W jaki sposób lingwistyczna koncepcja psychoanalizy (Lacan, "szkoła francuskiego nurtu") może pomóc

W lacanowskiej szkole psychoanalizy istotne jest w jaki sposób język, którym posługuje się klient/pacjent kreuje jego rzeczywistość. Jeśli chodzi o zastosowanie tego nurtu psychoterapeutycznego do zaburzeń lękowych, sugeruję konsultację z psychoterapeutą pracującym w tym nurcie, co umożliwi ustalenie czy ten rodzaj pracy Pani/Panu odpowiada i pomaga.

Dzień dobry

Psychoanalityczna teoria Lacana odnosi się przede wszystkim do symbolicznego znaczenia języka, jako nośnika treści podświadomych, który może odzwierciedlać rodzaj relacji do Innego, czyli otoczenia, ludzi, kultury.

Zaburzenia lękowe mogą zatem powstawać w wyniku poczucia niezrozumienia lub niewłaściwej relacji z otaczającą rzeczywistością. Objawy lękowe rozumiane są tutaj jako informacja o występujących w Pacjencie trudnościach, umiejscowionych w podświadomości. Z perspektywy Lacana, konfliktowość człowieka ma swoje źródło w braku lub niemożności zaspokojenia pragnień, lęk może konsekwencją obawy przed tym co niezrozumiałe, niewypowiedziane i niezaspokojone.

W tym kontekście analiza lacanowska ma za cel redukcję lęku poprzez zrozumienie jego przyczyn i konfliktów występujących pomiędzy obszarem symbolicznym (e.g. język), wyobrażeniowym (e.g. szeroko pojęte przeżycie Pacjenta) a realnym (tym co niemożliwe do zsymbolizowania i budzące lęk).

Język, rozmowa, mowa są zarówno nośnikiem treści dla Pacjenta, jak i materiałem do analizy dla terapeuty, który poprzez warstwę werbalną zyskuje dostęp do lęków oraz nieuświadomionych obszarów konfliktowych Pacjenta, których właśnie lęk jest emanacją.

Analiza lacanowska to metoda pracy oparta w dużej mierze na symbolice, dlatego też skierowana jest do Pacjentów z wyższych poziomów organizacji osobowości, u których zdolność do symbolizacji jest głębiej rozwinięta i możliwa jest praca wglądowa.

Z wyrazami szacunku
Karolina Misztal

Lacanowska psychoanaliza może pomóc osobie z zaburzeniami lękowymi, pokazując, że lęk nie wynika tylko z sytuacji zewnętrznych, ale też z tego, jak funkcjonuje nasz język i pragnienia. Terapia pozwala rozpoznać słowa i wzorce myślowe, które automatycznie wywołują lęk, i zrozumieć, w jaki sposób nieświadome mechanizmy wpływają na jego nasilenie. Pacjent uczy się zmieniać swoje podejście do lęku, przerywać powtarzające się narracje, które go podtrzymują, i nadawać mu sens, dzięki czemu przestaje być paraliżującym, bezkształtnym uczuciem. W efekcie lęk staje się czymś, co można obserwować, rozumieć i stopniowo osłabiać jego siłę.