Od bardzo długiego czasu (to już się ciągnie od miesięcy) czuję się niezrozumiana przez innych, rodz

Smutek i uczucie pustki, trudność zapanowania nad emocjami, problemy z koncentracją i podejmowaniem decyzji, unikanie znajomych i różnych form aktywności, brak energii, zaczernianie myśli, obniżony nastrój, poczucie winy, niewywiązywanie się z obowiązków to niepokojące objawy, które są wyraźnym sygnałem do rozmowy z najbliższymi, a następnie zgłoszenia się o pomoc do profesjonalisty. Nie wolno bagatelizować tych objawów, ponieważ mogą one wskazywać na depresję. Proponuje podzielić się tym, przez co przechodzisz z najbliższymi i poproś o uważne wysłuchanie. Ponadto możesz poprosić o spotkanie ze szkolnym psychologiem, zwrócić się do lekarza pierwszego kontaktu, poprosić o zapisanie na konsultację do poradni psychologiczno-pedagogicznej. Życzę wszystkiego dobrego, proszę nie zwlekać z pomocą. Z wyrazami szacunku Agnieszka Petruczenko

Dzień dobry to co Pani opisuje jest trudne - życie w uczuciu izolacji emocjonalnej i niekompatybilności z otoczeniem. Wszystko to sugeruje długotrwałe obniżenie nastroju. Jest to niebezpieczny stan, który pozostawiony samemu sobie może przekształcić się w epizod depresyjny. Zalecałbym konsultację psychologiczną/psychoterapeutyczną, w celu określenia w jakim stanie obecnie się Pani znajduje - jakie jest jego nasilenie. Ważne jest by pamiętać, iż cierpienie odczuwane przez osobę w depresji może być nie zauważane lub bagatelizowane przez otocznie. Spowodowane to jest nieznajomością tematu a nie brakiem empatii. Dlatego proponuje skorzystanie z pomocy specjalistycznej, która spowoduje poprawę samopoczucia i funkcjonowania. Pozdrawiam Krzysztof Czułno

Dzień dobry, Powodów opisanego przez Panią samopoczucia może być wiele i aby móc odpowiedzieć na Pani pytanie potrzebny byłby bardziej dokładny wywiad. Sugeruję skontaktować się z psychologiem i omówić dokładnie Pani sytuację. Pozdrawiam Emilia Trzcińska

Dzień dobry. Bardzo dziękuję za podzielenie się tymi trudnymi przeżyciami. To, co Pani opisuje – przewlekłe poczucie niezrozumienia, pustki, przytłaczające poczucie winy z powodu drobnostek oraz wrażenie, że ciągle się zawodzi – brzmi jak sygnał głębokiego wyczerpania psychicznego. Pyta Pani, dlaczego tak się dzieje. Kiedy zmagamy się z długotrwale obniżonym nastrojem, nasz "wewnętrzny krytyk" często przejmuje kontrolę. Zaczynamy patrzeć na siebie przez pryzmat wyolbrzymionych niedoskonałości, co potęguje lęk przed odrzuceniem i poczucie niepasowania do reszty. Z kolei trudności w nazwaniu i opanowaniu emocji to naturalny skutek przeciążenia organizmu, który od miesięcy funkcjonuje w ciągłym napięciu. To wszystko, czego Pani doświadcza, to reakcja na trudności, a nie dowód na to, że jest z Panią coś nie tak. Z tak dużym ciężarem nie musi, a wręcz nie powinna Pani radzić sobie sama. Gorąco zachęcam do umówienia się na konsultację psychologiczną. W bezpiecznej, wolnej od ocen przestrzeni gabinetu (lub online) wspólnie przyjrzymy się tym emocjom, uporządkujemy je i znajdziemy sposób na to, aby odzyskała Pani wewnętrzny spokój oraz poczucie akceptacji. Pozdrawiam serdecznie i zapraszam do kontaktu.