku ani doświadczeń seksualnych, nie mówi nic o Twojej wartości ani o tym, co jest jeszcze możliwe.

Bardzo często za takim myśleniem stoi nie tyle obiektywny brak szans, ile narastające poczucie, że „czegoś mi brakuje”, „inni są dalej”, „nie mam tego, czego ktoś mógłby chcieć”. Problem polega na tym, że kiedy człowiek zaczyna patrzeć na siebie wyłącznie przez ten filtr, każda kolejna sytuacja społeczna staje się jeszcze trudniejsza, bo rośnie napięcie, porównywanie się i wycofanie.

To, że dziś czujesz się samotny, nie oznacza, że jesteś skazany na samotność. Ale zanim pojawi się relacja z kimś, bardzo ważne jest, żeby nie budować obrazu siebie wyłącznie wokół braku związku. Kobiety nie szukają jednego konkretnego wzorca ani „idealnego zestawu cech”. Znacznie częściej znaczenie ma to, czy ktoś potrafi być autentyczny, obecny, czy daje poczucie bezpieczeństwa i czy sam nie przekreślił siebie zanim ktokolwiek zdąży go poznać.

Rozumiem też, że możesz chcieć „pogodzić się” z samotnością, bo to brzmi jak sposób na zmniejszenie bólu. Ale czasem za takim pogodzeniem kryje się raczej rezygnacja niż prawdziwa akceptacja. A rezygnacja często sprawia, że człowiek jeszcze bardziej zamyka się na to, co mogłoby się wydarzyć.

Może ważniejsze od pytania „jak pogodzić się z tym, że będę sam” byłoby dziś pytanie: co sprawiło, że uwierzyłeś, że jesteś kimś, kogo nikt nie może chcieć?

Bo zwykle właśnie tam znajduje się najważniejszy punkt do zatrzymania się i przyjrzenia sobie uważniej.