Od pół roku licze kalorie. Schudłam, ale rezultaty mnie nie zadowalają. Męczy mnie to psychicznie. G

Szanowna Pani, trudno mi uwierzyć, że problemy z Pani wagą i wyglądem oraz granicami, pojawiły się pół roku temu. Jeśli trwają dłużej, rekomendowałabym konsultację psychologiczną w kierunku diagnozy i terapii zaburzeń, zwłaszcza takich, którym towarzyszą zaburzenia odżywania. Opis Pani trudności sugeruje, że w ostatnich 2 latach mogła Pani doświadczyć jakichś zmian w życiu, tudzież nawarstwiły się frustracje z lat poprzednich i skutkują kryzysem, który "woła" o kontrolę, nowe strategie, pomoc.

Dzień dobry, z Pani listu wynika, że w dniach, gdy nie liczy Pani kalorii działa Pani całkiem inaczej, niż w dni, gdy skupia się Pani na liczeniu kalorii. Chciałabym móc powiedzieć, że to naturalne; że Pani organizm domaga się jedzenia po okresach nie dojadania. Ale obawiam się, że może być Pani w stanie zaawansowanym pod kątem zaburzeń żywienia. Niepokoi mnie też ten wątek, o braku miesiączki. Rozregulowanie hormonów, które prowadzi do braku miesiączki, to poważny problem. A jeśli do rozregulowania doszło z powodu niedożywienia, mamy do czynienia z potężnym kłopotem. I nie o permareksji mowa, ale o anoreksji. A ta im wcześniej zdiagnozowana tym ma lepsze rokowania. Rekomenduję, jak najszybszy kontakt z psychologiem klinicznym. Zachęcam też do podjęcia pracy nad istotnymi wyzwaniami osobistymi, w tym nad pewnością siebie. Obsesja żywieniowa często zaczyna się w punkcie, w którym kobieta odkrywa, że jej wartość zależy od wyglądu. To nieprawda, ale wiele z nas wychowano w schemacie "podobania się". Dążymy więc do tego także w dorosłym życiu, i za wszelką cenę, zapominając o innych istotnych aspektach swojej osobowości. Warto się temu przyjrzeć. Zachęcam do kontaktu:D

Opis Pani problemu jest bardzo przejmujący - pojawia się mi się skojarzenie z zadręczaniem kiedy Pani opisuje swoje natarczywe myśli o liczeniu kcal, bycia na deficycie kalorycznym, itd. Dobrze, że się Pani odezwała i poważnie potraktowała swój stan. Z opisu Pani objawów można podejrzewać u Pani rozwinięcie się zaburzeń odżywiania, ale wymaga to diagnostyki u specjalisty. Niezależni od diagnozy (czy to jest zaburzenie odżywiania czy kryzys życiowy czy jeszcze coś innego) to jednak coś musiało wydarzyć się w Pani życiu takiego, co uaktywniło opisany przez Panią problem. Aby się z tym uporać zalecalabym kontakt z psychoterapeutą.

Dzień dobry, rozumiem, że pomimo utraty wagi nadal liczy Pani kalorie i to jest dla Pani trudne do zniesienia. Uważam, że potrzeba poczucia kontroli nad jedzeniem, nad nieprzybieraniem na wadze może mieć swoje głębsze źródło. Odżywianie, prawidłowa waga są obszarami, nad którymi w Pani poczuciu może być wrażenie dużej kontroli, której może brakować w innych obszarach życia. Granica pomiędzy prawidłowym dbaniem o własny wygląd, wagę, a zaburzeniami odżywiania, czy problemami natury psychologicznej jest bardzo delikatna i łatwo ją przekroczyć. To bardzo ważne, że poprosiła Pani o komentarz ponieważ sytuacja staje się już niepokojąca. Czytam, że ma Pani problem z kontrolowaniem czynności jedzenia w sytuacji, w której nie towarzyszy Pani aplikacja do liczenia kalorii. Myślę, że warto byłoby popracować nad umiejętnościami kontroli i znaleźć źródło przyczyniające się do takiego zachowania. Praca nad nawykami żywieniowymi jest również bardzo ważna. Niepokojąca jest też informacja o zanikaniu miesiączkowania. Z tego powodu zalecałabym, jak najszybszą konsultację ze specjalistą. Zapraszam na konsultację osobiście lub via Skype. Serdecznie pozdrawiam i życzę powodzenia. Agnieszka Jaślikowska-Nowak