Martwię się o moja córkę. Corka ma 6 lat i mam wrażenie, ze rozwija się bardzo szybko. Od kilku lat
Martwię się o moja córkę. Corka ma 6 lat i mam wrażenie, ze rozwija się bardzo szybko. Od kilku lat narasta zainteresowanie onanizowaniem. Ignorowalam to, probowalam tlumaczyc, ze to jest ok, jeśli sprawdza ciało sama, w zaciszu, wykonałam tez rozmowę, które części są intymne, jakie miejsca moze zobaczyć tylko lekarz/ rodzice. Problem narasta. Pisze „problem” ponieważ corka zaczyna wkładać w miejsca intymne różne przedmioty, zaczyna również angażować w zabawę inne osoby - tj. Młodsze rodzeństwo. Dzisiaj usłyszałam, zeby młodsza siostra ja tam polizala. Corka nie zaczela zerówki i bardzo interesuje się kolegami. Śmiałam się z tego, ponieważ myślałam, ze to jakiś etap, skok rozwojowy, ale po tej sytuacji z siostra, jaka dzisiaj zastałam - jestem przerażona. Corka miała problem z emocjami, który wyciszył się. Nie wiem co o tym sadzić. Obawiam się tego, jak pójdzie do szkoły. Czy powinnam zgłosić się na konsultacje do seksuologa/ psychologa dzieciecego?
2 odpowiedzi
Według mnie to już moment, aby udać się na konsultację do seksuologa dziecięcego - myślę, że to będzie na start lepszy wybór niż psycholog dziecięcy. Myślę, że Pani też dalej powinna z córką o pewnych kwestiach rozmawiać - np. o kwestiach bakterii, jeśli będzie wkładała różne przedmioty w miejsca intymne. Jest też mnóstwo książek dla dzieci o tematyce seksualności - można też próbować to włączać, bo na 100% nie zaszkodzi. Nie da się jednak pomóc w taki sposób pisemny w większym zakresie - sugeruję jak najszybsze umówienie się na konsultację z seksuologiem dziecięcym, aby jak najszybciej zapobiegać narastaniu pewnych zachowań.
Dzień dobry. Rozumiem Pani niepokój i fakt, że ostatnie wydarzenia wywołały u Pani silne emocje. To bardzo ważne, że reaguje Pani na sygnały wysyłane przez córkę i szuka wsparcia – jako rodzic ma Pani prawo czuć się zagubiona w obliczu zachowań, które wykraczają poza ramy typowej dziecięcej ciekawości. Z perspektywy psychologa dziecięcego, sytuacja ta wymaga uważnego przyjrzenia się i konsultacji ze specjalistą. Oto kilka kluczowych aspektów, które warto wziąć pod uwagę: 1. Rozwój psychoseksualny a granice Eksploracja własnego ciała jest naturalnym etapem rozwoju (tzw. onanizm dziecięcy), jednak istnieją granice, których przekroczenie jest sygnałem do pogłębionej diagnozy. Do zachowań niepokojących zaliczamy: * Używanie przedmiotów do stymulacji miejsc intymnych. * Angażowanie innych osób (szczególnie młodszych dzieci) w zachowania o charakterze seksualnym. * Częstotliwość zachowań, która utrudnia dziecku codzienne funkcjonowanie. 2. Funkcja zachowania – regulacja emocji Wspomniała Pani, że córka miała wcześniej trudności z emocjami. W psychologii dziecięcej często obserwujemy, że nasilone zachowania autostymulacyjne pełnią funkcję samoregulacji. Dziecko, nie radząc sobie z napięciem, lękiem lub przebodźcowaniem, intuicyjnie szuka ukojenia w czynnościach, które przynoszą mu szybką ulgę fizyczną. Może to być mechanizm radzenia sobie ze stresem, a nie wyraz przedwczesnej dojrzałości seksualnej. 3. Edukacja i bezpieczeństwo Sytuacja z młodszą siostrą wymaga jasnego, ale spokojnego wyznaczenia granic. Należy dziecku komunikować, że: * Ciało każdej osoby jest jej prywatną własnością. * Miejsca intymne są prywatne i nie wolno angażować w nie innych osób (ani prosić o dotyk, ani dotykać innych). * Ważne jest, aby robić to bez zawstydzania córki – lęk i wstyd mogą nasilić potrzebę rozładowania napięcia w ten sam sposób. Moje rekomendacje: 1. Konsultacja u psychologa dziecięcego / seksuologa dziecięcego: Zdecydowanie zalecam taką wizytę. Specjalista pomoże ocenić, czy zachowania te są formą rozładowywania napięcia emocjonalnego, wynikiem silnej ciekawości, czy może mają inne podłoże (np. ekspozycja na treści nieodpowiednie do wieku w internecie lub wśród rówieśników). 2. Wykluczenie przyczyn medycznych: Warto również skonsultować się z pediatrą lub ginekologiem dziecięcym, aby wykluczyć infekcje lub podrażnienia, które mogą powodować nadmierne skupienie dziecka na okolicach intymnych. 3. Wsparcie w regulacji emocji: Skoro córka miała wcześniej problemy emocjonalne, warto wrócić do pracy nad nauką innych sposobów radzenia sobie z napięciem (np. techniki oddechowe, praca z ciałem, sport). Proszę pamiętać, że szybka konsultacja nie oznacza, że z dzieckiem dzieje się coś nieodwracalnego. To krok w stronę zrozumienia potrzeb Pani córki i zapewnienia bezpieczeństwa obu Pani dziewczynkom.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

