Mój chłopak choruje na Alter ego. Nie odczuwa żadnych uczuć. Uczęszcza na sesje z psychoterapeutą. P
Mój chłopak choruje na Alter ego. Nie odczuwa żadnych uczuć. Uczęszcza na sesje z psychoterapeutą. Powodem choroby jest prawdopodobnie nasza trudna relacja i ciągłe kłótnie. Jak mam mu pomóc? Na co zwracać uwagę by nie powodować pogłębienia problemu? Jaka jest szansa na powrót do poprzedniego stanu, starej osobowości? Jestem wdzięczna za wszelkie odpowiedzi.
3 odpowiedzi
Witam. Może warto chłopaka zapytać czy i jakiej pomocy od Pani potrzebuje? Jeśli niepokoi Panią stan zdrowia chłopaka oraz jego i wasza przyszłość może warto zaproponować wspólną wizytę u specjalisty? Pozdrawiam.
Witam Panią, jest to na pewno trudna sytuacja, w której proponuję poszukać dla siebie wsparcia u profesjonalisty, np. psychologa/psychoterapeuty z którym mogłaby Pani na bieżąco rozmawiać o sytuacji w której się znajduje i szukać rozumienia tego co się dzieje, a także sposobów aby zadbać też o swoje potrzeby. Nie na wszystko ma Pani wpływ i to co możne Pani zrobić, aby towarzyszyć partnerowi w jego zmaganiach to zadbać o siebie w tej relacji.Jeżeli Pani się wzmocni i będzie miała wsparcie to łatwej będzie wesprzeć chłopaka w trudnych dla niego i dla was momentach. Warto poszukać pomocy np: w Ośrodkach Interwencji kryzysowej. Pozdrawiam
Szanowna Pani, opisuje Pani sytuację, która jest dla Pani bardzo trudna i budzi wiele pytań o przyszłość związku. Warto doprecyzować, że w psychiatrii nie funkcjonuje jednostka chorobowa o nazwie „alter ego”. Objawy, które Pani zauważa — brak odczuwania uczuć, zmiany w zachowaniu czy osobowości — mogą być związane z zaburzeniami depresyjnymi, zaburzeniami dysocjacyjnymi lub innymi trudnościami psychicznymi. Najważniejsze jest, że partner korzysta już z pomocy psychoterapeuty — to daje szansę na stopniową poprawę. Pani rola może polegać przede wszystkim na cierpliwości, empatii i unikaniu eskalacji konfliktów. Zamiast koncentrować się na „przywracaniu starej osobowości”, warto wspierać go w procesie zdrowienia tu i teraz: stwarzać atmosferę akceptacji, okazywać zrozumienie i zachęcać do kontynuowania terapii. Powrót do wcześniejszego funkcjonowania jest możliwy, choć zwykle nie dzieje się nagle. Proces wymaga czasu i systematycznej pracy nad sobą. Wspierając go, jednocześnie proszę pamiętać o własnych granicach i potrzebach — życie w ciągłym napięciu może wyczerpywać również Panią. Zapraszam do kontaktu online
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.



