Przez większą połowę życia byłam odizolowana od ludzi z uwagi na złe samopoczucie wśród społeczeństw

Dzień dobry,

Nie znam Pani ani historii Pani życia w związku z czym nie jestem wstanie przewidzieć, jak będzie Pani funkcjonowała w przyszłości. Terapia zajęciowa to bardzo dobry pomysł, gdyż łączy ona relaks z kontaktem z innymi. Niestety w Pani przypadku to o wiele za mało. Pani problemy mają wieloletni i dosyć rozległy charakter a ich źródeł można dopatrywać się już w dzieciństwie. Polecam rozpoczęcie psychoterapii, która pozwoliłaby na przepracowanie problemów z przeszłości, pomogłaby poprawić jakość relacji oraz funkcjonowania w społeczeństwie. W szczególności dobrym rozwiązaniem byłby wybór terapii w nurcie psychodynamicznym, ponieważ poświęca się w niej dużo uwagi dzieciństwu oraz relacjom z innymi ludźmi. W obliczu tych trudności ważne jest również Pani nastawienie związane z nadzieją na poprawę. Jeśli razem z terapeutą postawi sobie Pani za cele dążenie do posiadania znajomych, dobre samopoczucie i poczucie komfortu psychicznego to sądzę, że jest to w dużej mierze możliwe do osiągnięcia w przyszłości. Pozdrawiam serdecznie

Sądzę, że jest duża szansa na poprawę Pani samopoczucia i funkcjonowania, jednak zależy to w dużej mierze od tego, na ale zaangażuje się Pani w psychoterapię u odpowiedniego dla siebie psychoterapeuty_tki. Wierzę w to, że każdy człowiek ma wrodzony potencjał do osiągnięcia dobrostanu psychofizycznego, życiowego spełnienia i budowania satysfakcjonujących relacji, niezależnie od środowiska domowego, w którym przyszło mu wzrastać. Kluczowe wydaje mi się znalezienie takiego gabinetowego wsparcia, w którym będzie czuła się Pani na tyle bezpiecznie, żeby zbudować relację terapeutyczną opartą na szacunku i zaufaniu i w ramach tej relacji pracować na osiągnięciem Pani celów w terapii. Sama terapia zajęciowa może tutaj nie wystarczyć. Pozdrawiam i życzę powodzenia w wychodzeniu z izolacji!

Dzień dobry,
warto przyjrzeć się temu, co dokładnie sprawia, że kontakt z innymi ludźmi jest dla Pani tak trudny. Jakie uczucia pojawiają się w tych sytuacjach? Co może kryć się pod opisywanym napięciem, czy jest to np. lęk przed oceną, odrzuceniem, brak poczucia bezpieczeństwa, czy obecna sytuacja życiowa.
Czasami trudno jest samodzielnie znaleźć odpowiedzi na te pytania, wtedy pomocna bywa rozmowa ze specjalistą, takim jak psycholog lub psychoterapeuta.
To bardzo cenne, że podjęła Pani terapię zajęciową i zauważyła pierwsze efekty, warto zwrócić uwagę, co pomagało poczuć się Pani lepiej w grupie. To pokazuje, że zmiana jest możliwa. Warto również zastanowić się, z czym może wiązać się obecne pogorszenie samopoczucia.
Odpowiadając na Pani pytanie, tak, jest szansa na to, aby poczuć się swobodniej w relacjach, zmniejszyć napięcie i budować satysfakcjonujące znajomości. To proces, który wymaga czasu, ale może być osiągalny, szczególnie przy odpowiednim wsparciu.
Pozdrawiam serdecznie,
Katarzyna Głód