Mój główny problem polega na tym że jestem strasznie nieśmiałą osobą i przeszkadza mi to w życiu tow

Doskonałym sposobem pokonania tego problemu mógłby być trening interpersonalny. Jeśli nie ma nic ciekawego w pobliżu proszę spróbować na własną rękę najpierw przyjrzeć się sobie coś typu " co umiem ? co mi dobrze wychodzi ? czym mogę się pochwalić ?" a potem trenować "drobne podejścia". Na domówce podejść i posłuchać, co mówią inni, może uda się coś wtrącić ? A może ciekawego powiedzieć ? Grupy zainteresowań w necie, choćby miłośnicy ołowianych żołnierzyków, obrazów średniowiecznych. Zacząć uczestniczyć w wymianie zdań, mieć coś ciekawego do dodania, poczynić interesujący wtręt, czasami się z kimś nie zgodzić. Generalnie - ćwiczyć, ćwiczyć, jeszcze raz ćwiczyć kontakty, relacje, small toki i poważne dyskusje.

Coś, co uznajemy za nieśmiałość, ma często podłoże w dwóch aspektach człowieka - w tym jak widzi siebie i jak odbiera otoczenie. Oczywiście można poznać techniki poprawy komunikacji z innymi. Można jednak, jeśli to rzeczywiście przeszkadza, na dłuższą metę, zbudować swoją pewność siebie opartą na podejściu: "mam prawo tu być" i samoakceptacji oraz spojrzeć na innych z perspektywy, która ukaże podobieństwo lub obszar wspólny. Takie podejście pozwala na pokonanie nieśmiałości skuteczniej i bardziej trwale. Życzę odwagi w walce o siebie.

Wystawienie się na ekspozycje umożliwi przepracowanie trudności. Powtarzalność i praca nad samorozwojem. Gdyby pojawiły się trudności zachęcam do skorzystania ze wsparcia specjalisty. Pozdrawiam

Dzień dobry, nieśmiałość może mieć wiele przyczyn i być związana z różnymi czynnikami. Nie wiem dokładnie z czym jest związana u ciebie. Aby zacząć pracę z nieśmiałością warto byłoby przyjrzeć się temu, w jaki sposób reagujesz w różnych sytuacjach i jakie towarzyszą temu myśli. Jedną z najlepszych metod pracy z nieśmiałością jest terapia poznawczo-behawioralna, która polega na stopniowym narażaniu się na bodźce wywołujące lęk i oswajaniu z nimi w celu rozwijania umiejętności radzenia sobie z takimi sytuacjami. Zachęcam zatem do podjęcia terapii. Pozdrawiam serdecznie, Joanna Szlasa-Więczaszek