Mam problem z nałogowym przejmiwaniem się rzeczami na które nie mogę mieć wpływu. Bardzo boję się o

Dzień dobry, Pani Marleno, Pani uczucia i refleksje świadczą o dużej wrażliwości. Zachęcam do spotkania z psychologiem, aby w bezpiecznym miejscu porozmawiać o swoich obawach i zastanowić się, co pomoże Pani odzyskać spokój. Pozdrawiam, Julianna Skawińska

Dzień dobry, dziękuję za podzielenie się swoim doświadczeniem.
To, co Pani przeżywa brzmi boleśnie. Widzę, że sporo martwi się Pani o świat i ludzi dookoła, odczuwanie trudnych emocji jest w tej sytuacji naturalne. Niestety wiąże się to z zaniedbywaniem siebie samej, izolacją, nadmiarowym spożywaniem alkoholu, poczuciem niezrozumienia. Mam również wrażenie, że mocno skupia się Pani na emocjach i zjawiskach negatywnych, pomijając te pozytywne. Przykro mi, że znalazła się Pani w takim kryzysie, z pewnością nie jest Pani łatwo. Są jednak sposoby, aby z niego wyjść. Mam kilka propozycji, z których może Pani skorzystać.
Przede wszystkim proszę skupić się na sobie i swoich potrzebach, zaczynając od tych najprostszych: jedzenie, picie wody, higiena osobista, świeże ubranie, odpoczynek w komfortowym miejscu. Kiedy zadba Pani o to, na pewno poczuje się Pani lepiej i łatwiej będzie skupić się na innych rzeczach. Następnie warto porozmawiać z kimś zaufanym, z kim może Pani podzielić się swoimi emocjami, obawami, przemyśleniami - wsparcie osób bliskich jest nieocenione! Może to być rodzic, rodzeństwo, przyjaciółka czy przyjaciel, po prostu ktoś, kto będzie mógł posiedzieć i Pani wysłuchać. Oprócz tego, polecam także codzienne zadbanie o to, by zrobić dla siebie coś miłego - może to być chwila relaksu w parku, wizyta w ulubionej kawiarni, lub cokolwiek innego, co sprawia Pani przyjemność. Drobne gesty dbania o siebie są bardzo ważne, przypominają nam, że nasze potrzeby są ważne, a czasem mogą stanowić różnicę między dobrym a złym dniem.
Gdyby jednak Pani stan utrzymywał się lub pogorszył, myślę, że dobrze byłoby skorzystać z pomocy psychologicznej. Czasami w trudnych momentach po prostu nie potrafimy poradzić sobie sami - poproszenie o pomoc jest wtedy wspaniałym sposobem na okazanie samemu sobie współczucia. Mam nadzieję, że znajdzie Pani pomoc, jakiej Pani potrzebuje.
Pozdrawiam i życzę dużo ciepła.
Barbara Zywert

Dzień dobry, Dziękuję, że tak szczerze podzieliła się pani swoimi obawami, przejmowaniem się rzeczami, na które nie ma pani wpływu, zamartwianiem się, obawami, czy pasuje pani do zmieniającego się świata.

Dzięki terapii, można wiele zmienić. Poczuć większy komfort, małymi krokami lepiej odnajdywać się w niełatwym w pewnych aspektach, jak pani pisze, ogłupionym świecie. Towarzyszyłam wielu osobom, które skutecznie tego dokonały.

Jeśli jest pani zainteresowana terapią - zapraszam do kontaktu ze mną poprzez portal Znany Lekarz. Trzymam za panią kciuki i pozdrawiam serdecznie.

To co Pani opisuje, świadczy o przeciążeniu emocjonalnym i lęku –jest to reakcja wrażliwej osoby na trudny, zmieniający się świat. Objawy, które Pani wymienia (izolowanie się, zaniedbywanie siebie, picie alkoholu, poczucie braku sensu), wyglądają na epizod depresyjny lub zaburzenie lękowo-depresyjne i wymagają wsparcia specjalisty. Naprawdę warto skontaktować się z psychologiem lub psychiatrą. Dobrze też na co dzień ograniczyć kontakt z treściami, które Panią przytłaczają (zwłaszcza niepokojące materiały z internetu), spróbować wprowadzić małe rutyny (np. prysznic, krótki spacer, regularny posiłek), zapisywać swoje emocje, a także poszukać kontaktu z kimś zaufanym lub grupy wsparcia, by nie czuła się Pani samotna. Pani uczucia są zrozumiałe i nie oznaczają, że „nie pasuje Pani do świata”. Oznaczają, że jest Pani przeciążona oraz potrzebuje troski jak i profesjonalnego wsparcia. Z pomocą specjalistów i małych kroków naprawdę można odzyskać równowagę i poczucie sensu.