Moja matka miewa wybuchy gniewu, wściekłości. Jestem prawie pewna, że wiem, dlaczego. Jest uzależnio

3 odpowiedzi
Moja matka miewa wybuchy gniewu, wściekłości. Jestem prawie pewna, że wiem, dlaczego. Jest uzależniona od leków psychoaktywnych. Kiedyś się w ten sposób nie zachowywała. Była to osoba do rany przyłóż. Teraz jej zachowanie jest bardzo zmienne. Wczoraj nakrzyczała na mnie zupełnie bez powodu. Odnosiła się do mnie bardzo niegrzecznie, chociaż nawet nie byłam winna. To nie był pierwszy raz. Jednak mam dość udawania, że pada deszcz, gdy jestem opluwana. Oczekuję, że matka mnie przeprosi za swoje wczorajsze zachowanie. Jednak ona wydaje się w ogóle nie mieć takiego zamiaru. Raczej nie uważa, żeby postąpiła źle. Jak mam się zachować? Czuję się urażona. Nie zostałam jednak przeproszona. Mam udać, że nic się nie stało i rozmawiać z matką, jakby nigdy nic? Czy mam być obrażona i czekać aż domyśli się, że powinna przeprosić? Obawiam się, że jeżeli zwrócę jej uwagę, że powinna mnie przeprosić, zareaguje gniewem i tylko pogorszę sprawę. Jej reakcje są nieprzewidywalne.
mgr Jolanta Suchłabowicz
Psycholog, Psychotraumatolog
Milanówek
Umów wizytę
Witam, Mama prawdopodobnie nie jest świadoma swoich reakcji i zachowań jeśli występują na skutek zażywanych środków psychoaktywnych, dlatego warto zebrać się na odwagę i powiedzieć jej o tym że martwi Pani się o nią i o swoich odczuciach związanych z tą sytuacją. Pozdrawiam Jolanta Suchłabowicz
Znajdź eksperta
mgr Izabela Krzywicka
Psycholog, Psychotraumatolog, Seksuolog
Gdańsk
Umów wizytę
Witam serdecznie,

zalecam przyjrzeć się lekom jakie przyjmuje mama i zapoznać się z dodatkowymi informacjami czy jednym ze skutków ubocznych nie są nagłe zmiany nastroju i zachowania.. no i przede wszystkim porozmawiać z mamą i przedstawić jak bardzo martwią Panią jej zmienne nastroje i zachowania ..
wszystkiego dobrego ..
mgr Marek Szafrański
Psycholog
Wrocław
Umów wizytę
Dzień dobry Pani.

Jest Pani w trudnej sytuacji i rozumiem jak trudno jest zwróci uwagę mamie na jej zachowanie. Nic nie robienie jest oczywiście drogą do nikąd i nie rozwiązuje problemu.

Mysle, ze rozmowa z mamą jest konieczna. Natomiast proponuje Pani, aby skupiła się jedynie na swoich emocjach i uczuciach. Proszę o nich powiedzieć mamie. Mama nie powinna się obrazić, jeśli będzie Pani opowiadała o sobie. Nie może/nie powinna podważać Pani uczuć, gdyż nie jest panią i nie może wiedzieć co pani czuje.

Podzielam Pani przewidywania co do możliwego zachowania mamy, jeśli zwróci jej pani uwagę. Dlatego właśnie proszę trzymać się jedynie tego co Pani czuje i jakie emocje wywołuje.

Życzę powodzenia

Podobne pytania

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest za krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.

Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:

Psycholog
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.