Moja córka ( 4 lata ) panicznie boi się wiatru, od dwóch tygodni nie chce wychodzić z domu, nawet wy

Dzień dobry, Ciężko jest mi postawić jednoznaczną diagnozę na podstawie podanych informacji jednak - jeśli poziom strachu jest duży- to córka mogła rozwinąć fobię specyficzną na wiatr. W tym wieku (4 lata) lęki mogą przychodzić i odchodzić, ale tak gwałtowna zmiana zachowania i unikanie dawnych przyjemnych aktywności sugeruje, że córka rzeczywiście przeżywa coś trudnego. Jeśli poszlibyśmy tym tropem to przyczyny mogą być tutaj trzy: 1. Bodziec traumatyczny lub silnie stresujący – np. bardzo silny podmuch wiatru, hałas, zerwana gałąź, przewrócona zabawka lub inna sytuacja, którą dziecko odebrało jako zagrażającą (nawet jeśli dla dorosłego była błaha). 2. Wyobraźnia czteroletniego dziecka - jest ona bardzo żywa i mogła „dopowiedzieć sobie” coś strasznego, np. że wiatr ją porwie albo zrobi krzywdę. 3. Lęki rozwojowe – w tym wieku dzieci często boją się rzeczy, które są niewidoczne lub trudne do zrozumienia (wiatr, burze, cienie, potwory). Myślę, że warto udać się z tą sprawą do psychologa dziecięcego, żeby przyjrzeć się genezie problemu. Pozdrawiam Wojciech Jerchel Psycholog, psycholog dziecięcy, terapeuta TSR

Przy takiej reakcji na wiatr może chodzić o relacje lękowe na bodźce sensoryczne. Proszę powiedzieć córce, że może odwrócić głowę w bok jak wiatr wieje lub obrócić się tyłem. Ważne by miała jakieś sposoby radzenia sobie by mogła wychodzić. Pomyślcie co jeszcze można jej zaproponować. Może parasol?