Mam trudny problem. Jestem 18 letnim mężczyzną. Miałem w poniedziałek pierwszy raz leczenie kanałow

Problem, o którym Pan pisze może świadczyć o dużym napięciu, które Pan aktualnie przeżywa. Wymioty wiąże Pan z takimi sytuacjami, w których przeżywa Pan jakieś silne emocje. Jest Pan w takim wieku, gdy wiele rzeczy w życiu się zmienia. Może tutaj pojawia się jakaś trudność. Warto się temu przyjrzeć podczas wizyty u psychoterapeuty, a także rozpoznać przyczyny reakcji lękowych. Psychoterapeuta zapozna Pana ze sposobami radzenia sobie w sytuacjach powodujących lęk. Pomoże to trochę oswoić te lęki i zapanować nad ciałem. To będzie proces rozłożony w czasie, proszę być cierpliwym. Powodzenia!

Witam

Ciężko powiedzieć z czego wynika tak silna reakcja organizmu, która ,wydaje się być reakcją lękową, na sytuacje które Pana stresują. Tego jednak nie wiadomo i warto było by to omówić z psychoterapeutą, który z Tobą poszuka źródła oraz pomoże nauczyć radzić się z silnymi emocjami.
Pozdrawiam
Mateusz Dąbrowski

dzień dobry, to, co Pan opisuje może być rozumiane jako reakcja lękowa, która bardzo mocno zaznaczyła się w ciele. Leczenie kanałowe było prawdopodobnie silnym stresem i w takiej sytuacji układ nerwowy czasem reaguje mdłościami, wymiotami, osłabieniem. U części osób to właśnie układ pokarmowy jest miejscem, w którym napięcie najszybciej się ujawnia.
Możliwe, że po tym doświadczeniu organizm pozostał w stanie podwyższonej czujności i dlatego teraz nawet myśl o wyjściu z domu albo poczucie odpowiedzialności może nasilać lęk i objawy somatyczne. Takie reakcje zwykle nie są świadome ani „do zatrzymania siłą”, tylko dzieją się automatycznie
Ważne jest to, że w sytuacjach kontaktu z rówieśnikami i w szkole czuł się Pan lepiej. To może sugerować, że relacja, struktura dnia i bycie wśród ludzi działają regulująco i obniżają napięcie
Wspomnienie wcześniejszej sytuacji konfliktowej z kolegą, po której pojawiły się podobne objawy, może wskazywać, że ciało reaguje w ten sposób w momentach silnych emocji i zagrożenia relacyjnego. Dentysta mógł być jednym z czynników, który to nasilił
Z perspektywy psychoterapeutycznej warto byłoby przyjrzeć się temu w spokojnej pracy terapeutycznej, bez pośpiechu i bez zakładania „co to na pewno jest”. Takie objawy często dobrze reagują na terapię, zwłaszcza gdy zaczyna się ją wcześnie.