Moja córka dawno przestała już być nastolatka (jest po 30-stce),a taka sytuacj
Moja córka dawno przestała już być nastolatka (jest po 30-stce),a taka sytuacja trwa nadal.Córka jest chora przewlekłe -hashimoto,leczy się od przypadku do przypadku i ja przede wszystkim w tym upatruje głównego powodu takich zachowań.Do psychologa wreszcie zdecydowała się chodzić od roku .Po każdej wizycie byłam atakowana i wyzywana jako zła matka.Początkowo uznawałam to jako efekt terapii ,ale teraz uważam ,ze trwa to już zbyt długo.Czy psychoterapia nie powinna przechodzić jakichś etapów i kiedyś moment atakowania matki nie powinien się skończyć ?.Czy psycholog nie powinien na psychoterapii poruszyć również spraw zdrowotnych ?Martwię się bardzo , bo moje próby rozmów są bezskuteczne ,a wśród najbliższych brak jest jakiegokolwiek autorytetu ,aby ją namówić do leczenia czy tez dbania o siebie.Czy moja psychoterapia mogłaby jej pomoc,czy powinna zmienić psychologa ?
3 odpowiedzi
Szanowna Pani Proces psychoterapii kogokolwiek przebiega indywidualnie i trwa różnie długo, nawet, jeśli osoby mają "ten sam" problem, np. trudna relacja z matką. Ogólnie-czas trwania terapii zależy od konstrukcji psychicznej pacjenta, ciężkości jego życiowych doświadczeń, oraz od umiejętności psychoterapeuty. Słusznie porusza Pani temat etapów w psychoterapii. One następują, ale to zależy zarówno od metody pracy psychoterapeuty, jak i od gotowości samego pacjenta. Proszę Pani-myślę, ze dobrą decyzją byłoby, gdyby Pani sama udała się do psychoterapeuty z problemem trudnej relacji z córką, po to , żeby w ten sposób pomóc samej sobie, bo córka już ma pomoc psychoterapeuty. Pozdrawiam serdecznie Anna Majewska
Zrozumiałe jest, że sytuacja z Twoją córką jest dla Ciebie bardzo trudna i stresująca. Przyjrzyjmy się kilku aspektom tej sytuacji: Psychoterapia Córki Etapy Terapii: Psychoterapia rzeczywiście przechodzi przez różne etapy. W początkowych fazach terapii pacjenci mogą odczuwać i wyrażać silne emocje, takie jak złość, która często jest skierowana na najbliższych, w tym rodziców. Jest to część procesu, w którym pacjent próbuje zrozumieć i przepracować swoje emocje i doświadczenia z przeszłości. Rola Terapeuty: Terapeuta powinien prowadzić proces w sposób, który pomaga pacjentowi przejść przez te emocje i ostatecznie zrozumieć ich źródło. W idealnym scenariuszu, po jakimś czasie terapia powinna przynosić poprawę w relacjach interpersonalnych, a nie pogłębiać konflikty. Zdrowie i Hashimoto: Choroba Hashimoto i inne problemy zdrowotne mogą mieć znaczący wpływ na samopoczucie i zachowanie Twojej córki. Dobry psychoterapeuta powinien uwzględniać te aspekty w terapii, choć sama terapia psychologiczna nie zastąpi leczenia medycznego. Twoja Rola i Działania:Twoja Psychoterapia: Rozważenie własnej terapii może być bardzo pomocne. Terapia może pomóc Ci zrozumieć swoje emocje, nauczyć się radzić sobie ze stresem i konfliktami oraz znaleźć nowe sposoby wspierania córki, nie czując się przy tym bezradnie.Rozmowa z Terapeutą: Być może warto, abyś porozmawiała z terapeutą swojej córki, jeśli to możliwe. Wspólna sesja rodzinnej terapii mogłaby pomóc w zrozumieniu sytuacji i znalezieniu lepszych sposobów wspólnej komunikacji.Kroki, które możesz podjąć Konsultacja z Psychologiem: Znalezienie terapeuty specjalizującego się w terapii rodzinnej może pomóc. Terapeuta taki pomoże nie tylko Twojej córce, ale także Tobie i całej rodzinie lepiej zrozumieć i radzić sobie z problemami.Wsparcie dla Córki: Staraj się okazywać wsparcie dla córki, jednocześnie stawiając granice w relacji. Ważne jest, abyś dbała także o swoje zdrowie psychiczne i fizyczne.Edukacja o Hashimoto: Zrozumienie choroby Hashimoto i jak wpływa na zdrowie psychiczne i fizyczne może być bardzo pomocne. Rozważ skonsultowanie się z lekarzem specjalizującym się w tej chorobie, aby lepiej zrozumieć, jak można wspierać córkę.
Rzeczywiście to bardzo trudna sytuacja. Trwa już przewlekłe i nie traci na intensywności. W tej sytuacji musi Pani zadbac o siebie i zalecam pójść na psychoterapię, aby nauczyć się stawiać granice - nauczyć się komunikacji bez przemocy, by omówić sytuację rodzinna i zadbac o swoje bezpieczeństwo. Trudno mi wypowiadać się na temat procesu córki. Potrzebny byłby wgląd w Pani historie i Państwa rodziny, diagnozę córki. Jeśli córka jest pełnoletnia to sugerowanie jej zmiany terapeuty wpłynie na pogorszenie waszego konfliktu i wywoła kolejna wojnę między wami. Proszę tego nie robić. Zachecam do rozważenia także terapii rodzinnej, by spróbować nauczyć się razem komunikować. Moze Pani spróbować zaproponować to córce i uzasadnić, że to Pani chce poprawić relacje z nią - taka forma wypowiedzi jest wskazana. Nie wiem na ile córka się zgodzi lecz niezależnie od tego proszę pójść na psychoterapię by Pani miała wsparcie. Życzę wszystkiego dobrego!
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.



