Po czym poznać obniżony i podwyższony poziom pożądania seksualnego?

Dobry wieczór,

rozpocznę odpowiedź od objaśnienia, na czym polega dysfunkcja seksualna, następnie zaś odniosę się do kwestii obniżonego i podwyższonego poziomu pożądania seksualnego.
Z dysfunkcją seksualną mamy do czynienia, gdy zostaną spełnione ogólne kryteria opisane w ICD-10 (Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych), tj.:
1. Osoba nie jest zdolna do uczestniczenia w związkach seksualnych odpowiednio do swych pragnień.
2. Dysfunkcja występuje często, lecz w pewnych sytuacjach może się nie ujawniać.
3. Dysfunkcja występowała przez co najmniej 6 miesięcy.
4. Dysfunkcji nie można przypisać innym zaburzeniom psychicznym i zaburzeniom zachowania wg ICD-10 ani schorzeniom somatycznym (jak zaburzenia endokrynologiczne) czy farmakoterapii.
W klasyfikacji ICD-10 mamy do czynienia z dysfunkcją seksualną zw. z brakiem lub utratą potrzeb seksualnych (F.52), która wiąże się z:
1. Brakiem lub utratą pożądania seksualnego, przejawiającego się zmniejszeniem zainteresowania tematami seksualnymi, myślenia o sprawach seksualnych z uczuciem pragnienia oraz zmniejszeniem wyobrażeń seksualnych.
2. Brak zainteresowania inicjowaniem aktywności seksualnej zarówno z partnerem, jak i w sytuacji samotnej masturbacji, co prowadzi do aktywności seksualnej o częstości wyraźnie mniejszej od oczekiwanej, biorąc pod uwagę wiek i okoliczności, lub o częstości bardzo znacznie obniżonej w porównaniu z poziomem poprzednio dużo wyższym.
W skrócie – ma miejsce:
 Osłabienie popędu seksualnego
 Niepodejmowanie kontaktów seksualnych
 Brak kontaktów autoerotycznych
 Brak fantazji i snów erotycznych

Przyczyny mogą mieć charakter:
• biologiczny, m.in.:
 konstytutywna cecha wiek
 zaburzenia hormonalne (niedobór estrogenów, androgenów, hiperprolaktynemia, nadczynność i niedoczynność tarczycy)
 choroby (np. cukrzyca, choroba reumatyczna, choroby serca, nerek, depresja, schizofrenia)
 wpływ leków (psychotropowe, przeciwnowotworowe, kardiologiczne, hormonalne)
 zabiegi operacyjne (mastektomia, hysterektomia)
 niepłodność, leczenie bezpłodności
 inne dysfunkcje seksualne
 alkoholizm, narkomania
• psychologiczny, m.in.:
 stres, przemęczenie
 zaabsorbowanie codziennymi obowiązkami
 fobie seksualne
 lęk przed utratą kontroli, przyjemnością
 zaburzony obraz własnego ciała
 rygoryzm religijny
 ambiwalencja wobec seksualności
 czynniki urazowe (np. doświadczenie przemocy seksualnej)
 zaburzenia psychiczne

• partnerski, m.in.:
 nieatrakcyjność partnera
 negatywne uczucia wobec partnera
 zaburzenia w komunikacji
 konflikty małżeńskie
 brak szacunku do partnera
 miłość do innej osoby


W ICD-10 nie ma kryteriów diagnostycznych dotyczących nadmiernego popędu seksualnego. Wg. prof. Lwa-Starowicza charakteryzuje się on patologicznym nasileniem zainteresowań i aktywności seksualnej, tak iż potrzeby seksualne dominują nad innymi, stanowiąc o sensie życia. Inne dziedziny życia stają się nieważne.
Nadmierna aktywność seksualna prowadzi do problemów z funkcjonowaniem społecznym. Obejmuje:
• nałogową masturbację
• promiskuityzm (kontakty seksualne pozbawione więzi uczuciowych, podejmowane z przypadkowymi partnerami) hetero- i homoseksualny
• uzależnienie od pornografii
• natrętne fantazje
• seks przez telefon

Ufam, że pomogłam.
dr Monika Gmurek

A ja proponuję zrobić sobie test na Andropauzę i przy okazji zapoznać się z objawami obniżonego testosteronu. Test jest na mojej stronie w dziale częste pytania, ale adresu podawać nie mogę.