Moja 14 miesięczna córka od około 6 miesiąca życia boi się nieznanych osób, nie daje się dotknac nik

Dzień Dobry, w pierwszej kolejności nasuwa mi się pytanie czy dziecko było w związku z tymi zachowaniami diagnozowane by wykluczyć przyczyny medyczne. Z opisu wynika, że dziecko ma trudność w reakcjach zmysłowych (słuch, wzrok, dotyk).
Po wykluczeniu medycznych przyczyn zachęcam do zwrócenia się o pomoc do psychologa dziecięcego.

Między 9-12 miesiącem dziecko doswiadcza lęku separacyjnego, to jak bardzo jest nasilony jest sprawą indywidualną - niektóre dzieci są jedynie lekko zawstydzone inne reagują silnym lękiem, ważne byłoby prześledzenie rozwoju dziewczynki i sprawdzenie czy nie dzieje się nic niepokojącego. Zdarza się bowiem, że jest to reakcja przemijająca, czasem jednak może świadczyć świadczyć o pewnych nieprawidłowościach rozwojowych. Ważne jest zapewnienie dziewczynce poczucia bezpieczeństwa i spokojne reagowanie na jej zachowania, warto ją oswajać z ludźmi ale nie robić nic na siłę. Z moich doswiadczeń wynika , że niestety w takich sytuacjach wizyta u psychologa bywa problematyczna ponieważ dziecko płacze i reaguje negatywnie, poza tym czuje, że rozmawia się o nim i się denerwuje. Dlatego sugerowałabym spotkanie z psychologiem póki co bez dziecka lub wizytę domową (niektórzy psycholodzy to robią). Ważne by znaleść osobę doświadczoną w pracy z maluszkami ponieważ konieczne jest tu odpowienie podejście i uszanowanie potrzeb córeczki.

Dzień dobry,
słyszę jak bardzo martwi się Pani o swoją córkę. Dzieci mają różny temperament i układ nerwowy, który u 20% dzieci jest bardziej wrażliwy. Warto sprawdzać małymi krokami, na co córka jest gotowa, w jakich spotkaniach jest jej łatwiej, co może jej pomóc, z poszanowaniem jej granic. Zachęcam do sprawdzania, kiedy jest w porządku, a kiedy jest już "za dużo". Wiem, jakie to trudne znaleźć złoty środek, by nie wycofywać się z aktywności ale też nie przytłaczać dziecka nadmiarem.
Jeśli funkcjonowanie córki mocno wpływa na codziennie życie, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym.
Zastanawiam się też, jak się Pani z tym wszystkim czuje. Proszę zadbać o siebie, by móc zadbać o swoją córkę.
Życzę wszystkiego dobrego!