Moja córka dawno przestała już być nastolatka (jest po 30-stce),a taka sytuacj

Moja córka dawno przestała już być nastolatka (jest po 30-stce),a taka sytuacja trwa nadal.Córka jest chora przewlekłe -hashimoto,leczy się od przypadku do przypadku i ja przede wszystkim w tym upatruje głównego powodu takich zachowań.Do psychologa wreszcie zdecydowała się chodzić od roku .Po każdej wizycie byłam atakowana i wyzywana jako zła matka.Początkowo uznawałam to jako efekt terapii ,ale teraz uważam ,ze trwa to już zbyt długo.Czy psychoterapia nie powinna przechodzić jakichś etapów i kiedyś moment atakowania matki nie powinien się skończyć ?.Czy psycholog nie powinien na psychoterapii poruszyć również spraw zdrowotnych ?Martwię się bardzo , bo moje próby rozmów są bezskuteczne ,a wśród najbliższych brak jest jakiegokolwiek autorytetu ,aby ją namówić do leczenia czy tez dbania o siebie.Czy moja psychoterapia mogłaby jej pomoc,czy powinna zmienić psychologa ?

3 odpowiedzi


Szanowna Pani Proces psychoterapii kogokolwiek przebiega indywidualnie i trwa różnie długo, nawet, jeśli osoby mają "ten sam" problem, np. trudna relacja z matką. Ogólnie-czas trwania terapii zależy od konstrukcji psychicznej pacjenta, ciężkości jego życiowych doświadczeń, oraz od umiejętności psychoterapeuty. Słusznie porusza Pani temat etapów w psychoterapii. One następują, ale to zależy zarówno od metody pracy psychoterapeuty, jak i od gotowości samego pacjenta. Proszę Pani-myślę, ze dobrą decyzją byłoby, gdyby Pani sama udała się do psychoterapeuty z problemem trudnej relacji z córką, po to , żeby w ten sposób pomóc samej sobie, bo córka już ma pomoc psychoterapeuty. Pozdrawiam serdecznie Anna Majewska

mgr Anna Majewska

mgr Anna Majewska

psychoterapeuta

Warszawa

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Zrozumiałe jest, że sytuacja z Twoją córką jest dla Ciebie bardzo trudna i stresująca. Przyjrzyjmy się kilku aspektom tej sytuacji: Psychoterapia Córki Etapy Terapii: Psychoterapia rzeczywiście przechodzi przez różne etapy. W początkowych fazach terapii pacjenci mogą odczuwać i wyrażać silne emocje, takie jak złość, która często jest skierowana na najbliższych, w tym rodziców. Jest to część procesu, w którym pacjent próbuje zrozumieć i przepracować swoje emocje i doświadczenia z przeszłości. Rola Terapeuty: Terapeuta powinien prowadzić proces w sposób, który pomaga pacjentowi przejść przez te emocje i ostatecznie zrozumieć ich źródło. W idealnym scenariuszu, po jakimś czasie terapia powinna przynosić poprawę w relacjach interpersonalnych, a nie pogłębiać konflikty. Zdrowie i Hashimoto: Choroba Hashimoto i inne problemy zdrowotne mogą mieć znaczący wpływ na samopoczucie i zachowanie Twojej córki. Dobry psychoterapeuta powinien uwzględniać te aspekty w terapii, choć sama terapia psychologiczna nie zastąpi leczenia medycznego. Twoja Rola i Działania:Twoja Psychoterapia: Rozważenie własnej terapii może być bardzo pomocne. Terapia może pomóc Ci zrozumieć swoje emocje, nauczyć się radzić sobie ze stresem i konfliktami oraz znaleźć nowe sposoby wspierania córki, nie czując się przy tym bezradnie.Rozmowa z Terapeutą: Być może warto, abyś porozmawiała z terapeutą swojej córki, jeśli to możliwe. Wspólna sesja rodzinnej terapii mogłaby pomóc w zrozumieniu sytuacji i znalezieniu lepszych sposobów wspólnej komunikacji.Kroki, które możesz podjąć Konsultacja z Psychologiem: Znalezienie terapeuty specjalizującego się w terapii rodzinnej może pomóc. Terapeuta taki pomoże nie tylko Twojej córce, ale także Tobie i całej rodzinie lepiej zrozumieć i radzić sobie z problemami.Wsparcie dla Córki: Staraj się okazywać wsparcie dla córki, jednocześnie stawiając granice w relacji. Ważne jest, abyś dbała także o swoje zdrowie psychiczne i fizyczne.Edukacja o Hashimoto: Zrozumienie choroby Hashimoto i jak wpływa na zdrowie psychiczne i fizyczne może być bardzo pomocne. Rozważ skonsultowanie się z lekarzem specjalizującym się w tej chorobie, aby lepiej zrozumieć, jak można wspierać córkę.


Rzeczywiście to bardzo trudna sytuacja. Trwa już przewlekłe i nie traci na intensywności. W tej sytuacji musi Pani zadbac o siebie i zalecam pójść na psychoterapię, aby nauczyć się stawiać granice - nauczyć się komunikacji bez przemocy, by omówić sytuację rodzinna i zadbac o swoje bezpieczeństwo. Trudno mi wypowiadać się na temat procesu córki. Potrzebny byłby wgląd w Pani historie i Państwa rodziny, diagnozę córki. Jeśli córka jest pełnoletnia to sugerowanie jej zmiany terapeuty wpłynie na pogorszenie waszego konfliktu i wywoła kolejna wojnę między wami. Proszę tego nie robić. Zachecam do rozważenia także terapii rodzinnej, by spróbować nauczyć się razem komunikować. Moze Pani spróbować zaproponować to córce i uzasadnić, że to Pani chce poprawić relacje z nią - taka forma wypowiedzi jest wskazana. Nie wiem na ile córka się zgodzi lecz niezależnie od tego proszę pójść na psychoterapię by Pani miała wsparcie. Życzę wszystkiego dobrego!

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.