Dzień dobry, Od pewnego czasu czuję się bardzo źle, uczucie pustki przeplatane ze smutkiem. Moj sta

Szanowny Panie, pisze Pan, że okresowe obniżenie nastroju powraca co jakiś czas jest więc stanem stałym-nawracającym, niepokój wzbudza również zdanie o poczuciu bycia kontrolowanym. Może to mieć podstawy lękowe jednak powinno być zdiagnozowane przez specjalistę. Zachęcam do diagnozy u psychologa-psychoterapeuty który zaleci dalsze kroki postępowania. Pozdrawiam.

Niepokojące są opisywane przez ciebie objawy psychotyczne, ja w takiej sytuacji zawsze zalecam konsultację psychiatryczną. Pozdrawiam.

Polecam wizytę u psychologa diagnosty lub terapeuty. On pokieruję co dalej.

Nie próbowałbym rozwiązać Pana problemów w kategoriach "poprawy" czy "normalizacji", lecz raczej zachęcałbym do głębszego zrozumienia samego siebie, Pana relacji z otoczeniem i sensu Pana istnienia.

Poczucie, że codzienne czynności są bezsensowne, może odzwierciedlać kryzys egzystencjalny – moment, w którym zadaje Pan sobie pytania o wartość i sens swojego życia.

Śmierć koleżanek (współczuję Panu) przypomina nam o naszej własnej skończoności, korzystnym może być zastanowienie się w jaki sposób te straty wpłynęły na Pana poczucie istnienia i podejście do życia. Śmierć innych często stawia nas w obliczu pytań o naszą własną śmiertelność, o sens życia.

Zapraszam

Dziękuję, że tak szczerze opisałaś swój stan – to wymaga odwagi. To, co piszesz, wygląda na bardzo trudne doświadczenie. Uczucie pustki, smutku, spadek energii czy poczucia sensu po trudnych wydarzeniach (jak śmierć bliskich osób) to naturalna reakcja żałoby i przeciążenia psychicznego. Ale wspominasz też o czymś bardzo ważnym – o doznaniach, które nazywasz „urojeniami”, czyli wrażeniu, że ktoś Cię kontroluje albo zna Twoje myśli. To nie są typowe objawy zwykłego smutku czy żałoby i mogą świadczyć o poważniejszym zaburzeniu funkcjonowania psychicznego.

W takiej sytuacji najważniejsze jest, żeby nie zostawać z tym samemu. Zachęcam Cię do jak najszybszego kontaktu ze specjalistą – psychiatrą lub psychologiem – który może ocenić Twój stan i zaproponować odpowiednie wsparcie lub leczenie. To nie jest oznaka słabości, tylko troski o siebie.

To, co przeżywasz, jest realne i obciążające. Nie musisz przez to przechodzić sama – odpowiednia pomoc może przynieść ulgę i poczucie bezpieczeństwa.