Sama nie wiem jak zacząć... Od bardzo długiego czasu a szczególnie te ostatnie dni są dla mnie jakąś

Sama nie wiem jak zacząć... Od bardzo długiego czasu a szczególnie te ostatnie dni są dla mnie jakąś męczarnią. Nie mam już sił nawet wstawać z łóżka nawet otworzyć oczu. Na nic nie mam siły. Najchętniej jak bym mogła to cały czas bym chciała być sama ale tak się nie da. Odsunelam sie od rodziny nawet już ze znajomymi praktycznie nie mam żadnego kontaktu. Jak już coś robię to z przymusu. A noce są w tym wszystkim najgorsze. Mozna powiedzieć że prawie nie śpię jak zasnę do godz.3:00 to i tak dobrze nieraz zdarza mi się wogole nie spać . To jest tak męczące bo sama nie wiem co mam ze sobą zrobić. Tyle okropnych myśli przychodzi do głowy . Łzy lecą choć nie placze. Nie mam już po prostu na nic sil kompletnie na nic. Czuje że to wszystko mnie za bardzo przytłacza . Sama nie wiem już co czuje. Nie wiem czy cokolwiek coś czuje... Nie mogę już słuchać ze mam się ogarnąć i przestać się nad sobą urzalac. Zaczynam się zastanawiać co robię nie tak co robię źle... Mam wrażenie że każdemu przeszkadzam . Jak kładę się do łóżka to z nadzieją żebym wreszcie zasnęła i zeby okazało się ze to wszystko sen. Brałam różne leki i na początku wydawało się że czuje się lepiej ale po jakimś czasie to i tak wszystko wracalo. Nie da się tego tak opisać... I jaki jest w tym sens? Tego wszystkiego. ?