W jaki sposób poradzić sobie z dołem życiowym w wieku 17 lat?

Witam Cię serdecznie,

cieszę się, że do mnie napisałaś. Widzę, że targają Tobą skrajne emocje, mimo wszystko jesteś w stanie odróżnić te dobre od złych, destruktywnych. Jesteś osobą świadomą siebie i własnej tożsamości, dojrzałą jak na tak młody wiek. Sam fakt wkraczania w dorosłość, mam tu na myśli wspomnianą osiemnastkę, może powodować u młodego człowieka stany, w których traci on sens w życiu, a także strach i lęk związany z tym, co oferuje mu życie. Chciałabym, żebyś pamiętała, że jesteś wartościową osobą, zrobiłaś pierwszy bardzo ważny dla siebie krok, chcesz zmienić siebie i swoje nastawienie do przyszłości i tego co Cię czeka w dalszym życiu. Wykorzystaj obietnicę, którą sobie złożyłaś a propos ukończenia 18 lat, tak abyś mogła wejść w dorosłość z nastawieniem, które w przyszłości pomoże Ci w byciu szczęśliwą i spełnioną. Myślę, że potrzebujesz uporządkować i przypomnieć sobie to, co do tej pory osiągnęłaś, zastanowić się nad tym, co jeszcze możesz zrobić, a także jak czerpać z tego pełną satysfakcję i cieszyć się z życia. Daj sobie szansę, skorzystaj z możliwości konsultacji z psychologiem, który pomoże Ci odnaleźć twoje dobre strony i na ich podstawie pokaże jak budować pozytywny obraz siebie. Jeśli potrzebujesz, zapraszam Cię do kontaktu mailowego, kontakt@psychodia.pl.

Wierzę w to, że dasz sobie szansę na pokochanie siebie samej,

pozdrawiam,

Diana

Witaj Aneto, bardzo fajnie, że szukasz pomocy, że jest w Tobie chęć walki i zmiany Twojej sytuacji. Nie piszesz nic o znajomych, przyjaciołach... jeżeli są takie osoby w Twoim środowisku to one mogą stanowić dla Ciebie swoistego rodzaju wsparcie, na zasadzie "wygadania się", wyrzucenia z siebie negatywnych emocji. Nie powinnaś czekać z wizytą u psychologa. Zachęcam Cię abyś skorzystała z pomocy psychologa szkolnego. Pamiętaj, że obowiązuje go tajemnica zawodowa i wszystkie kwestie poruszane w gabinecie pozostaną między wami.

Witam pani Aneto.
Widzę, że niedługo zostanie panie dorosłą kobietą, a przed panią coraz więcej decyzji i wyborów:]
Te myśli i emocje, o których pani pisze wskazują na myślenie i widzenie 'przez ciemne okulary', to szkodliwe. Warto zadbać o swój stan psychiczny (myśli, uczucia, dążenia) i o fizyczny (chęć do życia). Jak to zrobić? Zależy to od podłoża takiego myślenia. U pani wygląda na to, że kształtują się pani granice psychologiczne, tożsamość, trwa proces, o którym można powiedzieć, że szuka pani odpowiedzi na pytania: kim jestem, dokąd zdążam w życiu, gdzie chce pracować itd. To jest dłuższy proces. Warto w nim popatrzeć z dystansu na wiele swoich cech, ale najłatwiej zrobić to na spotkaniu indywidualnym. Także zapraszam do siebie chociaż na jedno spotkanie, żeby porozmawiać. Czy jest pani z Gdańska czy możliwy jest kontakt tylko drogą internetową?

Pozdrawiam i proszę o odpowiedź

Robert Turek

Witam Pani Aneto
Może jest ktoś w Pani bliskim otoczeniu, kto byłby dla Pani wsparciem i pomocą? Może jest ktoś kogo Pani lubi i kto jest Pani życzliwy? Jeśli tak to warto z taką osobą rozmawiać i pozwolić jej żeby była dla Pani wsparciem. Serdecznie pozdrawiam Alicja Giezek