Synek ma 3 latka a około 6 tygodni temu zakrztusił się jedzeniem. Gdy go ratowaliśmy wypróżnił się w

Synek ma 3 latka a około 6 tygodni temu zakrztusił się jedzeniem. Gdy go ratowaliśmy wypróżnił się w majtki. Gdy już odzyskał oddech to płakał i mówił tylko o tym, że muszę go przebrać. Po tym incydencie, każde wypróżnienie komunikuje „bardzo boję kupy”. Żadne rozmowy ani prośby nie nakłonią go na skorzystanie z nocnika lub toalety (załatwia się w pampersach, chowa się w kącie i płacze a gdy go nie ma to wstrzymuje) Rozumie i wie jakie ma potrzeby - siku robi na nocnik i cieszy go to, kupa to katastrofa. Jak mam mu pomóc? Czy wizyta u psychologa pomoże? Może są jakieś triki o których jeszcze nie słyszałam? Rozmawiam z nim, gdy przebieram mu pieluchę, opowiadam że Ok ale powinien robić to na nocnik, na przykładzie brata i nas rodziców staram się odczarować załatwianie do toalety. Zabawki siadają na nocnik (taka zabawa, on ich sadza i udaje, że robią kupę - śmieje się przy tym), kotek chodzi do kuwety, wszystko to wie i rozumie a kiedy przychodzi jego kolej zaczyna płakać i żadne słowa do niego nie docierają- nie będę sadzać go na siłę na nocniku, nie zakładanie pampersa powoduje wstrzymywanie naprawdę długo. Bardzo proszę o pomoc.