Moja 4 letnia córka ma napady lęku. Wystarczy, że zniknę z zakresu jej wzroku a zaczyna potwornie pł

Szanowna Pani, aby pomoc warto by było postawić trafna diagnozę, i dojść do sedna skąd wziął się lęk separacyjny w Pani córce. Polecam udanie się do psychologa który zbierze dokładny wywiad i pomoże Pani w ustaleniu zakresu działań - być może będzie chciał się spotkać również z córka. Pozdrawiam, Magdalena Czech

Dzień dobry. Warto zastanowić się, od kiedy pojawił się taki problem, co wtedy działo się w życiu Państwa rodziny. W tym celu proponuję Pani umówić się na konsultację z psychoterapeutą. W przypadku tak małych dzieci najważniejsze jest, by to rodzic był na konsultacji ponieważ dziecko nie może wziąć jeszcze odpowiedzialności za pracę nad sobą. Zwykle jeśli rodzice zmienią pewne postawy i zachowania, problem dziecka się uspokaja. Pozdrawiam, Justyna Wojciechowska

Droga Pani
Z Pani opisu wynika, że córeczka jest z Panią silnie związania. W wieku koło roku pojawia się lęk separacyjny, który jest naturalnym etapem rozwoju dziecka. Zanika on między 2 a 3 rokiem życia. Warto skorzystać z pomocy terapeuty, aby określić co mogło wpłynąć na utrzymanie się takiego lęku. Właściwie postawiona diagnoza i wskazówki do pracy z dzieckiem z pewnością pomogą Pani i córeczce uporać się z trudnościami.
Pozdrawiam Magdalena Kaczmarczyk

Szanowna Pani,

Z opisanego przez Panią zachowania wynika, że córka może doświadczać lęku separacyjnego, co jest naturalnym, ale również niepokojącym objawem w rozwoju emocjonalnym dziecka. Lęk separacyjny u dzieci najczęściej pojawia się w okresie przedszkolnym, a objawy, które Pani opisuje (np. intensywny płacz, drżenie, niechęć do zabawy z innymi dziećmi), mogą wskazywać na silny lęk przed rozstaniem z rodzicem. Jest to szczególnie zauważalne, gdy dziecko ma trudności z rozstaniem, nawet z bliskimi osobami, jak w przypadku znajomych.

Zmiana zachowań, takie jak niechęć do sypiania samodzielnie, obawy przed utratą kontaktu z mamą, mogą wynikać z jakiegoś przeżywanego stresu lub lęków, które pojawiły się w ostatnim czasie. Przykładowo, zmiany w życiu dziecka, takie jak nowe doświadczenia, nowe miejsca, nowe osoby, mogą wywoływać niepokój i poczucie niepewności.

Warto, aby Pani nie bagatelizowała tych objawów, ponieważ lęk separacyjny w tym wieku jest naturalny, ale w przypadku jego nasilania się, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym. Specjalista pomoże ocenić sytuację i zaproponuje odpowiednie metody pracy z dzieckiem, które pomogą zmniejszyć lęk i przywrócić poczucie bezpieczeństwa.

Proszę pamiętać, że im szybciej podejmie się działania, tym łatwiej będzie pomóc dziecku poradzić sobie z lękami. Terapia może obejmować rozmowy, zabawy relaksacyjne, a także techniki stopniowego przyzwyczajania dziecka do większej niezależności.

Zdecydowanie zalecam konsultację ze specjalistą, który pomoże znaleźć najlepsze rozwiązanie. Życzę dużo siły i mam nadzieję, że córka szybko poczuje się pewniej i bezpieczniej.