Szukam specjalisty od terapii rodzinnej, ale głównie chodzi o relacje matka-córka. Ja jako córka szu

Dzień dobry,
Wspólna terapia może być szansą na poprawę relacji z rodzicem, jednak nie jest dobrze oczekiwać, że dzięki terapii rodzic się zmieni, coś zrozumie, zmieni swój stosunek do nas. tak może się stać, ale nie musi. Natomiast na pewno Pani może się zmienić, zmienic swój stosunek do mamy, i samo wniesienie do relacji uczuć i emocji, które Pani ma wobec mamy, już może Pani pomóc. Tak więc jak najbardziej ma to sens. Ważne jest, żeby mama rzeczywiście chciała uczestniczyć w takiej terapii, żeby to nie było "dla świętego spokoju". Zawsze może też Pani skorzystać z terapii iindywidualnej żeby sama popracować nad sobą w kontekście relacji z mamą. W obu orzyoadkach zapraszam, mam doświadczenie pracy w relacjach z rodzicami, jeśli dla Pani forma online jest ok.
Pozdrawiam
Justyna Wojciechowska

Dzień dobry. Terapia rodzinna może być cennym doświadczeniem i skutecznym rozwiązaniem, jeśli wszystkie zainteresowane osoby wyrażają wolę i gotowość uczestniczenia w niej. Myślę też, że w przypadku trudności w relacjach warto poszukać indywidualnej pomocy dla siebie, ponieważ nasze możliwości "zmienienia" kogoś są bardzo mocno ograniczone. Możemy natomiast pracować nad własnymi przekonaniami, reakcjami i zachowaniem, tak aby czyjeś postępowanie nie wywierało na nas destrukcyjnego wpływu. Pozdrawiam.

Czy szuka Pani terapii rodzinnej dla Was obu? Jeżeli tak, to jest pytanie o jej motywację. Rozumiem, że po Pani stronie jest aktywne poszukiwanie specjalisty. Co chce Pani uzyskać? Jeśli chciałby Pani, żeby mama w wyniku terapii zrozumiała jak bardzo Pani jest z nią trudno i zaczęła lepiej, zdrowiej funkcjonować, to nie ma żadnej gwarancji, że spełnią się Pani oczekiwania. Oczywiście Pani mama może coś zmienić w swoim postępowaniu, ale to zależy tylko od niej. Prawdopodobnie ma Pani na to niewielki wpływ. Jeśli to jest zła wiadomość, to mam też dla Pani dobrą wiadomość. Ma Pani bardzo duży wpływ na swoje życie, swoje funkcjonowanie a także własny dobrostan i satysfakcję z życie. Proszę nie przyjmować założenia, że :"nie mogę być szczęśliwa, dopóki mama będzie tek się zachowywać". Przeciwnie : ma Pani wszelkie szanse i prawo dobrze, satysfakcjonująco żyć mimo problemów mamy. Dlatego moim zdaniem najlepiej zainwestować swój czas i energię we własną terapię i pracę nad sobą. To ma duże szanse powodzenie. A pewna poprawa relacji z mamą, lub chociaż uczynienie ich znośniejszymi będzie zapewne dodatkowym efektem takiej pracy. Pozdrawiam serdecznie - Ewa W